II SA/Kr 835/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J.P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 września 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 835/07 o oddaleniu wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.P. na postanowienie Wojewody z dnia w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. Postanowieniem z dnia ..........2007 r. sygn. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącej J.P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata Od tego postanowienia sprzeciw wniosła skarżąca podnosząc, że po odliczeniu stałych miesięcznych wydatków pozostaje jej niespełna 14 zł dziennie na wyżywienie. Zawarta w postanowieniu referendarza propozycja wzięcia kredytu na opłacenie kosztów sądowych, który miałby być zabezpieczony na nieruchomościach skarżącej jest całkowicie nierealna. Nieruchomości te nie mają obecnie żadnej realnej wartości, z ponadto przy tak niskim dochodzie skarżąca nie miałaby z czego spłacać zaciągniętego kredytu. Skarżąca podniosła również, że ma 80 lat i nie jest w stanie samodzielnie zadbać niekiedy nawet o zachowanie terminów procesowych. Nie może również liczyć na pomoc swoich chorych dzieci. W tej sytuacji każdy wydatek - w tym również koszty sądowe oraz wynagrodzenie dla adwokata z wyboru - pociąga za sobą uszczerbek utrzymania koniecznego skarżącej. Rozpatrując sprzeciw Sąd uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie w całości. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w kwocie 1077,38 zł miesięcznie. Co miesiąc opłaca czynsz za mieszkanie (302,80 zł) oraz prąd (ok. 70 zł), co półtora miesiąca płaci ok. 115 zł za gaz. Na lekarstwa wydaje ok. 200 zł miesięcznie. Nie posiada żadnych oszczędności ani cennych ruchomości, a posiadane nieruchomości nie przynoszą żadnych dochodów. Skarżąca ma dwoje dorosłych dzieci, jednak nie może liczyć na ich pomoc, bowiem są chore i utrzymują się z bardzo niskich rent. W ocenie Sądu taka sytuacja uzasadnia przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Uzyskiwany dochód po odliczeniu stałych miesięcznych wydatków pozwala na funkcjonowanie na poziomie minimum socjalnego. Skarżąca nie może liczyć na pomoc rodziny ani nie ma możliwości uzyskania dodatkowych dochodów. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 i art. 260 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.