II SA/Kr 826/07

WyrokWSA w Krakowie2008-07-29

Skład orzekający: Piotr Głowacki, Renata Czeluśniak, Aldona Gąsecka-Duda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę może obejmować swoim zakresem działki, które nie zostały wskazane w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a które są niezbędne do realizacji przyłączy?
Ratio decidendi
Decyzja o pozwoleniu na budowę musi być zgodna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jeśli decyzja o warunkach zabudowy dotyczy tylko jednej działki, a pozwolenie na budowę obejmuje również inne działki niezbędne do realizacji przyłączy, stanowi to naruszenie prawa materialnego, które wpływa na wynik sprawy. W takim przypadku zaskarżona decyzja, utrzymująca w mocy wadliwe pozwolenie, podlega uchyleniu.
Stan faktyczny
Skarżący M.K. zakwestionował decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta zatwierdzającą projekt budowlany i wydającą pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wraz z przyłączami. Zarzucił niezgodność decyzji o pozwoleniu na budowę z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie działek objętych inwestycją, a także uchybienia proceduralne dotyczące uzupełniania braków wniosku i zmian w projekcie budowlanym. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, uznając zarzuty za bezzasadne.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta, określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, i zasądził od Wojewody na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki / spr. / Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2008 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Wojewody z dnia [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego 500 / pięćset/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 roku, znak [...], Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla A. i L. K. w zakresie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wjazdem, przyłączami wodno-kanalizacyjnym, gazowym, centralnego ogrzewania, elektrycznym oraz wewnętrznymi instalacjami na działce nr [...] obr. [...] (budynek) i nr [...] i [...] obr. [...] (przyłącza) w K. ul. [...]. Jako podstawę prawną wskazano art. 28, art. 33 ust 1, art. 34 ust 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118) oraz art. 104k.p.a. W uzasadnieniu organ wskazał między innymi, iż wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w okresie ważności decyzji warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...].09.2002r. znak: [...] i Nr [...] z dnia [...].12.2003r., znak: [...]. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z dnia [...].06.2004r. Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki lub terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno -budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektant, do projektu budowlanego dołączył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Z powyższą decyzją nie zgodził się M. K. wnosząc w terminie odwołanie i domagając się jej zmiany. Zarzucił, że pomimo uchybienia przez inwestorów terminowi wskazanemu przez organ l instancji do uzupełnienia braków, została wydana decyzja pozytywna dla inwestora. Podniósł również, że zatwierdzona została inna dokumentacja projektowa, aniżeli załączona do wniosku o pozwolenie na budowę jak również, wielokrotnie wypożyczano inwestorom projekt budowlany w sytuacjach nie związanych z wezwaniem na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Decyzją z dnia [...] roku, znak [...], wydaną na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazał między innymi, że projekt budowlany nie narusza warunków wynikających z decyzji z dnia [...].09.2002r. o warunkach zabudowy w tym między innymi w zakresie wymogów dla nowej zabudowy i sposobu zagospodarowania terenu pod kątem warunków przestrzennych, warunków obsługi komunikacyjnej, obsługi w zakresie infrastruktury technicznej, ochrony interesów osób trzecich. Jednocześnie inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Inwestor spełnił zarówno wymogi będące przymiotem oceny organu administracji wynikającej z art. 35 ust. 1 jak i z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ podał, że inwestor wystąpił z wnioskiem o prolongatę terminu wskazanego przez organ administracji w postanowieniu wydanym w oparciu o art. 35 Prawa budowlanego. Brak jest przepisów prawa materialnego czy procesowego, który uprawniałby organ administracji do odmowy wyrażenia zgody na zmianę w/w terminu. Odnośnie zgłaszanego zarzutu związanego z zatwierdzeniem innej dokumentacji projektowej, aniżeli załączona do wniosku o pozwolenie na budowę organ podał, że brak jest przepisu, który wykluczałby w trakcie postępowania uzupełnianie, zmianę czy też załączanie nowych czy dodatkowych dokumentów, w tym również projektu budowlanego. Istotne w postępowaniu administracyjnym jest aby strony miały możliwość zapoznania się z nowymi dokumentami jak i miały możliwość wypowiedzenia się co do ich treści, przed wydaniem rozstrzygnięcia, co zostało w postępowaniu zapewnione. Z powyższą decyzją nie zgodził się M. K. zaskarżając ją w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji Wojewody jak również decyzji Prezydenta Miasta lub ewentualnie stwierdzenie ich nieważności z przyczyn określonych w art. 156 k.p.a. Uzasadniając powyższe zarzucił, że zachodzi niezgodność pomiędzy decyzją o pozwoleniu na budowę, a stanowiącą jej podstawę decyzją wzizt w zakresie tożsamości działek, na których miała zostać zlokalizowana przedmiotowa inwestycja. Decyzja wzizt wskazuje jedynie na działkę nr [...], podczas gdy decyzja o pozwoleniu na budowę dotyczy również działek nr [...] i [...]