II SA/Kr 848/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie WSA Małgorzata Brachel -Ziaja AWSA Janusz Kasprzycki (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2006r. sprawy ze skargi W.W. na decyzję Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia 5 marca 2002 r. Nr [....] w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia o zawieszeniu postępowania postanawia umorzyć postępowanie sądowe Skarga do sądu administracyjnego została wniesiona w dniu [....] marca 2002 r. Stosownie zatem do treści art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.).. Zgodnie z art. 161 § l p.p.s.a. sąd umarza postępowanie: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnie skargę, 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie skarga dotyczy decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia 5 marca 2002 r., Nr [....] utrzymującej w mocy postanowienie o zawieszeniu postępowania w przedmiocie przyznania uprawnień przysługujących wdowie po kombatancie. Decyzją z dnia 3 czerwca 2002 r., Nr: [....] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. stwierdził nieważność decyzji własnej z dnia 5 marca 2002 r., Nr [....], której skarga do sądu administracyjnego dotyczy. W takim stanie rzeczy mamy do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania sądowego. W jego toku, a przed wydaniem wyroku przestał bowiem istnieć przedmiot zaskarżenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), należało orzec jak w sentencji.