II SA/Kr 821/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [....] sp. z o.o. sp. k. w K. o zwrot kosztów postępowania w sprawie ze skarg S.S. oraz [....] sp. z o.o. sp. k. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 20 kwietnia 2016 r., znak: [....] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: oddalić wniosek [....] sp. z o.o. sp. k. w K. o zwrot kosztów postępowania. [....] sp. z o.o. sp. k. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 20 kwietnia 2016 r., znak: [....] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa. W skardze nie zawarto wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. Wnosząc skargę do Sądu, a następnie w postępowaniu sądowoadministracyjnym, skarżąca działała samodzielnie, bez pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w wezwaniu z dnia 5 sierpnia 2016 r. o usunięcie braków skargi, pouczył skarżącą ( w pkt 4 pouczenia) o treści art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej "P.p.s.a." (pkt 4 pouczenia – k. 47 akt sądowych; zwrotny dowód potwierdzenia odbioru przez skarżącą osobiście - 26 sierpnia 2016 r. – k. 50). Następnie zawiadamiając o planowanej na 25 października 2016 r. rozprawie w niniejszej sprawie, Sąd poinformował skarżącą, że jej stawiennictwo na rozprawie jest nieobowiązkowe, nadto pouczył skarżącą m.in. o treści art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) (pkt 7 pouczenia – k. 68 akt sądowych; zwrotny dowód potwierdzenia odbioru przez skarżącą osobiście – 19 września 2016 r. – k. 73). Na rozprawie przed Sądem dnia 25 października 2016 r. imieniem skarżącej [....] sp. z o.o. sp. k. w K. nikt się nie stawił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 25 października 2016 r., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu i zasądził koszty postępowania na rzecz drugiego ze skarżących, który w terminie złożył wniosek o zwrot tych kosztów. Skarżąca [....] sp. z o.o. sp. k. w K. , pismem z dnia 6 grudnia 2016 r., data wpływu do Sądu 16 grudnia 2016 r., wniosła o zwrot kosztów postępowania poniesionych w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgłoszony po praz pierwszy w piśmie z dnia 6 grudnia 2016 r., data wpływu do Sądu 16 grudnia 2016 r., wniosek skarżącej [....] sp. z o.o. sp. k. w K. o zwrot kosztów postępowania poniesionych w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 205 § 1 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się m.in poniesione przez stronę koszty sądowe i koszty przejazdów do sądu. Z powyższego unormowania wynika zasada, że stronie, która poniosła koszty postępowania, przysługuje zwrot tychże kosztów. Wyjątki od tej zasady określają przepisy art. 200 - 204 P.p.s.a. Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. W myśl art. 200 P.p.s.a zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania jedynie w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji. Wniosek skarżącej [....] sp. z o.o. sp. k. w K. o przyznanie kosztów postępowania jest spóźniony, bowiem został złożony po zamknięciu rozprawy i wydaniu wyroku. Tymczasem, stosownie do treści art. 210 § 1 P.p.s.a., strona traci uprawnienie żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stosowne pouczenie w tym zakresie skarżąca [....] sp. z o.o. sp. k. w K. otrzymała dwukrotnie: w wezwaniu z dnia 5 sierpnia 2016 r. o usunięcie braków skargi (pkt 4 pouczenia – k. 47 akt sądowych; zwrotny dowód potwierdzenia odbioru przez skarżącą osobiście - 26 sierpnia 2016 r. – k. 50) oraz wraz z zawiadomieniem o rozprawie (pkt 7 pouczenia – k. 68 akt sądowych; zwrotny dowód potwierdzenia odbioru przez skarżącą osobiście – 19 września 2016 r. – k. 73). W konsekwencji zawarty w piśmie z dnia 6 grudnia 2016 r., data wpływu do Sądu 16 grudnia 2016 r., wniosek skarżącej [....] sp. z o.o. sp. k. w K. o przyznanie kosztów postępowania nie mógł zostać uwzględniony. Z tych względów Sąd, działając na podstawie powołanych wyżej przepisów P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.