II SA/Kr 861/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Paweł Darmoń Sędziowie: SWSA Małgorzata Łoboz AWSA Anna Kopeć (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym R. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 maja 2025 r., znak SKO.ZP/4122/93/2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie uchwały reklamowej oddala skargę. Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 21 lutego 2025 r. nałożył na R. Sp. z o.o. z siedzibą we W. kary pieniężnej w wysokości [...] zł za umieszczenie od dnia 13 lipca 2023 r. do dnia 5 grudnia 2023 r. urządzenia reklamowego przy ulicy [...] (działki nr [...] oraz nr [...].obr[...] jedn. ewid. P. ) o łącznej powierzchni służącej ekspozycji reklamy wynoszącej 10,12 m2 niezgodnego Po rozpatrzeniu odwołania R. Sp. z o.o. z siedzibą we W. wniesionego od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 30 maja 2025 r., znak SKO.ZP/4122/93/2025 utrzymało w mocy tę decyzję. Jako podstawę prawną wskazało art. 37d ust. 1, ust. 7, ust. 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 - dalej też jako "ustawa" lub "u.p.z.p."), § 13 pkt 3 lit. b uchwały Nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2020 r., poz. 1984 - dalej też jako "uchwała krajobrazowa") oraz 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. - dalej też jako "k.p.a."). W rozległym i bardzo szczegółowym uzasadnieniu decyzji Kolegium w pierwszej kolejności przywołało treść istotnych dla sprawy przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz uchwały krajobrazowej. Zgodnie z § 13 tej uchwały dopuszcza się sytuowanie słupa plakatowo-reklamowego ("okrąglak"): 1) w Podobszarze 1 III Strefy - zgodnie z miejscami lokalizacji, wskazanymi na załączniku nr 2, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2; 2) na całym obszarze miasta, z wyłączeniem Podobszaru 1 III Strefy, w odległości nie mniejszej niż: a) 15 m od innego słupa plakatowo-reklamowego; b) 15 m od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej. 3) posiadającego zwieńczenie: a) w obszarze objętym wpisem na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego Naturalnego UNESCO oraz w strefie buforowej tego obszaru, wskazanym na załączniku graficznym, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 - w kształcie kopuły o podstawie sześciokąta, opisaną na geometrycznie wyznaczonej półkuli o średnicy do 1,4 m, zakończonej iglicą z kulą; u podstawy kopuła zakończona jest poziomym ozdobnym gzymsem wysuniętym przed lico powierzchni słupa - zgodnie z załącznikiem nr 3, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 3; b) dla pozostałego obszaru miasta - w formie walca o średnicy do 1,6 m i wysokości 0,5 m. Zapis § 19 uchwały dopuszcza, by pierwszą wolnostojącą tablicę reklamową bądź pierwsze wolnostojące urządzenie reklamowe usytuować na granicy terenu, o którym mowa w § 13 pkt 2 lit. b. Przytoczone zapisy uchwały krajobrazowej wprowadzają zasadę sytuowania słupów plakatowo - reklamowych typu "okrąglak" w I Strefie ze zwieńczeniem w formie walca o średnicy do 1,6 m i wysokości 0,5 m. Taki słup składa się z części służącej ekspozycji reklamy i stanowi konstrukcję w formie walca umieszczonego na podstawie i posiadającego zwieńczenie określone w § 13 pkt 3 uchwały. Nie budzi wątpliwości, że przedmiotowy okrąglak zlokalizowany na dz. nr [...] oraz [...] obr[...] jedn. ewid. P. przy ul. [...], nie odpowiadał wyżej opisanym warunkom uchwały, w okresie wskazywanym w decyzji, a to z uwagi na fakt, że jego zwieńczenie w formie kopuły o podstawie sześciokąta nie zostało dopuszczone uchwałą w I Strefie. Wprawdzie w uchwale tej przewidziano sytuacje, w którym możliwe jest lokowanie słupów plakatowo - reklamowych typu "okrąglak" z wyżej opisanym zwieńczeniem, jednak dotyczą one jedynie obszaru określonego w § 13 pkt 3 lit. a uchwały (obszar objęty wpisem na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO oraz w strefie buforowej tego obszaru). Nie znajdują więc odniesienia do przedmiotowego słupa. Nie ulega także w opinii Kolegium wątpliwości, jaki podmiot jest odpowiedzialny za umieszczenie ww. urządzenia reklamowego, a zatem kto jest stroną niniejszego postępowania. organ I instancji ustalił, że właścicielem urządzenia reklamowego jest Spółka R. sp. z o.o., czego potwierdzeniem są zgromadzone dowody już podczas pierwszych czynności kontrolnych dokonanych w dniu 13.03.2023 r., tj. oznakowanie słupa plakatowo - reklamowego nalepką z oznaczeniem spółki R. sp. z o.o. Tut. Kolegium stwierdza, że istotnie w aktach sprawy znajdują się protokoły z kontroli zawierające