II SA/Kr 855/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2008 r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Burmistrz Gminy B. decyzją z [...] znak: [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), Porozumienia Nr [...] z [...] 1999 r. zawartego pomiędzy Zarządem Powiatu G. a Zarządem Gminy B. w sprawie przekazania upoważnienia do prowadzenia niektórych zadań z zakresu właściwości powiatu oraz na podstawie art. 104 kpa, zatwierdził projekt budowlany i udzielił A.L. pozwolenia na budowę obejmującą stację paliw płynnych na gaz "propan - butan" z urządzeniami typ: [...] - A. S.A. wraz ze ścianą oddzielenia przeciwpożarowego, przyłącza energetycznego na działce nr ewid. [...] położonej w B. przy ul. [...]. Organ l instancji w uzasadnieniu decyzji podał, że projekt zagospodarowania działki jest zgodny z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Miasta B. zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w B. z [...] 1992 r. (Dz. Urzęd. Wojew. ... Nr ..., poz....) oraz warunkami zabudowy zawartymi w decyzji Burmistrza Gminy B. z [...]1999 r. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych, [...] w K. , wnosząc o jej uchylenie i wskazując, że zaskarżona decyzja dotycząca dz. nr ewid. [...], sytuowanej przy ul.[...] w B. , stanowiącej ciąg drogi krajowej nr [...] nie została uzgodniona przez Dyrekcję w związku z czym została ona wydana z naruszeniem art. 32 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Po ponownym rozpoznaniu przedmiotowej sprawy Wojewoda decyzją z [...] znak: [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 3, art. 35 ust. 1 oraz art. 81 ust. 1 pkt. 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie w pierwszej instancji jako bezprzedmiotowe. Wojewoda w uzasadnieniu podał, że po rozpatrzeniu sprawy ze skargi A.L. na decyzję Wojewody z [...] ., którą - po rozpatrzeniu odwołania Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych [...] w K. - uchylona została w całości decyzja Burmistrza Gminy B. z [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę "stacji paliw płynnych, ściany oddzielenia przeciwpożarowego i przyłącza energetycznego" na dz. nr ewid. [...] w B. przy ul. [...] i którą orzeczono o braku podstaw do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 13 października 2004 r. sygn. akt II SA/Kr 1918/00, uchylił zaskarżoną decyzję. Stosując się do w/w wyroku WSA w Krakowie i rozpatrując ponownie odwołanie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w K. Wojewoda podał, że w przeprowadzonym ponownie postępowaniu otrzymał z Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w G. , decyzję PINB w G. z [...] ., znak; [...], nakazującą A.L. rozbiórkę przedmiotowej stacji paliw. Z uzasadnienia w/w decyzji wynika, że przedmiotowa stacja została odebrana przez Inspektora Dozoru Technicznego w zakresie jej użytkowania, a protokół badań odbiorczych i decyzja Urzędu Dozoru Technicznego - Inspektorat w T. nosi datę [...]. 2000 r. Z powyższego wynika, że przedmiotowa stacja została wybudowana w okresie, gdy decyzja organu l instancji, którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji paliw płynnych nie była decyzją ostateczną i nie upoważniała inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych. Organ odwoławczy ustalił, że w trakcie przeprowadzonego w 2000 r. postępowania administracyjnego pismem z [...] 2000 r. poinformowano Przewodniczącego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. o fakcie, iż lokalizacja przedmiotowej inwestycji sprzeczna jest z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta B. , na skutek czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z [...] stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza m. B. z [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania działki nr [...] w B. Organ Odwoławczy wskazał, że w tej sytuacji, zgodnie z art. 105 § 1 kpa powstał obowiązek zakończenia postępowania w l instancji przez jego umorzenie, ponieważ nie ma podstaw do rozstrzygania sprawy co do jej istoty. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył A.L. , zarzucając decyzji drugoinstancyjnej niesłuszne zastosowanie art. 105 kpa, naruszenie art. 97 § 1 pkt. 4 kpa poprzez naruszenie obowiązku obligatoryjnego zawieszenia postępowania, art. 7 i art. 77 kpa w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a także naruszenie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewykonanie czynności nakazanych wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 13. 10. 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 1918/00. