II SA/Kr 835/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr.) Sędziowie: WSA Grażyna Firek WSA Ewa Rynczak Protokolant: Anna Fugiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego skargę oddala II SA/Kr 835/06 UZASADNIENIE Miejski Ośrodek pomocy Społecznej w K. Filia Nr [...] wydał w dniu [...] 2006 r. decyzję, mocą której przyznał M. P., zam. w Krakowie, przy ul.[...] , zasiłek celowy w wysokości 100 zł na dofinansowanie leków. Decyzję wydano na podstawie art. 3 ust. 3 i 4, art. 4, art. 8 ust. 1, art. 14, art. 17 ust. 1 pkt 5, art. 39, art. 41, art. 102 ust. 1 i ust. 2, art. 106 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.). W uzasadnieniu tej decyzji napisano, że M. P. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest on osobą bezrobotną, zarejestrowaną z prawem do zasiłku, który jest jego dochodem wynoszącym 529,70 zł. Ustawowe kryterium dochodowe, kwalifikujące do świadczeń z pomocy społecznej, obliczone dla osób prowadzących jednoosobowe gospodarstwo domowe wynosi 461 zł., tak więc M. P. przekracza je o 68,70 zł. Jednakże M. P. znajduje się w trudnej sytuacji bytowej, którą uznano za szczególnie uzasadniającą przyznanie pomocy. W dniu [...] 2006 r. M. P. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie od powyższej decyzji. Napisał w nim, że wnosi o utrzymanie tej decyzji i o przyznanie mu kwoty 1900 zł. na wyrównanie zadłużenia, jakie powstało przy zakupie leków, a także o odstąpienie od obowiązku składania comiesięcznych wniosków o pomoc. Uważa on, że MOPS ma obowiązek wspierania go finansowo ze względów moralnych i etycznych, a wydana decyzja jest niesprawiedliwa. Narusza ona zasady współżycia społecznego i nie informuje go, jak ma zaspokoić swoje podstawowe potrzeby życiowe. M. P. pisze, że jest osobą chorą, niepełnosprawną i samotną, a nie płacenie świadczeń może doprowadzić do jego eksmisji. Zarzucił również, że poszczególne decyzje zawierają sprzeczne uzasadnienia, w zależności od okoliczności i nie uwzględniają przepisów o dodatkach mieszkaniowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] 2006 r. Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja została doręczona M. P. w dniu [...] 2006 r. W uzasadnieniu, powołując się na zacytowane w nim przepisy ustawy o pomocy społecznej, napisano, że dochód M. P. przekracza kwotę 461 zł., będącą kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej. Powołano się też na cel pomocy społecznej, jakim jest zaspokajanie niezbędnych potrzeb oraz na zasadę, zgodnie z którą rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Wskazano również na uznaniowy charakter decyzji z zakresu pomocy społecznej i uznano, że decyzja organu I instancji była prawidłowa. Na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. M. P. skierował w dniu [...] 2006 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. Powtórzył on tu swoją argumentację, zawartą we wcześniejszym odwołaniu i dodał, że koszty zakupu koniecznych leków znacznie przewyższają przyznaną mu kwotę. Brak leków stanowi zagrożenie dla jego życia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, powtarzając swoją poprzednią argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o pomocy społecznej prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza 461 zł. Przepis ten, jak zresztą podobnie inne przepisy cyt. ustawy, nie ustanawiają jednak publicznego prawa podmiotowego do świadczenia z pomocy społecznej, a decyzje wydawane w oparciu o tę ustawę mają charakter uznaniowy. Cyt. artykuł określa jedynie granicę dochodowości, od której przyznanie świadczenia jest możliwe. Tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie o dochodach przekraczających określone tu kryterium dochodowe można przyznać zasiłek okresowy, celowy lub pomoc rzeczową, jednak pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową (art. 41 pkt 2). Powyższe okoliczności prawne wskazują, że organ pomocy społecznej, odmawiając M. P. przyznania świadczenia nie naruszył prawa. Materiał dowodowy zebrany w sprawie wykazał, że M. P., prowadząc jednoosobowe gospodarstwo domowe, przekracza kwotę dochodowości w wymiarze 461 zł. Na podstawie cyt. przepisu ogólnego przyznanie mu pomocy nie było nawet możliwe. W przypadku zainteresowanego skorzystano jednak z przepisu wyjątkowego, uznając jego sytuacje bytową za szczególnie uzasadnioną. Wymiar przyznanej pomocy, zwłaszcza w opisanych okolicznościach, zależy od organu pomocy społecznej i nie można go kwestionować z punktu widzenia legalności. Sąd administracyjny, będąc upoważnionym do kontroli zaskarżonych do niego aktów z punktu widzenia ich zgodności z prawem, nie może natomiast brać pod uwagę zarzutów opartych o kryterium sprawiedliwości, zasady współżycia społecznego, czy też o subiektywne poczucie krzywdy. W tej sytuacji, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn., zm.).