II SA/Kr 828/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wójta Gminy z dnia [...]r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia pozwolenia na budowę i wydania pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę postanowienia z dnia 27 października 2008 r. W skardze z dnia 12 marca 2008 r., sprecyzowanej następnie pismem z dnia 27 marca 2008 r. Z. S. domagała się interwencji sądu w sprawie lokalizacji stacji bazowej A. na działce nr [...] w miejscowości R. Wskazała, że pozwolenie na powyższą inwestycję zostało wydane przez Wójta Gminy decyzją z dnia [...] r. znak: [...], a przedmiotowa skarga dotyczy właśnie tej decyzji i została wniesiona w trybie art. 227 kpa. Podniosła, że ww. decyzja została uchylona decyzją Wojewody, która jest ostateczna. Podała również, że czuje się bezsilna w sprawie i prosi "o rozpoznanie sprawy i zdecydowanie o rozbiórce i ukaranie winnych zaniedbań i nieprzestrzegania prawa przez Gminę [...]". Z wyjaśnień nadesłanych przez Wójta Gminy [...] wynika, że w dniu [...] r. wydał decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę "Radioliniowej stacji bazowej telefonii cyfrowej A." na działce nr [...] w R. dla Telefonii Cyfrowej B. w W. Decyzją z dnia [...] października 2006 r. Wojewoda stwierdził nieważność ww. decyzji. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest sprawa sądowoadministracyjna rozumiana jako kontrola przez sąd administracyjny działalności administracji publicznej. Co konkretnie może stanowić przedmiot kontroli określają art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z art. 3 pkt 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 ppsa) oraz określonych sporach kompetencyjnych (art. 4 ppsa). Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 i § 2 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zatem wniesienie skargi na decyzję Wójta Gminy [...] który działał w sprawie jako organ I instancji jest niedopuszczalne i skarga taka na podstawie art. 58 § 1 ppsa podlega odrzuceniu. Niezależnie od powyższego należy również podnieść (wobec niejednoznacznej treści skargi Z. S.), że powyższy przepis miałby także zastosowanie gdyby uznać, że skarżącej w istocie zależało na wydaniu przez sąd decyzji o rozbiórce zrealizowanej inwestycji. Jak bowiem wynika ze wskazanych wyżej przepisów sąd nie zastępuje organu w rozstrzyganiu danej sprawy a jedynie kontroluje legalność podejmowanych przez niego działań. Powołany przez skarżącą przepis art. 227 kpa oraz następne regulują instytucję skargi na działanie organów administracji publicznej, której nie należy utożsamiać ze skargą wnoszoną do sądów administracyjnych. Organy właściwe do rozpoznania skargi zostały wskazane w art. 229 kpa, nie ma wśród nich sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie 58 § 1 pkt 6 ppsa, należało orzec jak w sentencji postanowienia.