II SA/Kr 856/04

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski / spr. / Sędziowie WSA Krystyna Daniel AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2007 r. sprawy ze skargi K. T. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego - skargę oddala - Decyzją z dnia [...] 2004 r., (znak:[...]) Starosta K. działając na podstawie art. 4, art.37 pkt.2, art.38, art. 125 pkt.2 i art. 126 pkt. 1 ustawy z dnia 18.07. 2001 r. Prawo wodne ( Dz.U. nr 115 póz. 1229 obecnie tj. Dz.U.z 2005 nr.239 póz.2019 z późn.zm. zwanej dalej Prawem Wodnym z 2001 r.) po ponownym rozpatrzeniu sprawy odmówił K. T. właścicielce Zakładu Uboju Drobiu [...] w Ś. wydania pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie oczyszczonych ścieków sanitarnych i technologicznych oraz wód opadowych do potoku [...]. Odwołanie K. T. nie zostało uwzględnione i Wojewoda M. decyzją z dnia [...] 2004 r. (znak:[...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc w uzasadnieniu co następuje. 1. W wyniku przeprowadzonego postępowania wodnoprawnego z wniosku K. T., właścicielki Zakładu Uboju Drobiu [...], w Ś., Starosta K. decyzją z dnia [...] 2003r., udzielił pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie oczyszczonych ścieków do potoku [...] ale na skutek odwołania Wójta Gminy L., Gminnej Spółki Wodnej i radnego P. S., działającego w imieniu mieszkańców Ś. Wojewoda M. decyzją z dnia [...] 2003 r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. 2. przeprowadzone postępowanie wodnoprawne z udziałem wszystkich ustalonych stron, doprowadziło organ l instancji do wydania decyzji odmownej bowiem, w przedłożonej koncepcji modernizacji nie w pełni przeanalizowano pracę oczyszczalni. Zdaniem organu l instancji proponowane rozwiązania przedstawione w koncepcji, w szczególności w zakresie ustalonych parametrów ścieków dopływających do oczyszczalni, stosowania środków chemicznych do czyszczenia Zakładu i okresowej pracy oczyszczalni nie zapewniają ochrony wód powierzchniowych dla której niezbędne jest wdrożenie technologii zapewniającej właściwy stopień oczyszczania a do tego czasu ścieki z Zakładu winne być wywożone. Strony postępowania wniosły na piśmie zarzuty do pracy oczyszczalni i zamierzonej modernizacji oczyszczalni. Zarzuty skarżącej, iż organ nie wyraził opinii do koncepcji są bezpodstawne. Nie można podzielić twierdzenia, że mieszkańcy przychylnie ustosunkowali się do przedstawionych planów modernizacji oczyszczalni. Przekazane w terminie późniejszym dwie oferty modernizacji, były zbyt ogólne i nie nadające się do uwzględnienia w prowadzonym postępowaniu. Wnioskodawca, pomimo wezwań organu l instancji, nie przedstawiła właściwych materiałów uzupełniających operat wodnoprawny, poza przedłożoną koncepcją która nie spełniała wymogów art.132 ustawy Prawo wodne z 2001 r. 3. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, na skutek licznych skarg okolicznych mieszkańców na uciążliwość zapachową oczyszczalni, przeprowadził w dniu [...] 2004 r., kontrolę oczyszczalni, która wykazała niewłaściwą pracę jej urządzeń i odprowadzanie nadmiernych ładunków zanieczyszczeń do potoku Ś. Zarzuty skarżącej, że otrzymane wyniki kontroli nie były reprezentatywne dla pracy oczyszczalni są niezasadne. Należy zwrócić uwagę, że to właśnie wyniki kontroli wyraźnie wskazały, że przy obecnym stanie technicznym urządzeń oczyszczających, ścieki są niedostatecznie oczyszczane i przekraczają znacznie dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń wprowadzanych do wód lub ziemi, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 29 listopada 2002 w zał. Nr 3 tab. 2 (Dz.U.Nr.212 poz.1799). 