II SA/Kr 847/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie WSA Piotr Głowacki (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2008 r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [....] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie uprawnień kombatanckich; skargę oddala . Decyzją z dnia [...] czerwca 2008r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, 5 , 7 i art. 148 § 1 i 2 w zw. z art. 149 § 3 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].10.2003r. Nr [...]. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że decyzją z dnia [...].08.2003 r. utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...].10.2003 r. Kierownik Urzędu odmówił K. K. przyznania uprawnień kombatanckich w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17.05.2006 r. sygn. akt II SA/Kr 2731/03 oddalił skargę strony na w/w decyzję. K. K. wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, 5 i 7 k.p.a. Uzasadniając odmowę wznowienia postępowania organ podał, że decyzja z dnia [...].10.2003 r. zgodnie z potwierdzeniem odbioru została doręczona wnioskodawcy w dniu 14.10.2003r, a zatem strona uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Ponadto strona nie przedstawiła nowych dowodów w sprawie, ani też nie udowodniła, że o faktach zawartych we wniosku o wznowienie postępowania oraz okolicznościach, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a. dowiedziała się w ciągu miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku. Z decyzją tą nie zgodził się K. K. składając w terminie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i wskazując, że z dokumentów złożonych w sprawie wynika, iż służył on w [...] siłach zbrojnych przy armii [...] od [...] września 1945r. do [...] lipca 1946r, co uprawnia do przyznania świadczeń kombatanckich. Decyzją z [...] r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2008r. W uzasadnieniu wskazał, że stosownie do art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Termin do wniesienia wniosku opartego na tej przesłance wynosi jeden miesiąc od momentu dowiedzenia się o decyzji (art. 148 § 2). Strona o decyzji z dnia [...] października 2003r. dowiedziała się najpóźniej w dniu 14 października 2003r, kiedy powyższa decyzja została jej doręczona. Strona, składając wniosek o wznowienie postępowania w dniu 7 marca 2008r., nie dochowała miesięcznego terminu. Organ wskazał także, iż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Strona jako nowe okoliczności i dowody wskazała życiorys, własne pismo skierowane do Urzędu d/s Kombatantów oraz kserokopię legitymacji wojskowej [...] Sił Zbrojnych. Strona nie dochowała miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie, gdyż zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ wskazał również, że na podstawie ustawy o kombatantach pełnienie służby w Wojsku [...] po 9 maja 1945r. nie stanowi tytułu do przyznania uprawnień kombatanckich (co najwyżej jest to okoliczność uprawniająca do zachowania uprawnień przyznanych przez [...]). Nie ma znaczenia dla sprawy czy pełnienie służby przy Armii [...] można zakwalifikować jako służbę w Wojsku [...]. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył K. K. powtarzając zarzuty zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz podnosząc, iż decyzje wydawane w sprawie są dla niego krzywdzące. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd , w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. W ocenie Sądu zarówno zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji, odpowiadają przepisom prawa. W pierwszej kolejności trzeba wskazać, iż Sąd nie dopatrzył się uchybień w stosowaniu przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postępowanie, poprzedzające wydanie kontrolowanych aktów administracyjnych, zostało przeprowadzone w sposób zgodny z przepisami procesowymi, zawartymi w k.p.a. Stronom zapewniono możliwość czynnego udziału w sprawie, zaś postępowanie wyjaśniające czyni zadość wymogom art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W szczególności zaskarżona decyzja spełnia wymogi zawarte w art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie prawidłowości sporządzenia uzasadnienia i odniesienia się w nim do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarówno wydając decyzję z dnia [...] czerwca 2008r. o odmowie wznowienia postępowania, jak i utrzymującą ją w mocy decyzję z dnia [...] r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. prawidłowo ustalił, że strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania po upływie terminu określonego w art. 148 k.p.a. Wznowienie postępowania zarówno w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) jak i w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję) może nastąpić jedynie jeśli wniosek zostanie złożony w terminie. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast zgodnie z § 2 termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący K. K. o decyzji z dnia [...] października 2003r. dowiedział się w dniu 14 października 2003r, kiedy powyższa decyzja została mu doręczona, a zatem składając podanie dopiero w 2008r. uchybił terminowi. Ponadto w podaniu o wznowienie postępowania jako nowe okoliczności skarżący wskazał, że "nie był żołnierzem z poboru w formacji zorganizowanej we [...], lecz formacja ta została zorganizowana na zasadzie poboru do Wojska [...] na zasadach obowiązujących przed dniem 1 września 1939r." Jako dowody wskazał własny życiorys z dnia [...] stycznia 2008r, własne pismo skierowane do Urzędu d/s Kombatantów z dnia 6 lutego 2008r. oraz kserokopię legitymacji wojskowej [...] Sił Zbrojnych datowaną na [...].09.1945r, która znana była organom w postępowaniu, którego wznowienia skarżący się domaga (znajduje się w aktach tego postępowania). W ocenie Sądu powyższych okoliczności nie można uznać jako nowych faktów lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych dotychczas organowi, który wydał decyzję, a zatem nie mogą one stanowić podstawy do wznowienia postępowania. Ponadto z twierdzeń skarżącego w sposób oczywisty wynika, że domaga on się uprawnień kombatanckich z tytułu służby w Wojsku [...] pełnionej w okresie od [...] września 1945r. do [...] lipca 1946r. Zgodnie natomiast z treścią art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (j.t.: Dz.U. z 2002r. Nr 42, poz. 371) status kombatanta przysługuje osobom, które pełniły służbę wojskową w Wojsku [...] lub w [...] formacjach wojskowych przy armiach sojuszniczych podczas działań wojennych, a zatem pełnienie służby w Wojsku [...] po dniu 9 maja 1945r. (data zakończenia II wojny światowej) nie stanowi tytułu do przyznania uprawnień kombatanckich. Odnosząc się do treści podnoszonego przez skarżącego art. 25 w/w ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, należy wskazać iż zarzuty skarżącego są nieuzasadnione ponieważ przepis ten odnosi się jedynie do osób, które już uzyskały uprawnienia kombatanckie na podstawie dotychczasowych przepisów i zachowują te uprawnienia. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.