wykonane w trakcie tych kontroli zdjęcia, z których jasno wynika, że urządzenie reklamowe zawierało informację w postaci naklejki umieszczonej na podstawie przedmiotowego słupa plakatowo v reklamowego z napisem R. oraz numerem telefonu i adresem e-mail spółki. Powyższe zostało uwidocznione na zdjęciu załączonym do protokołu z oględzin, sporządzonego w już w dniu 13.03.2023 r. To pozwala na identyfikację i ustalenie tożsamości podmiotu oznaczonego na ww. naklejce. Ponadto przedmiotowe urządzenie wg. ww. lokalizacji wymienione jest wprost w załącznikach do pozyskanych do akt sprawy umów zawarte w dniu 27.08.2021 r, oraz w dniu 25.08.2022 r., pomiędzy spółką R. Sp. z o.o., a Centrum Kultury [...] w K. w zakresie kompleksowej usługi polegającej na druku plakatów oraz zapewnieniu ich ekspozycji na nośnikach reklamowych będących w dyspozycji Wykonawcy. W załącznikach tych zawarte są wykazy nośników na terenie K. znajdujących się w dyspozycji Wykonawcy. Przedmiotowe urządzenie reklamowe wymienione jest w załączniku do umowy z dnia 27.08.2021 r. pod pozycją nr 78, [...], G.-R. x Z. (B.), D.. Natomiast w załączniku do umowy z dnia 25.08.2022 r. przedmiotowy nośnik reklamowy wymieniony jest pod pozycją "[...]). Taki numer słupa widnieje też na zdjęciu załączonym do protokołu z dnia 19 .12. 2023 r. (k. nr [...]), potwierdzającym dostosowanie przedmiotowego słupa gdzie na jego zwieńczeniu znalazła się naklejka z numerem słupa. To pozwoliło na wyciągnięcie przez organ I instancji poprawnych wniosków, zgodnych z zasadami logicznego rozumowania, że ww. słup zarówno, umieszczony w ww. lokalizacji , zarówno w 2021 r. jak i w 2022 r. jak i w 2023 r. należał do Spółki R. sp. z o.o. we W.. Przypomniano również, że na podstawie ww. dowodów i poczynionych ustaleń orzekało także Samorządowego Kolegium odwoławcze w Krakowie, które wydało decyzję z dnia 29 lutego 2024 r. nr SKO.Dr./4122/142/2023, na mocy której uchyliło poprzedzającą ją decyzję administracyjną organu I instancji w całości i orzekło co do istoty sprawy nakładając na spółkę R. sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości [...] zł za umieszczenie od dnia 24 marca 2023 r. do dnia 12 lipca 2023 r. ww. urządzenia reklamowego przy ulicy S. G.-R. oraz nałożyło na spółkę obowiązek dostosowania przedmiotowej reklamy do przepisów uchwały krajobrazowej, a w wyniku zaskarżenia ww. decyzji do Sądu, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28.08.2024 r. sygn. akt II SA/Kr 693/24 oddalił skargę Strony. Kwestia odpowiedzialności za umieszczenie ww. słupa w ww. miejscu (lokalizacji) we wskazanym ww. okresie (tj. od dnia 24 marca 2023 r. do dnia 12 lipca 2023 r. została już ostatecznie rozstrzygnięta przez organy i prawomocnie osądzona przez Sąd. Organ odwoławczy stwierdził, że nie budzi również wątpliwości ustalony przez organ I instancji okres dalszego pozostawania wskazanego słupa reklamowego w sprzeczności z przepisami uchwały oraz sposób wyliczenia kary. Opłata za 146 dni wynosi:: [(10,12 m2 x 0,28 x 40) + (3,14 x 40)) x 146 dni = (113,20 zł +125,60 zł) x 146 dni = 34.885,82 zł. Szczegółowo odniesiono się również do bardzo licznych zarzutów odwołania. Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie R. Spóła z.o.o. z siedzibą we W., zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, a tym samym pozbawienie skarżącego możliwości dokładnego wyjaśnienia okoliczności i stanu faktycznego istotnych dla prawidłowego załatwienia niniejszej sprawy, całkowicie pomijając interes skarżącego, podczas gdy wszelkie okoliczności faktyczne i prawne znane skarżącemu przesądzają o tym, że organ II instancji błędnie ustalił stan faktyczny i błędnie uznał że to skarżąca jest podmiotem który umieścił słup w przedmiotowej lokalizacji, co skutkowało wydaniem błędnej decyzji w przedmiotowej sprawie, 2) naruszenie art. 77 k.p.a. poprzez naruszenie zasad postępowania dowodowego, a tym samym błędne uznanie przez organ II instancji, że "nie budzi wątpliwości jaki podmiot jest odpowiedzialny za umieszczenie słupa będącego przedmiotem postępowania", podczas gdy okoliczności i stan faktyczny znany skarżącemu przesądzają, że organ II instancji błędnie uznał że podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie słupa w przedmiotowej lokalizacji jest skarżąca (z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy nie wynika, że to skarżąca jest podmiotem który zainstalował urządzenie we wskazanej lokalizacji jest skarżąca), co skutkowało wydaniem błędnej decyzji w przedmiotowym postępowaniu, 3) naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 §1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, polegający na dowolnej ocenie materiału dowodowego, co skutkowało błędnym uznaniem przez organ, że to skarżąca jest podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie słupa w przedmiotowej lokalizacji, podczas gdy z materiału dowodowego załączonego do akt sprawy przez organ I instancji nie wynika że słup umieszczony w przedmiotowej lokalizacji został umieszczony przez skarżącą (wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu decyzji organu II instancji - z żadnego z przedłożonych dokumentów nie wynika że to skarżąca umieściła przedmiotowy nośnik we wskazanej lokalizacji), co skutkowało wydaniem błędnej decyzji w przedmiotowym postępowaniu, 4) naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i dokonanie pobieżnego, a nie wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niezgodnie z zasadą prawdy materialnej, niepodjęcie istotnych czynności dowodowych oraz dokonania dowolnej oceny zebranych dowodów, jak również braki uzasadnienia decyzji uniemożliwiające jej weryfikację przez niewyjaśnienie istotnych przesłanek wydania decyzji, a w szczególności: - błędne uznanie przez organ, że to skarżąca jest podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie przedmiotowego słupa we wskazanej lokalizacji, podczas gdy według najlepszej wiedzy skarżącej przedmiotowy nośnik umieszczony jest w tej lokalizacji od około kilkudziesięciu lat, a organ I instancji nie dołączył żadnych dowodów świadczących o tym jakoby to skarżąca była podmiotem, który umieścił nośnik we wskazanej lokalizacji, - błędne uznanie przez organ, że "nie budzi wątpliwości jaki podmiot jest odpowiedzialny za umieszczenie słupa", podczas gdy wszelkie rzekome dowody i twierdzenia organu II instancji nie są wystarczające do nałożenia na skarżąca kary, bowiem nie wynika z nich, że to skarżąca umieściła nośnik reklamowy w przedmiotowej lokalizacji. - błędne ustalenie stanu faktycznego, poprzez uznanie za wiarygodny i rzetelny materiał dowodowy zebrany przez organ I instancji m.in. naklejki z napisem R. , numer słupa czy umowy z podmiotami publicznymi, podczas gdy z żadnego z powołanych przez organ I instancji dowodów nie wynika jakoby to skarżąca była podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie słupa w przedmiotowej lokalizacji, a zatem cały materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie opiera się wyłącznie na przypuszczeniach organu I i II instancji, co samo w sobie powinno być podstawą do uchylenia decyzji organu I instancji, - skonstruowanie uzasadnienia decyzji w sposób uniemożliwiający jej weryfikację, bowiem zawiera ogóle stwierdzenia organu II instancji, mogące być wykorzystane w dowolnym postępowaniu, co skutkowało wydaniem błędnej decyzji w przedmiotowym postępowaniu, 5) naruszenie art. 77 k.p.a. poprzez naruszenie zasad postępowania dowodowego, a tym samym błędne uznanie, że organ II instancji że organ I instancji w sposób prawidłowy rozpatrzył cały materiał dowodowy, podczas gdy okoliczności i stan faktyczny znany skarżącej przesądzają, że organ II instancji błędnie uznał że materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie przesądza o tym że to skarżąca jest podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie nośnika we wskazanej lokalizacji, a w szczególności: - organ II całkowicie pominął fakt iż z żadnego dowodu przedłożonego przez organ I instancji nie wynika że to skarżąca umieściła słup w przedmiotowej lokalizacji; - dokumenty i informacje pozyskane przez organ I instancji nie stanowią wystarczającego dowodu w przedmiotowej sprawie, podczas gdy informacja w postaci "[...], kopie umów czy numer telefonu nie stanowią dowodu, na podstawie którego istnieje możliwość nałożenia kary i z którego wynika że to skarżąca jest podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie słupa w przedmiotowej lokalizacji, co skutkowało wydaniem błędnej decyzji w niniejszym postępowaniu, 6) naruszenie art. 107 §3 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne uznanie, że organ II instancji udowodnił wystarczająco motywy, którymi kierował się przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy, podczas gdy z materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, że organ I nie zgromadził całego materiału dowodowego w sprawie, a organ II instancji błędnie uznał że nie budzi wątpliwości jaki podmiot jest odpowiedzialny za umieszczenie słupa w przedmiotowej lokalizacji (nie przedkładając na tę okoliczność żadnego dowodu), co skutkowało wydaniem błędnej decyzji w niniejszym