4. art. 126 pkt 1 Prawa wodnego z 2001 r., daje podstawę do odmowy wydania pozwolenia, jeżeli sposób korzystania z wody nie spełnia wymagań ochrony środowiska. Istniejące urządzenia oczyszczalni nie gwarantują właściwego oczyszczania ścieków i odpowiedniego zabezpieczenia odbiornika przed szkodliwym zanieczyszczeniem i fakt ten decyduje o trafności stanowiska organu l instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła K. T. i zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 126 pkt 1 ustawy Prawo wodne z 2001 r., wniosła o jej uchylenie. W uzasadnieniu podniosła, że w trakcie postępowania podjęła wszelkie czynności zmierzające do ugodowego załatwienia sprawy i zobowiązała się do modernizacji oczyszczalni ścieków w celu poprawy jakości jej pracy i usunięcia odorów. Ponadto na rozprawie w dniu [...] 2004 r. Wójt Gminy L. oraz Gminna Spółka Wodna w L. złożyli oświadczenia o osiągnięciu porozumienia z firmą [...] w spornych kwestiach i pomimo tego została wydana decyzja o odmowie wydania pozwolenia wodnoprawnego. Skarżąca przestawiła koncepcje modernizacji oczyszczalni. W uzasadnieniu do decyzji Starosta K. wskazał, iż jedna z proponowanych koncepcji nie spełnia określonych wymagań. Co do pozostałych koncepcji organ l instancji nie wskazał jednak konkretnych uchybień ani nie ustosunkował się do przedstawionych koncepcji modernizacji. W ocenie skarżącej wskazanie przez organ właściwej koncepcji modernizacji a w tym wskazanie parametrów ścieków stanowiłoby podstawę do rozpoczęcia prawidłowych działań zmierzających do prawidłowego funkcjonowania oczyszczalni co umożliwiłoby wydanie pozwolenia wodnoprawnego zawierającego szczegółowe warunki modernizacji oraz terminów jej realizacji. Pominięto fakt, że skarżąca złożyła zarzuty do kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska i wyników badań a zastrzeżenia dotyczyły poboru prób ścieków. (zdaniem skarżącej pobrano ścieki nieczyszczone). Dlatego też celem jednoznacznego stwierdzenia nieprawidłowości pracy oczyszczalni powinny zostać przeprowadzone ponowne badania. Z tych też względów, przyjęcie na podstawie nieprawidłowo przeprowadzonych badań, iż nie zostały spełnione wymagania ochrony środowiska jest krzywdzące. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 z póź. zm.). Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola sądowa zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji, nie stwierdziła aby naruszały ona prawo w takim stopniu by mogło to prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia (art. 145 § 1 pkt. 1-3 p.o.p.s.a.) a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 125 pkt. 3 Prawa Wodnego z 2001r., wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, m.in. gdy projektowany sposób korzystania z wody nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3, a ten przepis stanowi, że pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska oraz dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków, wynikających z odrębnych przepisów. Istota sprawy sprowadza się do kwestii, czy istniejące urządzenia oczyszczające ścieki są dostatecznie sprawne aby oczyszczane ścieki nie przekraczały wartości wskaźników zanieczyszczeń wprowadzanych do wód lub ziemi. Wydaje się być niesporne, że urządzenia te nie gwarantują takiego oczyszczenia ścieków aby nie zostały przekroczone wskaźniki zanieczyszczeń wprowadzanych do wód lub ziemi, określone w ówcześnie obowiązującym rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 29 listopada 2002 r., (Dz.U.Nr.212 poz.1799). Sama skarżąca przyznaje, że przedstawiła koncepcje modernizacji oczyszczalni ścieków a skoro tak, to zdaje sobie sprawę na konieczność zmiany oczyszczalni w taki sposób aby do wód potoku Ś. nie były odprowadzane ścieki mówiąc najkrócej "nieoczyszczone". Czyli, że w pierwszej kolejności konieczne jest "zmodernizowanie" (pojęcie nie znane obecnie obowiązującemu prawu budowlanemu) istniejącej oczyszczalni a dopiero w jego konsekwencji uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego lub jej przebudowanie na podstawie projektu przebudowy a nie tylko koncepcji "modernizacji". W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu l instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. p.o.p.s.a należało orzec jak w sentencji.