II SA/Kr 831/15

Kraków, dnia 28 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. i E. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia 8 maja 2015 r. znak [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia 8 maja 2015 r. znak [...], Wojewoda działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania z 25.02.2015 r. (wpływ 02.03.2015 r.) państwa A. i E. L., ul. S., K. - zwanych dalej Skarżącymi, utrzymał w mocy decyzję nr [...] Prezydenta Miasta z 06.02.2015 r. znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem wraz z instalacjami wewnętrznymi: wodnokanalizacyjną, centralnego ogrzewania, gazu, wentylacji mechanicznej, elektrycznej i odgromowej oraz zjazdu z drogi publicznej, wraz z rozbiórką istniejącej altanki; na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...], przy ul. S. w K.", wydaną na rzecz A. S., ul. D., K.. Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli A. L. i E. L.. W skardze podnieśli, że w całym tym sporze kością niezgody jest granica między ich działkami a działkami inwestora, którą to podważył geodeta w 2007 roku. Zawiadamiają Wojewodę, że nie mają zastrzeżeń do budowy domu Pana S., ale nie mogą pozwolić na to, że projekt granicy w planach sąsiada pozwala mu na całej długości działki zabrać ok. 0,5 m, tj. około 35 m.2 ich działki. W odpowiedzi na skargę, strona przeciwna do skarżącej, w całości podtrzymuje argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie widząc podstaw do jej zmiany z powodu zarzutów podnoszonych w treści skargi. Odpowiadając na zarzuty zawarte w skardze po raz kolejny strona przeciwna do skarżącej pragnie podnieść, że przepisy prawa budowlanego oraz wykonawcze do tego prawa nie dają organowi możliwości uzależnienia wydania pozwolenia na budowę od rozstrzygnięcia rozgraniczeniowego w przypadku jeśli granica jest sporna. Tak więc jeśli inwestor tak jak w niniejszej sprawie spełni przesłanki określone dyspozycją art. 35 ust. 4 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mogą odmówić mu zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na budowę. Spory dotyczące prawa do nieruchomości jak również procesy dotyczące ustalenia granic nieruchomości nie powodują możliwości zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie pozwolenia na budowę. Mając na uwadze powyższe oraz bogate w tym zakresie orzecznictwo sądowo-administracyjne przywołane szczegółowo w uzasadnieniu decyzji, strona przeciwna, czyli Wojewoda, wnosi o oddalenie skargi w całości. W dniu 11 grudnia 2015 r. do WSA w Krakowie wpłynęło pismo podpisane przez skarżących A. L. i E. L., w którym piszą następująco: "Proszę o wycofanie postępowania sądowego w sprawie skargi na decyzję Wojewody dotyczące granicy miedzy działkami nr [...] i [...]. Po rozgraniczeniu działek przez geodetę doszliśmy do ugody". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U.z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". Zgodnie z art. 161 P.p.s.a. § 1. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. § 2. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zarazem w myśl postanowienia NSA w Warszawie z dnia 2015-01-13, sygn. akt I OSK 3306/14, LEX nr 1634818, którego tezy WSA w Krakowie podziela, oświadczenie o cofnięciu skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wszczyna odrębne postępowanie, mające charakter wpadkowy w stosunku do postępowania głównego, a jedynymi uprawnionymi do zaskarżenia orzeczenia wydanego w tym postępowaniu są: osoba, która wniosła cofany środek zaskarżenia i organ administracji publicznej. Pozostali uczestnicy postępowania (ci, którzy nie wnieśli skargi) nie mają uprawnienia do zaskarżenia orzeczenia wydanego na skutek oświadczenia o cofnięciu tej skargi, nawet jeśli mają interes prawny w postępowaniu. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje bowiem bezwzględnie zasada dyspozycyjności. Wynika z niej, że tylko skarżący może cofnąć skargę - a więc uczestnicy postępowania, który nie wnieśli skargi, nie mają takiego uprawnienia. W konsekwencji, nie mogą oni zaskarżyć postanowienia wydanego w wyniku cofnięcia skargi". Mając na uwadze fakt cofnięcia skargi przez w/w skarżących oraz treść zaskarżonej decyzji, do której nie znajdują zastosowania przesłanki uniemożliwiające skorzystanie z postanowień art. 60 P.p.s.a. - skarga w niniejszej sprawie straciła pod względem merytorycznym rację swojego bytu a postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania w niniejszej sprawie. Stąd też na podstawie art. 60 w zw. art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.