II SA/Kr 847/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [....] Spółka z o.o. w N. na zarządzenie Prezydenta Miasta K. z dnia 7 kwietnia 2009 r. nr [....] w sprawie zmiany prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych stanowiących własność Skarbu Państwa położonych na terenie miasta K. postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia postanowienia z dnia 29 lipca 2015 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Spółka [....] domaga się stwierdzenia niezgodności z prawem § 1 pkt 2 opisanego w komparycji zarządzenia Prezydenta Miasta K. w zakresie, w jakim uzależnia ono zmianę umowy użytkowania wieczystego od wpłaty przez użytkownika wieczystego na rzecz Skarbu Państwa opłaty stanowiącej 25% wartości nieruchomości gruntowej określonej dla nowego sposobu użytkowania i zagospodarowania nieruchomości gruntowej oraz określającym, że opłata ta nie może być niższa niż 25% różnicy pomiędzy wartością nieruchomości gruntowej określonej dla nowego sposobu użytkowania i zagospodarowania nieruchomości gruntowej a wartością określoną dla dotychczasowego sposobu użytkowania i zagospodarowania nieruchomości gruntowej. Skarga zawierała wiosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w opisanej powyżej części . W jego uzasadnieniu wskazano, że zarządzenie Prezydenta w opisanej części jest oczywiście wadliwe, a ustalona nim, pozbawiona podstaw prawnych praktyka może powodować niepowetowane szkody materialne nie tylko u skarżącej Spółki, ale też u wszystkich użytkowników wieczystych, którzy będą ubiegać się o zmianę umów wieczystego użytkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm. w skrócie ppsa) Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym możliwość wstrzymywania dotyczy zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jego treścią objęte będą więc zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w l instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobniać opisane powyżej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Opisane w uzasadnieniu wniosku przewidywania co do powstania "niepowetowanych szkód" nie stanowią zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Ewentualny obowiązek (jak twierdzi strona skarżąca – pozbawiony podstaw prawnych) uiszczenia opłaty realizuje się w następstwie dobrowolnej decyzji użytkownika wieczystego o podjęciu starań o zmianę umowy wieczystego użytkowania. Takiej sytuacji nie można identyfikować z realnym, bezpośrednim, pozostającym w związku przyczynowym z zaskarżonym aktem, zagrożeniem powstania szkody. Podkreślić przy tym należy, że wstrzymanie wykonania skarżonego aktu nie następuje w wyniku oceny zarzutów skargi, lecz w wyniku oceny istnienia przesłanek wymienionych w art. 63 § 3 ppsa. Z tych powodów wniosek skarżącej nie mógł być uwzględniony.