II SA/Kr 837/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 14 kwietnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Decyzją z 14 kwietnia 2017 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję własną z 27 stycznia 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Decyzja została doręczona Gminie S. w dniu 2 maja 2017 r. W dniu 5 czerwca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga Gminy S. nadana w placówce pocztowej w dniu 1 czerwca 2017 r. W związku z tym, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, opisana wyżej skarga w dniu 7 czerwca 2017 r. została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Datę przekazania skargi, zgodnie z jednolitym orzecznictwem sądów administracyjnych, należy uznać za datę wniesienia skargi. W piśmie z 16 czerwca 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na uzasadnienie wniosku podniósł, że doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w zakresie adresu uwidocznionego na kopercie, albowiem, przy prawidłowym oznaczeniu adresata (Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]) podany został adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (ul. Rakowicka 10 w Krakowie). Skarżący podkreślił, że powyższy błędne oznaczenie znalazło się jedynie na kopercie, natomiast dołączone do niej zwrotne potwierdzenie odbioru zostało wypełnione należycie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy art. 86 i art. 87 usatwy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy i gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu oraz gdy wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i wraz z tym wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się rygorystyczne kryteria ocen postawy osoby, która dokonała czynności procesowej po terminie. Wiążą się one z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, a o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W konsekwencji brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skarżący argumentował, iż uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło w wyniku oczywistej omyłki. Powyższa okoliczność została uprawdopodobniona poprzez przedłożenie koperty w której została nadana skarga, jak również dowodów nadania przesyłki pocztowej oraz potwierdzenia odbioru. Analiza powyższych dokumentów prowadzi do wniosku, że strona skarżąca prawidłowo oznaczyła adresata, jednakże na kopercie wpisała błędny adres tj. adres tut. sądu. Powyższa omyłka nie została zauważona przez operatora pocztowego, który doręczył ją pod adres widniejący na kopercie. W zaistniałej sytuacji nie ulega wątpliwości, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi przez stronę skarżącą było niedbalstwo w zaadresowaniu przesyłki pocztowej. Nie sposób uznać, że strona skarżąca nie ponosi odpowiedzialności za zaistniały stan rzeczy. Doręczenie przez Pocztę Polską przesyłki adresowanej do samorządowego kolegium odwoławczego, bez wyjaśnienia zaistniałej rozbieżności, bezpośrednio do sądu było niewłaściwe, stanowiło jednak bezpośrednią konsekwencję zaniedbania strony skarżącej. W świetle przedstawionych okoliczności, sąd stwierdził, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Na marginesie należy zaznaczyć, że zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 53 § 4 p.p.s.a., termin, o którym mowa w § 1 i 2 (termin na wniesienie skargi), uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Przywołana regulacja stanowi rezultat wejścia w życie z dniem 1 czerwca 2017 r. ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2017 r., poz. 935). Zgodnie jednak z art. 17 powołanej ostatnio ustawy, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym (ust. 1). Przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy (ust. 2). W kontekście ostatnio przytoczonego przepisu należy zauważyć, że zaskarżona decyzja została wydana w dniu 14 kwietnia 2017 r. , a więc przed datą wejścia w życie wskazanej ustawy nowelizującej. Z uwagi na powyższe w sprawie znajdowały zastosowanie regulacje p.p.s.a. w brzmieniu sprzed wejścia w życie powołanej ustawy nowelizującej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.