. Ponadto skarżący podtrzymał zarzuty podniesione w swoim odwołaniu w zakresie uchybień proceduralnych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. powodem uchylenia decyzji jest naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W myśl wskazanego wyżej art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, wobec czego jego ingerencja nie musi ograniczać się wyłącznie do decyzji lub aktu bezpośrednio zaskarżonych. W wypadku uwzględnienia skargi, sąd jest obowiązany na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzec, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Skarga jest uzasadniona. Zapadła w niniejszej sprawie decyzja Prezydenta Miasta, zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę oparta została na decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...] września 2002r. znak: [...] i zmieniającej ją jedynie w zakresie terminu jej ważności decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r, znak: [...]. W w/w decyzji wzizt wskazana jest tylko działka nr [...], na której planowana jest inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego, natomiast decyzja o pozwoleniu na budowę dotyczy również działek nr [...] i [...] obr. [...] położonych w K. ul. [...] w zakresie przyłączy wodnokanalizacyjnych, gazowych oraz elektrycznych. W ocenie Sądu, w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym nie można było wydać decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie działek nr [...] i [...]. Sąd podziela zarzut zawarty w skardze, że w niniejszej sprawie zachodzi niezgodność pomiędzy decyzją o pozwoleniu na budowę Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 roku, znak [...], a stanowiącą jej podstawę decyzją wzizt - Nr [...] z dnia [...].09.2002r. znak: [...] i Nr [...] z dnia [...].12.2003r., znak: [...], w zakresie tożsamości działek na których prowadzona ma być inwestycja. Zdaniem Sądu wykonanie przyłączy powoduje zmianę zagospodarowania terenu, a zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym obowiązującej w dniu wydawania przedmiotowej decyzji wzizt - zmiana zagospodarowania terenu, w szczególności jego zabudowa, wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Tożsamą regulację w tym zakresie zawiera art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) w myśl którego zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Stosownie zaś do treści art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 z późn. zm.) projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie natomiast do treści art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Ust. 4 w/w przepisu stanowi, że tylko w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku z tym nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja organów, że inwestor posiada odpowiednie uzgodnienia w zakresie przyłączy mających przebiegać przez w/w działki, których nie obejmuje decyzja o wzizt. Tryb uzgodnieniowy nie może zastąpić wymagania ustawowego dotyczącego zgodności decyzji o pozwoleniu na budowę z decyzją o wzizt. Powyższe oznacza, że wydanie pozwolenia na budowę na podstawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nie obejmującej działek nr [...] i [...], uznać należy za naruszenie prawa materialnego, bezspornie mające wpływ na wynik postępowania administracyjnego. Wobec tego zaskarżona decyzja Wojewody, utrzymująca w mocy takie rozstrzygnięcie, podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. Natomiast decyzja Prezydenta Miasta musiała zostać uchylona na w ramach kompetencji Sądu, zakreślonych przepisem art. 135 p.p.s.a. Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie zarzut skarżącego dotyczący uchybienia przez inwestora terminowi wskazanemu przez organ l instancji do uzupełnienia braków wniosku o pozwolenie na budowę. Celem podejmowania przez organ administracji działań w oparciu o art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego jest zgromadzenie takiego materiału dowodowego, który pozwala na ocenę czy spełnione są wymogi wynikające z obowiązujących przepisów. Termin wskazany w postanowieniu wydanym w oparciu o ten przepis jest terminem technicznym, który w przypadku uzasadniającym celowość takiego działania, może być przez organ administracji przedłużany. Przepis ten nie ma charakteru prekluzyjnego, ponieważ to inwestorowi powinno w postępowaniu zależeć na szybkim rozpatrzeniu jego wniosku i uzyskaniu pozwolenia na budowę. Bezzasadny jest również zarzut dotyczący niedopuszczalności zmiany i uzupełniania projektu budowlanego przez inwestora ponieważ brak jest przepisu prawa, na podstawie którego w trakcie postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę powyższe działania stanowiłyby uchybienie. Przedstawiania wniosków dowodowych w postaci nowych lub dodatkowych dokumentów jest prawem strony postępowania administracyjnego. W tym względzie natomiast istotne jest, aby inne strony miały możliwość zapoznania się z nowymi dowodami i wypowiedzenia się co do ich treści, przed wydaniem rozstrzygnięcia. W ponownie prowadzonym postępowaniu administracyjnym organy administracji architektoniczno-budowlanej winny w szczególności uwzględnić treść decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie działek na których prowadzona jest inwestycja. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, za podstawę biorąc art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. wzw. żart. 135 p.p.s.a. oraz art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło