II SA/Kr 835/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickiej po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat K. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. P. na decyzję samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odmówić przyznania adwokatowi H. G. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane za zasadzie prawa pomocy Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2006 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczyła dla skarżącego M. P., pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata H. G. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w K., ul. [...]. Skarżący w dniu 8 czerwca 2007 r. udzielił wyznaczonemu pełnomocnikowi stosownego pełnomocnictwa.( k. 54). Adwokat H. G. pełnomocnictwo przyjął i na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego, bez daty, upoważnił adwokat K. J. do zastępstwa skarżącego M. P. w sprawie do sygn. akt II SA/ Kr 835/06. W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 września 2007 r., pełnomocnik substytucyjny adwokat K. J. w pkt 2 skargi wniosła o " zasądzenie na rzecz adwokata H. G. kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały uiszczone w żadnej części". Zgodnie z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. Z treści powołanego wyżej artykułu 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wynagrodzenie przysługuje wyznaczonemu pełnomocnikowi tj. pełnomocnikowi wyznaczonemu przez właściwy organ samorządu zawodowego i to on jest uprawniony do złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W przedmiotowej sprawie dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącego M. P. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata H. G. Skoro tak to pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do ubiegania przez dalszego pełnomocnika (substytuta) o przyznanie kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką adwokata od udzielenia skarżącemu pomocy prawnej z urzędu. Nie oznacza też, że substytut może wystąpić z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie substytucji powoduje powstanie między substytutem a stroną takiego samego stosunku prawnego, jaki łączy stronę i pełnomocnika. Strona ma zatem dwóch równorzędnych pełnomocników procesowych uprawnionych do działania w jej imieniu ( vide uchwała składu siedmiu sędziów- zasada prawna – z dnia 23 kwietnia 1938 roku, C III 11140/35 Zb. Urz. 1938, poz. 47 oraz orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 1 maja 1935 roku., C. I. 3015/34 OSP 1936 poz. 7 ). Z tych względów wniosek adwokat K. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na rzecz wyznaczonego adwokata należy uznać za pozbawiony podstawy prawnej. Mając na uwadze powyższe, na zasadzie z art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ), orzeczono jak w sentencji postanowienia.