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sady administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Mają powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarga złożona przez A.L. jest niezasadna. Sąd administracyjny, kontrolując postępowanie przeprowadzone w niniejszej sprawie stwierdził, że organ II instancji nie dopuścił się naruszeń prawa, które mogłyby skutkować koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności lub stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa. Zgodnie z dyspozycją art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiekolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Umorzenie postępowania jest zakończeniem postępowania w danej instancji bez wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej w sytuacji gdy nie rozstrzygnięcie sprawy co do istoty wynika nie z przeszkody w prowadzeniu postępowania, ale z braku przedmiotu postępowania administracyjnego, a więc jego bezprzedmiotowości. Zgodnie z dominującym stanowiskiem doktryny, postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe gdy sprawa, która miała być załatwiona w drodze decyzji administracyjnej nie miała charakteru sprawy administracyjnej przed datą wszczęcia postępowania administracyjnego, względnie sprawa administracyjna utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego tj. po jego wszczęciu ale przed jego zakończeniem. Bezprzedmiotowość postępowania uzasadniająca podjęcie decyzji o umorzeniu postępowania w rozumieniu art. 105 § 1 kpa może być spowodowana przyczynami zarówno o charakterze podmiotowym jak przedmiotowym. Bezprzedmiotowość może powstać wskutek okoliczności faktycznych, albo też mogą ją wywołać zdarzenia prawne (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowo-administracyjne, W-wa 2003 s. 479). Zgodnie z art. 28 ustawy z 7.07. 1994 r. - Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 30-31, przy czym zgodnie z treścią art. 16 kpa decyzja jest ostateczna jeśli nie przysługuje od niej odwołanie w administracyjnym toku instancji. Natomiast zgodnie z dyspozycja art. 31 ust. 4a cyt. Prawa budowlanego nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1 cyt. ustawy. W niniejszej sprawie, jak ustalił sąd po przeanalizowaniu akt sprawy, decyzją nr [...] wydaną przez Burmistrza Gm. B. [...] znak: [...] zatwierdzono projekt budowlany i udzielono A.L. pozwolenie na budowę stacji paliw płynnych na gaz "propan butan z urządzeniami typ: [...] produkcji [...] – A. S.A. wraz ze ścianą oddzielenia przeciwpożarowego i przyłączem energetycznym na działce nr ewod. [...] położonej w B. przy ul. [...]. Należy podkreślić, że przedmiotowa decyzja pierwszoinstacyjna z [...] nie stała się ostateczna, a to ze względu na wniesione od niej odwołanie przez Generalną Dyrekcję Dróg Publicznych- [...] w K. , po rozpatrzeniu którego Wojewoda decyzją z [...] znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzją organu l instancji i orzekł o braku podstaw do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, która to decyzja w wyniku skargi złożonej przez A.L. została następnie uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 13.10. 2004 r. , sygn. akt: II SA/Kr 19181/00. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt wybudowania przedmiotowej stacji paliw płynnych na gaz propan -butan na dz. nr ewid. [...] na położonej przy ul. [...] w B. Wynika to m.in. z przedłożonej w aktach administracyjnych sprawy decyzji PINB w G. z [...] znak PINB [...] nakazującej rozbiórkę przedmiotowej stacji paliw, o której to decyzji -jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji- organ II instancji dowiedział się w postępowaniu prowadzonym ponownie tj. po uchyleniu decyzji Wojewody [...]. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 13.10. 2004 r., sygn. akt: II SA/Kr 19181/00. Faktowi wybudowania przedmiotowej stacji nie zaprzecza skarżący, a nadto w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji wskazuje na protokół badań odbiorczych dotyczący przedmiotowej stacji paliw na dz. ewid. nr [...] w B. przy ul.[...] i decyzję Urzędu Dozoru Technicznego w T. z dnia [...]. Mając na uwadze, że organ II instancji rozpoznając odwołanie od decyzji pierwszoisntancyjnej, którą udzielono pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji paliw ustalił, że stacja ta została już wybudowana, i mając na uwadze, iż nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych - zgodnie z treścią art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego - należało stwierdzić bezprzedmiotowość postępowania pierwszoinstancyjnego i umorzyć go na zasadzie art. 105 § 1 kpa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego konsekwentnie prezentowany jest pogląd, że gdy roboty zostały wykonane, wydanie pozwolenia na budowę jest bezprzedmiotowe i postępowanie w tym zakresie powinno - z mocy art. 105 kpa - zostać umorzone (por. wyrok NSA z 22.10. 1998, IV SA 1860/96, niepubl. oraz wyrok NSA z 3.02.2005 r. sygn. Akt OSK 1085/04 niepubl. podaję za: Prawo budowlane. Orzecznictwo sądów administracyjnych, red. A. Gliniecki, Lexis-Nexis 2007). Trzeba dodać, że ustalenie czy przedmiotowa stacja paliw została wybudowana przed czy po wydaniu decyzji Burmistrza Gminy B. z [...]. o pozwoleniu na budowę nie ma większego znaczenia w niniejszej sprawie ponieważ decyzja ta nie stała się ostateczna. Nadto należy wskazać, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się decyzja SKO w N. z [...] , którą stwierdzono nieważność decyzji Burmistrza w B. z [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla dz. nr ewid. [...] w B. , w oparciu o którą wydana została decyzja z [...] o pozwoleniu na budowę przedmiotowej decyzji. Należy podkreślić, że zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwem celem wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest ani legalizowanie już zrealizowanej inwestycji ani też dokonanie oceny już wykonanych robót budowlanych (por. Prawo budowlane. Komentarz, red. Z. Niewiadomski, C.H. Beck 2006 s. 399 i cyt tam orzecznictwo). W związku z powyższym pozostałe zarzuty skargi nie mają znaczenia w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151p.p.s.a.