II SA/Kr 847/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Wojewody z dnia 20 marca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 847/12 w zakresie kosztów sądowych. Wyrokiem z 3 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Wojewody z 20 marca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji. W piśmie z 8 kwietnia 2013 r. skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie o zwrocie poniesionych przez niego kosztów sądowych tj. wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że nie zwrócił się w toku rozprawy o zwrot uiszczonego wpisu, gdyż jego pełnomocnik poinformował go, że takiego zwrotu dokonuje sąd z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., póz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekło całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 157 § 2 p.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Zagadnienie zwrotu kosztów sądowych zostało uregulowane w dziale V, rozdziale 1 cyt. ustawy. Art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Strona traci jednak uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów, co wynika z art. 210 §1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Wyjaśnić należy, że określony w art. 210 § 1 p.p.s.a. termin do zgłoszenia wniosku o zwrot kosztów ma charakter terminu prekluzyjnego, (nieprzekraczalnego i wygaszającego roszczenie), co oznacza, że jego przywrócenie nie jest możliwe, ponieważ zdarzenie opisane w tym przepisie, rozprawa poprzedzająca wydanie wyroku, już nastąpiło. W świetle powyższego, wskazać wypada, że roszczenie skarżącego o zwrot kosztów postępowania wygasło, ponieważ, do czasu wydania wyroku, nie został zgłoszony stosowny wniosek o przyznanie kosztów sądowych. Podkreślić przy tym należy, że na mocy postanowienia tut. sądu z 19 listopada 2012 r. dla skarżącego został ustanowiony pełnomocnik z urzędu w osobie adw. K.N. . W tej sytuacji, stosownie do treści art. 210 § 1 p.p.s.a. sąd nie był zobowiązany do pouczenia skarżącego o skutkach niezgłoszenia wniosku w zakreślonym ustawą terminie. Ewentualne roszczenia skarżącego w stosunku do ustanowionego z urzędu pełnomocnika z tytułu zaniedbania jakiego dopuścił się ten pełnomocnik pozostają poza kognicją sądu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 210 § 1 w zw. z art. 157 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.