II SA/Kr 859/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika J.L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [....] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. J. L. brał udział w rozprawie w dniu 30 stycznia 2008r., na której zapadł wyrok oddalający skargę. Po ogłoszeniu wyroku i podaniu ustnych zasadniczych powodów rozstrzygnięcia przewodniczący pouczył strony o sposobie zaskarżenia wyroku i terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku minął w dniu 6 lutego 2008r. Skarżący złożył osobiście w dniu 30 stycznia 2008r. wniosek o przyznanie mu prawa pomocy przez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2008r. Sąd ustanowił dla J. L. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata, który pismem z dnia 05.07.2008r. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku podając, że J. L. nie jest profesjonalistą, nie posiada wiedzy prawnej i nie zdawał sobie zatem sprawy, że postanowienie o udzieleniu pomocy prawnej i zarządzenie Okręgowej Rady Adwokackiej nie zastępują pełnomocnictwa i nie jest wystarczające do podjęcia działań w sprawie. Z tego powodu skontaktował się z Kancelarią telefonicznie dopiero w miesiącu czerwcu 2008r. Po uzyskaniu informacji o konieczności udzielenia pełnomocnictwa skarżący dopełnił tej formalności przesyłając stosowny druk oraz oświadczenie majątkowe, bowiem ze względu na sytuację materialną nie jest w stanie uiszczać należnych opłat. Dokumenty doszły do Kancelarii w dniu 4 lipca 2008r w związku z czym pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem 7 dniowego terminu, równocześnie dołączając pismo o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w niniejszej sprawie orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje : Skutki prawne nie zachowania terminu oraz podstawy prawne przywrócenia terminu reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a): "Art. 85. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Art. 86. § 1. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu." "Art. 87. § 1. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. § 2. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu." Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 30 stycznia 2008r. – po ogłoszeniu wyroku i podaniu ustnych zasadniczych powodów rozstrzygnięcia przewodniczący pouczył strony, w tym skarżącego biorącego udział w rozprawie, o sposobie zaskarżenia wyroku i terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie oraz o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku minął więc bezskutecznie w dniu 6 lutego 2008r. Jest poza sporem to, iż w dniu 30 stycznia 2008r. skarżący złożył wniosek o przyznanie mu pomocy prawnej przez ustanowienie pełnomocnika z urzęduj jednak okoliczność ta w żaden sposób nie wpływa na bieg terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku – ani nie "odracza" tego terminu, ani nie przerywa jego biegu. Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu "należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu". Nie jest taką okolicznością – zdaniem Sądu – to, że ustanowienie adwokata z urzędu nastąpiło po upływie ustawowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, albowiem po pierwsze w sprawie złożenia takiego wniosku nie istnieje tzw. "przymus adwokacki", a nadto strona została dokładnie pouczona o sposobie zaskarżenia wyroku i terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, która to czynność należy do czynności nieskomplikowanych, a nawet prostszych od złożenia wniosku o prawo pomocy, który to wniosek skarżący złożył osobiście. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Sąd podzielił w tym zakresie także stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 lutego 2006r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 78/05 (opubl. LEX nr 192260): "Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku." Odnosząc się do argumentacji przedstawionej we wniosku warto wskazać, iż w zarządzeniu ORA o wyznaczeniu pełnomocnika napisane jest wprost, iż zarządzenie to nie zastępuje pełnomocnictwa, a zrozumienie takiego zapisu nie wymaga profesjonalnego przygotowania, na którego brak powołuje się skarżący. Ponadto niezrozumiałe jest dla Sądu dlaczego pełnomocnik nie skontaktował się z J. L. niezwłocznie po otrzymaniu informacji o wyznaczeniu go na pełnomocnika skarżącego tylko czekał dwa miesiące, aż skarżący sam się z nim skontaktuje. Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony i w oparciu o treść powołanych wyżej przepisów oraz art. 86 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.