II SA/Kr 824/12

PostanowienieWSA w Krakowie2012-09-07

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Rynczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy odmawiająca zgody na sprzedaż nieruchomości dotychczasowemu użytkownikowi wieczystemu w trybie art. 32 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 3 i 4 PPSA). Uchwała rady gminy odmawiająca zgody na sprzedaż nieruchomości dotychczasowemu użytkownikowi wieczystemu w trybie art. 32 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczy stosunku cywilnoprawnego, a nie publicznoprawnego, w związku z czym nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Skargę w takiej sprawie należy odrzucić.
Stan faktyczny
Spółka jawna złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Gminy Lubień odmawiającą zgody na sprzedaż nieruchomości dotychczasowemu użytkownikowi wieczystemu. Spółka kwestionowała prawidłowość tej uchwały. Sąd uznał, że sprawa nie podlega jego kognicji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 7 września 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 7 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym skargi "[...] L.K. S-ka Spółka jawna na uchwałę Rady Gminy Lubień nr XVII/78/2012 z dnia 18 stycznia 2012r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. W niniejszej sprawie "[...]" L.K. i S-ka Spółka jawna złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy Lubień nr XVII/78/2012 z dnia 18 stycznia 2012r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości dotychczasowemu użytkownikowi wieczystemu w trybie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270.) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. Skarżąca "[...]" L.K. i S-ka Spółka jawna zakwestionowała prawidłowość uchwały Rady Gminy Lubień nr XVII/78/2012 z dnia 18 stycznia 2012r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości dotychczasowemu użytkownikowi wieczystemu w trybie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Zasady gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność jednostek samorządu terytorialnego oraz obrót nimi, w tym sprzedaż nieruchomości gruntowej użytkownikowi wieczystemu, zostały określone w dziale II w/w ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Jakkolwiek, iż ze względu na publicznoprawny status Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego oraz przysługującego im mienia, obrót ten, oprócz stosowania przepisów prawa cywilnego, regulowany jest także przepisami prawa publicznego, to jednak ograniczenia te nie powodują, że spory w tym zakresie tracą cywilnoprawny charakter. Art. 32 ustawy o gospodarce nieruchomościami umożliwiający przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności poprzez sprzedaż nieruchomości gruntowej oddanej w użytkowanie wieczyste wyłącznie użytkownikowi wieczystemu tegoż gruntu, stanowi cywilnoprawny sposób uwłaszczania użytkowników wieczystych, bez ograniczeń podmiotowych i czasowych. Nie kreuje przy tym po stronie użytkownika wieczystego roszczenia o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Stosunek ten nie kształtuje uprawnień lub obowiązków strony o charakterze administracyjnoprawnym. Z przytoczonych na wstępie przepisów p.p.s.a. wynika, że skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć wyłącznie takich aktów i czynności, które mają charakter publicznoprawny. W ocenie Sądu charakteru takiego nie ma żądanie strony skarżącej, aby gmina L. sprzedała przedmiotową nieruchomość użytkownikowi wieczystemu, ponieważ żaden przepis prawa nie kreuje takiego obowiązku jako publicznoprawnego. Zatem zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała dotyczy stosunku cywilnoprawnego i nie mieści się w katalogu spraw wskazanych w art. 3 i art. 4 p.p.s.a. Skoro więc sprawa objęta skargą nie mieści się w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło