II SA/Kr 851/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi B. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 12 maja 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Wojewoda decyzją z dnia 12 maja 2017 r., znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) oraz art. 80 ust. 1 i art. 81 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania B. M. od decyzji Nr [...] Starosty Suskiego z 12 stycznia 2017 r., znak: [...], wydanej w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji pn.: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego ze zbiornikiem na nieczystości ciekle i instalacjami wewnętrznymi na działce nr ewid. [...] w miejscowości Sidzina" – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższa decyzja, która jest przedmiotem skargi, zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W dniu 14 listopada 2016 r. P. K. i J. K. wystąpili do Starosty Suskiego z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę inwestycji pn.: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego ze zbiornikiem na nieczystości ciekle i instalacjami wewnętrznymi na działce nr ewid. [...] w miejscowości Sidzina". Do wniosku załączono między innymi: cztery egzemplarze projektu budowlanego wykonanego przez osoby posiadające wymagane uprawnienia i legitymujące się, odpowiednio, aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7 w/w ustawy Prawo budowlane; projekt budowlany zawierał oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust.4 ustawy Prawo budowlane, posiadał informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego. Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ I instancji, sprawdziwszy przedłożony projekt budowlany, stwierdził naruszenia określone w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i w związku z tym postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r.,znak: [...], nałożył na inwestora obowiązek ich usunięcia w wyznaczonym terminie. W dniu 14 grudnia 2016 r. inwestor uzupełnił dokumenty odpowiednio do wspomnianego postanowienia. Starosta Suski, decyzją z 12 stycznia 2017 r., znak: [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca1994 r. Prawo budowlane oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla P. i J. K. obejmującego budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego ze zbiornikiem na nieczystości ciekłe i instalacjami zewnętrznymi: elektrycznej, kanalizacji sanitarnej i wody na działce nr ewid. [...] w miejscowości Sidzina W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał w szczególności, że na dzień orzekania o pozwoleniu na budowę na terenie objętym pozwoleniem obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (mpzp) wsi Sidzina (uchwała nr XXIII/149/12 z dnia 12 października 2012 r. Rady Gminy Bystra-Sidzina, opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego poz. 5318 z dnia 29 października 2012 r. z późniejszymi zmianami). Inwestycja ma miejsce w terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 60MR,Ur - teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i zagrodową z dopuszczeniem zabudowy usługowej i rzemiosła. Złożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi Wysokość projektowanego budynku wynosząca 8,46m jest mniejsza od wysokości maksymalnej 12m dopuszczonej mpzp. Zaprojektowany dach dwuspadowy o nachyleniu połaci wynoszącym 40° jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu, który nakazuje stosowanie dachów dwu- lub wielospadowych nachyleniu połaci głównych w zakresie 30°-50°. Dla przedmiotowej inwestycji zaprojektowano 1 miejsce postojowe zlokalizowane na zewnątrz budynku, co spełnia ustalenia minimalne określone w w/w planie stanowiącym, że w dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych należy zapewnić co najmniej 1 miejsce postojowe na budynek. Ponadto zweryfikowano projekt budowlany pod kątem zgodności z zapisami miejscowego planu odnoszącymi się do wskaźników powierzchni biologicznie czynnej oraz powierzchni zabudowy. Ponadto Starosta Suski wyjaśnił, że w związku z pismem B. M. w dniu 27 grudnia 2016 r. uzyskał z zasobu geodezyjnego aktualną mapę ewidencyjną, która wskazuje działki po podziale tj. [...] i [...]. Ponadto pozostałe materiały dowodowe tj. mapa do celów projektowych, wypis z rejestru gruntów i kopia aktu notarialnego A nr [...] z dnia [...].05.2016r. wskazują jednoznacznie, że działka nr ewid. [...], na której jest projektowana inwestycja znajduje się w zasobie geodezyjnym. Projekt zagospodarowania działki sporządzono na kopii mapy zasadniczej przyjętej do zasobu powiatowego w dniu [...] sierpnia 2016 r. i zewidencjowanej pod nr [...] Mapa ta wykonana przez uprawnionego geodetę, może służyć do celów projektowych. Organ prowadzący postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę nie może, na wniosek strony, kwestionować poprawności złożonej do wniosku kopii mapy służącej do celów projektowych. Prawo budowlane nie nakłada obowiązku regulacji przebiegu granic przed realizacją inwestycji objętą wnioskiem o pozwolenie na budowę. Przedmiotowy budynek jest zlokalizowany w odległości 10m, natomiast zbiornik na nieczystości ciekłe w odległości 3,5m od granicy wschodniej działki nr ewid. [...]. Odległości te są zgodne z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które wskazuje w § 12 ust. 1 pkt 1, że odległość przedmiotowego budynku mieszkalnego winna wynosić minimum 4m od granicy działki sąsiedniej, natomiast zbiornik na nieczystości ciekłe można zlokalizować w odległości minimum 2m od granicy działki sąsiedniej - § 36 ust. 2 pkt 2 w/w rozporządzenia. Organ dodał, że dległość projektowanego zbiornika na nieczystości ciekłe od istniejącego ogrodzenia, które w opinii strony stanowi granicę działek, wynosi 2,5m. Odwołanie od powyższej decyzji Starosty Suskiego wniosła B. M., zarzucając jej w szczególności pominięcie w toku postępowania osoby będącej stroną w sprawie oraz błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie zgodności z przedłożonym projektem odległości zbiornika na nieczystości od granicy działek, mimo braku ustalenia tejże granicy. Wojewoda opisaną na wstępie decyzją z dnia 12 maja 2017 r., znak [...] utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty Suskiego w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał w szczególności, że dokonana przezeń ponowna weryfikacja materiału dowodowego w sprawie, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania, potwierdza ustalenia organu I instancji zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w kwestii spełnienia wymogów określonych w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a także warunków zawartych w art. 32 ust. 4 ww. ustawy, gdyż dopiero w sytuacji spełnienia wymagań wskazanych przepisami ustawy organ uprawniony jest do udzielenia pozwolenia na budowę. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Wojewoda wyjaśnił, że postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenia na budowę strony ustala się zgodnie z przepisami art. 28 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że stronami w sprawie pozwolenia na budową są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu. Zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, "obszar oddziaływania obiektu" to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy tego terenu. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1c ustalenie obszaru oddziaływania projektowanej inwestycji na nieruchomości sąsiednie należy do obowiązków projektanta. Natomiast organ wydający pozwolenie na budowę winien zweryfikować, czy obszar ten wyznaczony został poprawnie. W przedmiotowej sprawie projektant ustalił, że obszar oddziaływania obejmuje działki: inwestycyjną nr [...] oraz sąsiednie nr [...], [...] i [...]. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, właścicielowi działki nr [...] nie przysługiwał przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu. Powyższa działka- tylko częściowo graniczy z terenem inwestycji, a odległość narożnika tej działki od narożnika projektowanego budynku wynosi ok. 14 m. Wobec powyższego brak jest przesłanek do uznania właściciela tej działki za stronę postępowania w sprawie udzielenia ww. pozwolenia na budowę, gdyż nie można wykazać podstawy prawa materialnego, które spowodowałoby ograniczenie zagospodarowania tej działki. W kwestii zarzutu dotyczącego usytuowania zbiornika na nieczystości ciekłe organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z przepisem § 36 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe o pojemności do 10 m3, w zabudowie jednorodzinnej powinna wnosić co najmniej 2 m od granicy działki sąsiedniej. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, odległość ta wynosi ponad 3,50 m, zatem powyższy warunek został spełniony. Odnośnie zarzutu dotyczącego niewłaściwego ustalenia granicy z działką sąsiednią organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt. 1 ww. ustawy Prawo budowlane projekt budowlany winien zawierać m.in., cyt.: "projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu" W przedmiotowej sprawie projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na kopii mapy zasadniczej przyjętej do zasobu powiatowego [...] sierpnia 2016 r. i zaewidencjonowanej pod nr [...] Powyższa mapa służąca do celów projektowych została sporządzona i potwierdzona przez uprawnionego geodetę. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może, na wniosek strony, kwestionować poprawności złożonej do wniosku o pozwolenie na budowę kopii mapy zasadniczej służącej do celów projektowych. Organy administracji architektoniczno- budowlanej właściwe w sprawach uregulowanych w ww. ustawie Prawo budowlane, nie są właściwe do rozstrzygania sporów dotyczących właściwego przebiegu granic działek, których odtworzenie winna dokonać osoba uprawniona na wniosek zainteresowanego. Pismem z dnia 16 czerwca 2017 r. B. M. złożyła skargę na powyższą decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty Suskiego oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi skarżąca stwierdziła, że nie zgadza się z zapadłymi w sprawie decyzjami; zdaniem skarżącej, decyzje zostały wydane bez wnikliwej i pełnej analizy materiałów zgromadzonych w niniejszej sprawie, z naruszeniem zasad procedowania określonych w kodeksie postępowania administracyjnego, z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które określają warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skarżąca wskazała, że niezrozumiałym jest, dlaczego Urząd nie odniósł się do nieprawidłowości w sporządzonej przez geodetę mapie do celów projektowych. Granice działki inwestora nie zostały ustalone w terenie. Sama kserokopia mapy zasadniczej tego terenu nie jest dokumentem wystarczającym do ustalenia przebiegu granicy w terenie. Skala mapy zasadniczej dla miejscowości Sidzina wynosi 1:2880 co oznacza, iż 1 milimetr na mapie oznacza 2m 88cm w terenie. Jest to tak duża rozbieżność, że mapa zasadnicza jako dokument geodezyjny nie spełnia standardów dokładności w geodezji na miarę dzisiejszych czasów, nie może stanowić dokumentu, w oparciu o który ustala się granicę prawną. W związku z powyższym mapa zasadnicza nie może stanowić podstawy do stwierdzenia, że odległości budynku oraz zbiornika na nieczystości od granic działki stanowią tyle, co wskazane w projekcie wartości. Stan wykazany na mapie nie odzwierciedla stanu faktycznego na gruncie. Urząd przyjmuje, że skoro mapa jest zaklauzulowana przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjno Kartograficznej Starosty Suskiego, co zostało potwierdzone pieczęcią Starostwa Powiatowego w Suchej Beskidzkiej, zatem mapę sporządzoną przez inwestora należy uznać za prawidłową. Tak nie jest. Za wykonanie mapy odpowiada geodeta a nie Ośrodek. Urząd uchyla się od zweryfikowania prawidłowości wykonania mapy. Pomimo dwuinstancyjności postępowania zarówno organ I instancji jak również instancja odwoławcza nie przeprowadziły wizji w terenie i nie zweryfikowały przedstawianych przez skarżącą informacji. Urząd powinien stać na straży praworządności oraz przyjętych norm i zasad, a w rzeczywistości jak wynika z decyzji nie jest do niczego władny. Obecnie w świetle prawa skarżąca została pozbawiona możliwości korzystania w pełni z swojej nieruchomości. Dalej skarżąca podniosła, że jej syn W. nie został zaliczony do stron postępowania, pomimo to, że jego działka graniczy z nieruchomością inwestorów, a planowana inwestycja ma wpływ na jego działkę. Skarżąca zakwestionowała również stwierdzenia, że skoro prywatne podmioty podpisując dokumentacje projektową i geodezyjną stwierdziły jej zgodność z obowiązującymi normami prawa, to Urząd nie jest władny nic zrobić w tym zakresie. Unormowań prawnych, co do możliwości i warunków udzielenia pozwolenia na budowę obiektu należy poszukiwać zarówno w przepisach prawa administracyjnego (Prawo budowlane), jak i w przepisach prawa cywilnego (prawo sąsiedzkie). Należy bowiem zapewnić ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym właściciela sąsiedniej nieruchomości, na której ma powstać obiekt budowlany. Organ administracji architektoniczno-budowlanej rozpoznający sprawę udzielenia pozwolenia na budowę powinien rozważyć ją w szczególności w świetle przepisów art. 140 i 144 Kodeksu cywilnego (...). Z treści art. 140 K.c. wynika wprawdzie, że nie ma zakazu budowy równolegle do nieruchomości sąsiada ani warunku uzyskania na taką budowę zgody sąsiada, jednakże bynajmniej nie oznacza to, że orzekający w sprawie organ administracji publicznej dowolnie rozstrzyga o pozwoleniu na budowę albo że – jak przyjęto w zaskarżonej decyzji - jest związany wyłącznie przepisami warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, i tylko od woli inwestora zależy określenie usytuowania obiektu, wiążące dla organu. Przeciwnie, rozpoznając wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę obiektu budowlanego organ administracji publicznej powinien zwłaszcza uwzględniać konstytucyjny obowiązek równego traktowania wszystkich (art. 32 ust. 1 Konstytucji) oraz przepisy konstytucyjne o ochronie prawa własności. W sytuacji, gdy na działce inwestorów istnieje możliwość wykonania zbiornika na nieczystości w taki sposób, by był oddalony od granicy na tyle, by nie wpływał negatywnie na nieruchomość skarżącej organ powinien zobligować do takiego posadowienia zbiornika. Zgodnie z art. 144 K.C. właściciel nieruchomości powinien powstrzymać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Wydając decyzję, organ administracji powinien w szczególności mieć wzgląd na zasadę ogólną wyrażoną w art. 7 K.p.a., czyli powinien podjąć czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego wymagającego uwzględnienia słusznego interesu stron postępowania. W niniejszej sprawie obecne posadowienie zbiornika na nieczystości zakłóca ponad przeciętną miarę korzystanie z nieruchomości skarżącej. Po zweryfikowaniu i ustaleniu przebiegu granicy pomiędzy działkami skarżącej a działką inwestora może się okazać, iż obecne posadowienie zbiornika na nieczystości jest za blisko od granicy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa. Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów, a także okoliczności niniejszej sprawy wynikające z akt administracyjnych należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zarzuty skargi okazały się niezasadne. Zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z ustawą z dnia 9 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (obecnie tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm. dalej jako "pr.bud.") i przepisami wykonawczymi do ustawy oraz w zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi Sidzina (uchwała nr XXIII/149/12 z dnia 12 października 2012 r. Rady Gminy Bystra-Sidzina, opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego poz. 5318 z dnia 29 października 2012 r.), a także przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu zawarte w tej decyzji rozstrzygnięcie jest prawidłowe, zaś jego uzasadnienie spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. – uzasadnienie to jest spójne i logiczne; obejmuje ogół relewantnych okoliczności faktycznych i prawnych, a nadto odnosi się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu. Zgodnie z art. 32 ust. 4 pr.bud. "pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2013 r. poz. 934 i 1014 oraz z 2015 r. poz. 1642), jeżeli są one wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane". Z kolei art. 35 ust. 1 pr.bud. stanowi, że "przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7". Dopełnieniem tych uregulowań jest art. 35 ust. 4 pr.bud., który przesądza, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W świetle powołanych przepisów sprawa o pozwolenie na budowę ma precyzyjne wyznaczone granice faktyczne i prawne, a sama decyzja w tej sprawie nosi znamiona aktu związanego – organ jest obowiązany ją wydać, ilekroć stwierdzi spełnienie określonych wymagań. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie wymagania te zostały przez organy administracji prawidłowo zidentyfikowane i pozytywnie zweryfikowane w postępowaniu wyjaśniającym. Sformułowana tu konstatacja o granicach faktycznych i prawnych sprawy o pozwolenie na budowę stanowi już ustosunkowanie się do części zarzutów skarżącej – tych zarzutów, w których skarżąca kwestionuje zakres rozpoznania organów i wskazuje na ich "uchylanie się" od wyjaśnienia okoliczności, które, w przekonaniu skarżącej, są istotne. W ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Projekt jest zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi Sidzina w zakresie zagospodarowania terenu i warunków zabudowy, a także wymogami ochrony środowiska (co zostało szczegółowo wykazane w uzasadnieniu decyzji organu I instancji). Projekt budowlany jest kompletny i zawiera wymagane prawem uzgodnienia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także odpisy uprawnień projektantów i ich zaświadczenia z właściwej izby samorządu zawodowego. Inwestycja nie jest zaliczona do przedsięwzięć mających wpływ na środowisko w myśl przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 71). Inwestor przedłożył wymagane prawem dokumenty, w szczególności oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zaistniały zatem przesłanki uprawniające i zarazem zobowiązujące organ do wydania decyzji pozytywnej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarzut skarżącej dotyczący nieprawidłowości mapy dla celów projektowych tudzież przebiegu granicy między działką inwestycyjną a działką skarżącej był – wbrew twierdzeniom skargi – brany pod uwagę przez organy obu instancji. Odnośna okoliczność – w zakresie, w jakim może i powinno to nastąpić w postępowaniu w sprawie o pozwolenie na budowę – została wyjaśniona. Organ I instancji, mając na uwadze jeszcze dalej idące twierdzenie skarżącej o braku uwidocznienia działki nr ewid. [...] w zasobach geodezyjnych, uzyskał z zasobu geodezyjnego aktualną mapę ewidencyjną, która wskazuje działki po podziale tj. [...] i [...]. Projekt zagospodarowania działki sporządzono na kopii mapy zasadniczej przyjętej do zasobu powiatowego w dniu [...] sierpnia 2016 r. i zewidencjowanej pod nr [...] Mapa ta wykonana przez uprawnionego geodetę, może służyć do celów projektowych. Jest to zgodne z dyspozycją art. 34 ust. 3 pkt 1 pr.bud. W ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo uznały, że nie ma podstaw do kwestionowania poprawności złożonej kopii mapy zasadniczej służącej do celów projektowych i że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są właściwe do rozstrzygania sporów dotyczących przebiegu granic. Zbiornik na nieczystości ciekłe został zlokalizowany zgodnie z przepisem § 36 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – który stanowi, że odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe o pojemności do 10 m3, w zabudowie jednorodzinnej, powinna wnosić co najmniej 2 m od granicy działki sąsiedniej. W ocenie Sądu, wskazywane przez skarżącą przepisy prawa cywilnego nie dawały organom administracji architektoniczno-budowlanej podstaw do żądania od inwestora zmiany lokalizacji przedmiotowego zbiornika; w szczególności taka zmiana nie mogła być tratowana jako warunek wydania decyzji pozytywnej. W ocenie Sądu, krąg stron postępowania został ustalony prawidłowo. Sąd podziela stanowisko i argumentację organu odwoławczego co do tego, że właścicielowi działki nr [...] nie przysługiwał przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu. Poza tym, skarżąca, która uczestniczyła w postępowaniu, nie mogłaby skutecznie podnosić zarzutu pominięcia innej strony. Zarzut pominięcia w postępowaniu może skutecznie podnieść tylko ta strona, której to dotyczy. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.