II SA/Kr 822/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Nowym Sączu na uchwałę Nr LVII/774/2014 Rady Miasta Zakopane z dnia 25 września 2014 r., w sprawie: wyrażenia zgody na zbycie udziału we współwłasności nieruchomości oraz na udzielenie bonifikaty od ceny nieruchomości gruntowej postanawia: odrzucić skargę Prokurator Okręgowy w Nowym Sączu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Zakopanego z dnia 25.09.2014 r. nr LVII/774/20014 w sprawie wyrażenia zgody na zbycie udziału we współwłasności nieruchomości oraz na udzielenie bonifikaty od ceny nieruchomości gruntowej, na mocy której Rada Miasta Zakopanego wyraziła zgodę na sprzedaż Stowarzyszeniu [...] oddział Z. udziału do 2/3 w prawie własności nieruchomości o pow. 500 m2, położonej w Zakopanem przy ulicy [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] w obr[...], zabudowana budynkiem usługowym, stanowiącym własność Gminy Zakopane, na cele pożytku publicznego i upoważniła Burmistrza Zakopanego do udzielenia bonifikaty od ceny udziału w wysokości 98%, w całości. Uchwale tej zarzucono, że jest niezgodna z prawem, w szczególności narusza art. 37 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2014 poz. 518), w świetle którego nieruchomość może być zbywana w drodze bezprzetargowej, jeżeli przedmiotem zbycia jest udział we współwłasności, a zbycie następuje na rzecz innych współwłaścicieli nieruchomości, podczas gdy na mocy tej uchwały zbycie udziału następuje na rzecz organizacji pożytku publicznego, która nie jest współwłaścicielem nieruchomości. Na podstawie art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Zakopane wniosła o oddalenie skargi w całości, bowiem zaskarżona uchwała jest prawidłowa i nie narusza przepisów prawa, w tym zwłaszcza przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając sprawę zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem została wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 nr 270 poz. 1599 ze zm.) jeżeli uchwała organu samorządu terytorialnego albo rozporządzenie wojewody są niezgodne z prawem, prokurator zwraca się do organu, który je wydał, o ich zmianę lub uchylenie albo kieruje wniosek o ich uchylenie do właściwego organu nadzoru; w wypadku uchwały organu samorządu terytorialnego prokurator może także wystąpić o stwierdzenie jej nieważności do sądu administracyjnego. Jest to samodzielna podstawa do złożenia skargi (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11.02.1993 r. sygn. III AZP 32/92, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Krakowie z dnia 16.12.1991 r. sygn. SA/Kr 1391/91, wyrok NSA OZ w Gdańsku z dnia 28.04.1992 r. sygn. SA/Gd 172/92, wyrok NSA w Warszawie z dnia 28.04.1992 I SA 376/92). Art. 5 daje prokuratorowi wybór środków działania w nim wymienionych. Ustawa o samorządzie gminnym w art. 101 przewiduje tzw. skargę powszechną, która jednak może zostać wniesiona wyłącznie przez podmiot wymieniony w tym przepisie ("każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej"). Przepis ten nie odnosi się do prokuratora. Prokurator zwolniony jest przed wniesieniem skargi od wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28.04.1992 r. sygn. I SA 376/92, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24.09.1997 r. sygn. III RN 39/97, postanowienie SN z dnia 9.11.1995 r. sygn. III ARN 44/95, pogląd taki wyrażony jest również w doktrynie prawa - komentarz do art. 101 u s g autorstwa dr hab. Andrzeja Matana teza 6 LEX). Do skargi wnoszonej przez prokuratora zastosowanie ma zatem art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - zgodnie z którym Prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Wcześniejsza korespondencja pomiędzy Prokuratorem a Radą Miasta Zakopanego nie ma wpływu na bieg sześciomiesięcznego terminu do wniesienia skargi. W szczególności na bieg tego terminu nie ma wpływu wystąpienie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Nowym Sączu z dnia 17 lutego 2015 r. do Rady Miasta Zakopanego na podstawie art. 5 ustawy o prokuraturze z wnioskiem o uchylenie przedmiotowej uchwały. Wystąpienie to nie jest "wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa" w rozumieniu art. 52 § 3 i art. 53 § 2 p.p.s.a. Przepis art. 53 § 3 zd. 1 p.p.s.a. nie przewiduje żadnych wyjątków od sześciomiesięcznego terminu do wniesienia skargi w przypadku zaskarżania przez Prokuratora uchwał niebędących aktami prawa miejscowego. Zaskarżona uchwała nie jest aktem prawa miejscowego, ma charakter indywidualny, a zatem powinna być wniesiona przez Prokuratora w terminie 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie. W zaskarżonej uchwale zaznaczono, że "wchodzi w życie z dniem podjęcia", czyli z dniem 25 września 2014 r. Wynika z tego, że dla Prokuratora termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 25 marca 2015 r. Prokurator wniósł skargę w dniu 18 czerwca 2015 r. (data nadania przesyłki poleconej), a zatem z uchybieniem powyższego terminu. Z tego też względu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika Rady Miasta Zakopanego o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego, bowiem brak podstawy prawnej do zasądzania kosztów między stronami w przypadku odrzucenia skargi.