II SA/Kr 826/24

Dnia 30 września 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 30 września 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. A., A. A., D. S., I. K., J. H., S. S. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w K. na postanowienie nr 388/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2024 roku, znak: WOB.7721.351.2022.JKUT w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie na rzecz skarżących: A. A., A. A., D. S., I. K., J. H., S. S. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w K. solidarnie kwotę 699 (sześćset dziewięćdziesiąt dziewięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2024r., nr 388/2024, znak WOB.7721.351.2022.JKUT, stwierdził niedopuszczalność odwołania A. A., A. A., D. S., I. K., J. H., S. S. i Wspólnoty Mieszkaniowej K. ul. [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki nr 226/2022 z dnia 23 czerwca 2022 r. znak: ROIK II.5160.124.2021.MBR, którą na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2021r. poz. 2351 z nakazano Wspólnocie Mieszkaniowej K. ul. [...] nr [...] doprowadzenie budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...] do stanu poprzedniego tj. sprzed rozpoczęcia inwestycji realizowanej na podstawie decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa nr 1314/99/A znak: AU-01-2.III-7351-063-1054/99 z dnia 29 października 1999 r.. udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany dla inwestycji pn.: "Przebudowa dachu i adaptacja poddasza na cele mieszkalne wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., elektryczną i gazową w budynku przy ul [...] w K. - na dz. nr [...] obr. [...] w związku z niewykonaniem obowiązku nałożonego decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 1105/2015 z dnia 26 października 2015 r., znak: WOB. 7721.24.2012.KMARS, zmienioną w zakresie terminu postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki nr 1141/2021 z dnia 28 lipca 2021 r., znak: ROIK. II.5160.124.2021.MBR". Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano nieprzedłożenie przez pełnomocnika adwokata P. K. pełnomocnictw upoważniających do złożenia odwołania w imieniu w/w odwołujących. Organ wskazał, że w jego ocenie konieczne jest przedłożenie pełnomocnictw na nowo do akt kolejnej sprawy, uznając tym samym, że postępowanie prowadzone przez organ na skutek wniesienia odwołania stanowi odrębną sprawę w stosunku do postępowania, w którym doszło do uchylenia poprzedniej decyzji organu I instancji. Wg organu przedłożone w toku postępowania odwoławczego toczącego się w WINB pod znakiem WOB.7721.570.2019 dotyczyło reprezentowania w postępowaniu przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Krakowie — Powiat Grodzki zakończonym wydaniem decyzji nr 1407/2019 z dnia 8 października 2019 roku, znak: ROIK.II.5160.87.2019.MBR, jak również do złożenia odwołania od tej decyzji i do dalszej reprezentacji w postępowaniu wynikłym z wniesienia odwołania. Tym samym pełnomocnictwo zostało ograniczone do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki nr 1407/2019 z dnia 8 października 2019 roku, znak: ROIK II.5160.87.2019.MBR i reprezentowania mocodawców w toczącym się postępowaniu odwoławczym, które w WINB toczyło się pod znakiem WOB.7721.570.2019. Brak złożenia pełnomocnictwa do akt konkretnej sprawy tj. sprawy odwoławczej zarejestrowanej pod znakiem WOB.7721.351.2022. Mimo wezwania zawierającego pouczenie o skutkach nie wywiązania się z niego, braki formalne odwołania nie zostały uzupełnione we wskazanym terminie, co skutkować winno uznaniem przedmiotowego odwołania za bezskuteczne (nie wywołujące skutków prawnych). Konsekwencją ich nieuzupełnienia jest stwierdzenie przez organ odwoławczy niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 134 Kpa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie złożyli odwołujący zarzucając naruszenie: - art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i zaniechania podjęcia czynności wyjaśniających rzeczywisty zakres upoważnienia pełnomocnika, który wniósł odwołanie w imieniu Skarżących, - art. 33 § 3 k.p.a. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten nakłada na pełnomocnika obowiązek każdorazowego przedłożenie pełnomocnictwa organowi, który w postępowaniu prowadzi odrębne akta oznaczone nową sygnaturą, nawet jeśli postępowanie jest prowadzone w tej samej sprawie, w której pełnomocnik uprzednio przedłożył dokument pełnomocnictwa uprawniający do reprezentowania strony w danej sprawie, - art. 32 k.p.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że złożone w sprawie odpisy pełnomocnictw, których treść uprawnia pełnomocnika do reprezentowania Skarżących w postępowaniu wynikłym z wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki nr 1407/2019 roku z dnia 8 października 2019 roku, znak: ROIK II.5160.87.2019.MBP, nie stanowią upoważnienia dla adwokata P. K. do wniesienia w imieniu Skarżących odwołania od decyzji wydanej na skutek rozpoznania ww. odwołania, - art. 134 k.