II SA/Kr 830/10

PostanowienieWSA w Krakowie2010-09-29

Skład orzekający: Kazimierz Bandarzewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na decyzję administracyjną może zostać odrzucona z powodu braku dołączenia odpisów skargi oraz niewykazania umocowania osoby reprezentującej stronę skarżącą?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, gdy nie dołączono do niej wymaganych odpisów dla pozostałych stron oraz gdy nie wykazano umocowania osoby reprezentującej stronę skarżącą, mimo wezwania do uzupełnienia tych braków formalnych. W takim przypadku sąd nie rozpoznaje merytorycznie skargi.
Stan faktyczny
A. Sp. z o.o. w K. złożyła skargę do WSA w Krakowie na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 22 kwietnia 2010 r. dotyczącą cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego bez odszkodowania. Skarga została złożona w jednym egzemplarzu i bez dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę. Sąd wezwał spółkę do uzupełnienia braków, jednak wezwania nie wykonano.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę złożoną przez A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 22 kwietnia 2010 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego bez odszkodowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 22 kwietna 2010 r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania pozwolenia wodnoprawnego postanawia skargę odrzucić. Oczyszczalnia A. Sp. z o.o. w K. wniosła w dniu 10 czerwca 2010 r. (data nadania w UP) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia [...] kwietna 2010 r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania pozwolenia wodnoprawnego. Skarga została złożona w jednym egzemplarzu, a ponadto do skargi nie dołączono dokumentu wykazującego umocowanie osoby podpisującej skargę do reprezentowania Spółki. W związku z tym Sąd wezwał skarżącą Spółkę wezwaniem z dnia 19 lipca 2010 r. do nadesłania dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, lub własnoręcznie podpisanych oraz złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to (wezwanie) zostało wysłane na adres podany w skardze i doręczone stronie skarżącej. Do dnia 29 września 2010 r. strona skarżąca nie wykonała wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W tej sprawie istnieje kilka podstaw do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 47 § 1 i 2 P.p.s.a. i do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia pozostałym stronom. Tymi odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Z akt sprawy wynika, że uczestnikami w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest większa liczba osób niż tylko sama strona skarżąca. Zaskarżoną decyzję doręczono bowiem 6 podmiotom. Tym samym istniał wymóg dołączenia do skargi jej odpisów. Brak dołączenia odpisów skargi jest jej brakiem formalnym. Poza tym, zgodnie z art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby reprezentujące stronę skarżącą mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W postępowaniu sądowym taką pierwszą czynnością jest z reguły wniesienie skargi. W tej sprawie również pierwszą czynnością było wniesienie skargi. Ponieważ do skargi nie został dołączony żaden dokument, z którego wynikałoby kto może skarżącą Spółkę skutecznie reprezentować, Sąd wezwał o wykazanie tej okoliczności. Niewątpliwie wezwanie zostało skierowane na właściwy adres i tzw. "pierwsze awizo" miało miejsce w dniu 27 lipca 2010 r. z powodu nie zastania adresata lub jakiejkolwiek osoby upoważnionej do odbioru pisma. Z adnotacji doręczyciela wynika, że wobec braku możliwości osobistego doręczenia przesyłki, pismo sądowe zostało pozostawione w urzędzie pocztowym w K. , o czym zamieścił doręczyciel zawiadomienie na drzwiach adresata. Powtórne awizo (zawiadomienie) miało miejsce w dni 2 (lub 4) sierpnia 2010 r. 11 sierpnia urząd pocztowy zwrócił pismo Sądowi z powodu jego nie odebrania. Zgodnie z art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, jego pełnomocnikowi, przedstawicielowi, osobie uprawnionej do odbioru korespondencji, dozorcy, administracji domu lub domownikowi, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni od pierwszego zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Stosownie do art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, które nie jest dłuższy niż 14 dni od daty dokonania pierwszego zawiadomienia. Mając na uwadze to, że w tej sprawie pierwsze zawiadomienie miało miejsce 27 lipca 2010 r., drugie zawiadomienie – 2(4) sierpnia 2010 r. należy przyjąć, że ostatnim dniem terminu był 10 sierpnia 2010 r. (wtorek) i z tym dniem, stosując art. 73 § 4 P.p.s.a. należy uznać za skuteczne doręczenie wezwania stronie skarżącej. Strona ta nie wykonała poleceń zawartych w wezwaniu do dnia 29 września 2010 r. Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nie uzupełnienia braków formalnych skargi Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadza rygor odrzucenia skargi - art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd zobowiązany jest odrzucić skargę, ponieważ strona skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi ma i ten skutek, że Sąd nie może odnieść się do jakichkolwiek zarzutów zawartych w skardze ani ocenić prawidłowość czynności podjętych przez organy administracyjne w tej sprawie. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło