II SA/Kr 818/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. i J. P. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 maja 2025 r., znak: WS-VI.7534.1.23.2024.BK w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość postanawia odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją ustalono odszkodowanie na rzecz skarżących za udziały w zabudowanej działce nr [...] (odpowiednio: 486281,25 PLN i 270156,25 PLN; w sumie: 756437,50 PLN). W skardze, której towarzyszyło uiszczenie wpisu w kwocie 1637 PLN (k. 8 i 15), podniesiono: [...] Organ I instancji przyjął w ślad za operatem rzeczoznawcy, iż budynek mieszkalny ma 159 m2 powierzchni użytkowej. Skarżące [...] wskazywały od samego początku sprawy, iż budynek mieszkalny ma powierzchnię 176,20 m2. Tym samym spór przed niniejszym Sądem zaiste toczy się o brak ustalenia wartości odszkodowania za przejście na własność Skarbu Państwa 17,20 m2 powierzchni użytkowej w budynku mieszkalnym, która to została pominięta przez rzeczoznawcę w wycenie. Przyjmując stawkę za 1 m2 powierzchni użytkowej w budynku, w ślad do operatu sporządzonego w sprawie w kwocie 10 874,21 złotych to łączna wartość dochodzonego odszkodowania za 17,20 m 2 wynosi 187 036,42 złote. Skarżące reprezentują łącznie 14/32 udziałów w nieruchomości, a tym samym dochodzą ustalenia wartości odszkodowania dodatkowo o kwotę 81 828, 43 złote. Od tej wartości skarżące uiściły wpis stosunkowy zgodnie z Rozporządzeniem. Skarżące nie kwestionują pozostałych części ustalonego odszkodowania za nieruchomość tj za 159 m2 [...]. 23 lipca i 5 sierpnia 2025 r. – w związku z uznaniem, że wpis wynosi 7565 PLN – skarżącym doręczono wezwanie do uiszczenia solidarnie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu uzupełniającego w kwocie 5928 PLN (k. 20 i 21). Skarżące nie zaskarżyły zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego. Skoro wpis nie wpłynął na rachunek Sądu (k. 22), to należało zastosować zapowiadany rygor i nieopłaconą skargę odrzucić po myśli art. 220 § 3 p.p.s.a.