II SA/Kr 818/17

Kraków, dnia 5 grudnia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. i A. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na uchwałę Sejmiku Województwa nr [...] z dnia [...] maja 2007r. w sprawie obwodów łowieckich Województwa [...] postanawia: oddalić wniosek. W niniejszej sprawie skarżący złożyli pismem z dnia 5 października 2017r. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazując, iż w momencie otrzymania awiza przesyłki przebywali na urlopie wypoczynkowym, nadto po powzięciu informacji o awizowaniu przysyłki skontaktowali się z pracownikiem sądu, który poinformował, iż przesyłka zostanie powtórnie nadana. Sąd zważył, co następuje. W niniejszej sprawie stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lipca 2017r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez określenie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to było dwukrotnie awizowane w dniach 24 lipca i 1 sierpnia 2017r., wobec czego ostatni dzień siedmiodniowego terminu upływał w dniu 14 sierpnia 2017r. W zakreślonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), oznaczanej w skrócie "p.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku zawinienia w uchybieniu terminu można więc mówić wyłącznie wówczas, gdy skarżący przekracza termin pomimo dochowania należytej staranności w dbałości o własne sprawy i przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Z informacji podanych przez wnioskodawców wynika, iż w momencie otrzymania awiza przesyłki przebywali na urlopie wypoczynkowym, nadto po powzięciu informacji o awizowaniu przysyłki skontaktowali się z pracownikiem sądu, który poinformował, iż przesyłka zostanie powtórnie nadana. W ocenie Sądu, okoliczność podana we wniosku nie może wyłączyć winy w niezachowaniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wyżej wskazane normy w zakresie przywracania terminu nakazują dochowania obiektywnej staranności w dbałości o własne sprawy i jedynie użycie największego w danych warunkach wysiłku, mogłoby wyłączyć winę. Powyższego wymogu skarżący nie dochowali, gdyż nie dołożyli należytego starania w zachowaniu terminu. Po złożeniu skargi można bowiem w stosunkowo krótkim okresie spodziewać się pism procesowych z sądu w zakresie tejże skargi, co wiązać się powinno z kontrolowaniem otrzymanych przesyłek, czy awizowania. Powyższe oznacza, iż nie stanowiłoby dla skarżących nadmiernego wysiłku zapewnienie na czas urlopu osoby sprawdzającej skrzynkę pocztową i informujących o otrzymanej korespondencji. Z kolei sama informacja od pracownika sądu o powtórnym nadaniu przesyłki nie może wyłączyć winy, gdyż skarżący winni wiedzieć, iż nie ma takiej zasady, aby kilkakrotnie wysyłać wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.