II SA/Kr 858/10

Kraków, dnia 18 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 201Or. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J.N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi. W niniejszej sprawie skarżący J.N. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Odpisy powyższych wezwań po dwukrotnym awizowaniu nie zostały odebrane przez skarżącego, w związku z czym Sąd postanowieniem z dnia 20 września 201Or. skargę odrzucił. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 października 201Or. Pismem z dnia 22 października 201Or., nadanym w tym samym dniu, skarżący J.N. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi, dokonując jednocześnie wymaganych czynności. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, ponieważ był przekonany iż K.G. (jego teść) może być pełnomocnikiem w sądowym postępowaniu, bo tak był traktowany dotychczas w postępowaniu administracyjnym. Nadto w okresie awizowania przedmiotowych wezwań tj. w miesiącu sierpniu 2010 r. nie było nikogo pod wskazanym adresem do doręczania korespondencji, gdyż osoby wspólnie ze nim zamieszkałe i zameldowane na pobyt stały przebywały na terenie Niemiec w ramach odwiedzin rodzinnych. Ponadto skarżący podał, że na terenie Niemiec prowadzi działalność gospodarczą od kilku lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm., określanej dalej p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, a we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek podlega oddaleniu, ponieważ nie można uznać, aby skarżący nie ponosił winy w uchybieniu terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. l SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Z okoliczności wskazywanych przez samego skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu wynika, że prowadzi on działalność gospodarczą na terenie Niemiec, w związku z czym podając adres korespondencyjny w Polsce naraził się na ryzyko niepodjęcia przesyłki z sądu i niezachowania terminu do dokonania w/w czynności procesowych. Tym samym w ocenie Sądu, okoliczności jakie wskazuje, a zatem brak pod wskazywanym adresem korespondencyjnym osób, które mogłyby odebrać przesyłkę w okresie urlopowym, nie mogą wyłączać jego winy w niezachowaniu terminu. Składając skargę powinien on liczyć się z możliwością otrzymania korespondencji z sądu w tej sprawie, nawet w miesiącu sierpniu. Również brak wiedzy na temat kręgu osób, które mogą być pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie może stanowić okoliczności wyłączającej winę, ponieważ nieznajomość prawa nie może prowadzić do uprzywilejowanego traktowania skarżącego. Od wnoszącego skargę można wymagać, aby ustalił kto może być pełnomocnikiem w postępowaniu sądowym, zwłaszcza iż w żadnej sądowej procedurze w polskim prawie osoba teścia nie może być pełnomocnikiem procesowym. Tym bardziej utożsamianie wymogów procedury administracyjnej z sądową co do kręgu osób uprawnionych do pełnienia funkcji pełnomocnika nie może ekskulpować skarżącego. Zatem w rozpoznawanej sprawie skarżący swoim zachowaniem nie dołożył należytej staranności, aby uniknąć lub zmniejszyć ryzyko negatywnych skutków, jakie wystąpiły. W związku z tym wskazana we wniosku argumentacja nie może, w ocenie Sądu, powodować przywrócenia terminu. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.