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania w sytuacji, gdy w sprawie nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Wg skarżących treść przedłożonych pełnomocnictw była jednoznaczna: Udzielam pełnomocnictwa adwokatowi P. K. do reprezentowania mnie w postępowaniu przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki zakończonym wydaniem decyzji nr 1407/2019 z dnia 8 października 2019 roku, znak: ROIK II.5160.87.2019.MBR, jak również do złożenia odwołania od tej decyzji i dalszej reprezentacji w postępowaniu wynikłym z wniesienia odwołania. Określenie przedmiotu sprawy i podanie sygnatury akt samo przez się nie oznacza. iż w przypadku uchylenia przez organ II instancji zaskarżonej decyzji i konieczności dalszego prowadzenia postępowania przez organ I instancji, nie jest to ta sama sprawa, która była już wcześniej prowadzona przez ten sam organ, mimo że później akta zostały oznaczone inną sygnaturą. To treść pełnomocnictwa decydować powinna o uznaniu, czy adwokat jest bądź nie jest uprawniony do reprezentowania strony w danym postępowaniu jako całości bądź tylko na pewnych jego etapach. W przypadku wątpliwości co do zakresu pełnomocnictwa, należy podjąć czynności, które usunęłyby te wątpliwości. Błędne jest stanowisko Organu, zgodnie z którym art. 33 §3 k.p.a. nakłada na pełnomocnika obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa do akt każdego kolejnego etapu sprawy. Na rozpatrywaną przez Organ sprawę niewątpliwie składają się wszystkie etapy prowadzonego przez organy administracji publicznej postępowania. Sprawa pozostaje jednak niezmienna przedmiotowo, a wydana przez WINB decyzja o uchyleniu decyzji nr 1407/2019 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie Powiat Grodzki w dniu 8 października 2019 roku, znak: ROIK II.5160.87.2019.MBP, przekazała tę samą sprawę do ponownego rozpoznania. Zatem, pomimo dwukrotnego prowadzenia postępowania przez dwa organy, sprawa pozostała niezmienna, a jej akta powinny być jedynie systematycznie uzupełniane o działania wykonywane w kolejnych etapach. Nie sposób bowiem przyjąć, że PINB rozpatrując sprawę ponownie, a WINB rozpatrując odwołanie od kolejnej decyzji PINB, nie zapoznał się z dotychczas podejmowanymi w sprawie czynnościami i składanymi dokumentami. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. W myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny. Mimo, że skarga jako oczywiście uzasadniona zasługuje na uwzględnienie, to w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest jednak podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia. Stanowiący podstawę do stwierdzenia nieważności przepis art. 156 § 1 pkt 2 kpa ma charakter prawno materialny i odnosi się wprost do rażącego naruszenia prawa. Takowe zachodzi wtedy, gdy treść decyzji lub postanowienia pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że owe postanowienie nie może być akceptowane jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Stwierdzenie nieważności ma umożliwić wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji i postanowień ostatecznych dotkniętych najpoważniejszymi wadami. Rażące naruszenie prawa zachodzi wówczas, gdy między rozstrzygnięciem podjętym w decyzji, czy postanowieniu przez organ, a zastosowaniem przepisu prawa występuje wyraźna i oczywista sprzeczność. Nie chodzi tu o błędy w wykładni prawa, ale o niedopuszczalne przekroczenie prawa, dodatkowo w sposób jasny i niedwuznaczny. Rażące naruszenie prawa stanowi zatem kwalifikowaną formę naruszenia prawa. Utożsamianie tego pojęcia z każdym naruszeniem prawa nie jest słuszne. Naruszenie musi mieć charakter oczywisty, wynikający z niewątpliwego stanu prawnego i nie chodzi o błędy interpretacyjne prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób niedwuznaczny. Z rażącym naruszeniem prawa mamy czynienia w momencie, gdy proste zestawienie treści decyzji, czy postanowienia z treścią przepisu wskazuje na wzajemną sprzeczność, a orzeczenie wydane przez organ w sposób ewidentny odbiega od obowiązującej normy prawnej przy czym, co należy podkreślić, wykładnia tej normy nie budzi wątpliwości (tak wyrok NSA z dnia 13 lipca 2001r., III SA 1110/00). Oznacza to również, iż obok naruszenia przepisów prawa materialnego wyjątkowo za rażące naruszenie prawa można uznać także naruszenie przepisów postępowania. W okolicznościach niniejszej sprawy wskazane w skardze uchybienia nie mogły stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia. Istota problemu sprowadza się bowiem do wykładni treści pełnomocnictw udzielonych adwokatowi P. K., przedłożonych w toku postępowania odwoławczego toczącego się w WINB pod znakiem WOB.7721.570.2019. Treść tych pełnomocnictw jest niesporna, natomiast dokonana przez strony wykładnia ich treści jest odmienna. Jak wynika z pełnomocnictw, odwołujący udzielili pełnomocnictw adwokatowi P. K. do reprezentowania ich w postępowaniu przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki zakończonym wydaniem decyzji nr 1407/2019 z dnia 8 października 2019 roku, znak: ROIK II.5160.87.2019.MBR, jak również do złożenia odwołania od tej decyzji i dalszej reprezentacji w postępowaniu wynikłym z wniesienia odwołania. W ocenie Sądu zwrot: "... i dalszej reprezentacji w postępowaniu wynikłym z wniesienia odwołania" oznacza, że pełnomocnictwo to upoważnia adwokata P. K. do reprezentowania podmiotów, które udzieliły takiego pełnomocnictwa, w całym dalszym postępowaniu, jakie po rozpoznaniu wniesionego odwołania będzie prowadzone przez organ. Rozciąga się zatem zarówno na ponownie prowadzone postępowanie przed organem I instancji, ponowne postępowania odwoławcze, a także postępowania, które w ramach toczącego się postępowania organ administracji wydzieli do odrębnego ich prowadzenia, bez względu na znak jaki tym postępowaniom zostanie nadany. Z tych przyczyn wzywanie pełnomocnika skarżących do ponownego przedkładania pełnomocnictw w związku z wniesionym odwołaniem od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki nr 226/2022 z dnia 23 czerwca 2022 r. znak: ROIK II.5160.124.2021.MBR, a wobec ich nieprzedłożenia, stwierdzenie niedopuszczalności odwołania było wadliwe. Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego poprzez jego uchylenie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c". O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w/w ustawy, zasadzając solidarnie na rzecz skarżących 100 zł. tytułem uiszczonego wpisu od skargi, 480 zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i 119 zł. tytułem zwrotu opłat skarbowych od pełnomocnictw.