postępowaniu, Skarżący zarzucił też naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 37d ust. 1 Ustawy o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego błędne zastosowanie i błędne uznanie, że to skarżąca jest podmiotem, który umieścił urządzenie reklamowe niezgodne z zapisami uchwały krajobrazowej we wskazanej przez organ I i II instancji lokalizacji, podczas gdy organ I instancji nie przedłożył na tę okoliczność żadnego dowodu, a organ II instancji błędnie uznał że nie budzi wątpliwości jaki podmiot jest odpowiedzialny za umieszczenie słupa w przedmiotowej lokalizacji pomimo braku dowodów świadczących o słuszności swoich twierdzeń, co skutkowało wydaniem błędnej decyzji w niniejszym postępowaniu. Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. W pierwszej kolejności trzeba przytoczyć regulacje prawne istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z art. 37 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 572 ze zm.) – dalej jako "u.p.z.p.", rada gminy może ustalić w formie uchwały zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane. Uchwała ta jest aktem prawa miejscowego. Stosownie do przytoczonych zapisów podjęta została uchwała Nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" (opubl. w Dz. Urz. Woj. Małop. z dnia 9 marca 2020 roku, poz. 1984) – dalej też jako "uchwała krajobrazowa", "uchwała". Uchwała ta ustaliła zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane (por. § 3 pkt. 1 uchwały). Wedle zapisów § 27 uchwały weszła ona w życie po ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dniem 1 lipca 2020 r. W myśl § 25 ust. 1 uchwały zawarte w niej zakazy, zasady i warunki znajdują zastosowanie do obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń sytuowanych, budowanych, remontowanych lub przebudowywanych od dnia wejścia w życie uchwały. Stosowne do § 25 ust. 2 uchwały tablice reklamowe i urządzenia reklamowe istniejące w dniu wejścia w życie uchwały, należy dostosować do zawartych w uchwale zakazów, zasad i warunków w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały. Zgodnie z art. 37d ust. 1 – 2 u.p.z.p., podmiot, który umieścił tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe niezgodne z przepisami uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, podlega karze pieniężnej (ust. 1). Jeżeli nie jest możliwe ustalenie podmiotu, o którym mowa w ust. 1, karę pieniężną wymierza się odpowiednio właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu lub posiadaczowi samoistnemu nieruchomości lub obiektu budowlanego, na których umieszczono tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe (ust. 2). Stosownie do treści art. 2 pkt 16 lit. b i c u.p.z.p. pod pojęciem "tablicy reklamowej" należy rozumieć przedmiot materialny przeznaczony lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami, o płaskiej powierzchni służącej ekspozycji reklamy, w szczególności baner reklamowy, reklamę naklejaną na okna budynków i reklamy umieszczane na rusztowaniu, ogrodzeniu lub wyposażeniu placu budowy, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem, zaś "urządzeniem reklamowym" jest przedmiot materialny przeznaczony lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami, inny niż tablica reklamowa, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem. Według art. 37d ust. 4 u.p.z.p., karę pieniężną wymierza się od dnia, w którym organ wszczął postępowanie w sprawie, do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia. Zgodnie z art. 37d ust. 5 u.p.z.p., w przypadku, gdy w dniu wydania decyzji, o której mowa w ust. 3, tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe nie są zgodne z przepisami, o których mowa w ust. 1, w decyzji tej określa się: 1) wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wszczęcia postępowania w sprawie do dnia wydania decyzji, oraz 2) obowiązek dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia. Z kolei w myśl art. 37 d ust. 6 u.p.z.p. decyzja, o której mowa w ust. 5, podlega natychmiastowemu wykonaniu w części dotyczącej obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2. W myśl art. 37 d ust. 7 u.p.z.p. po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, organ określa, w drodze decyzji, wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 5, odpowiednio do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia. Jak stanowi art. 37d ust. 8 u.p.z.p. wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności uchwalonej przez radę gminy stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 17a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 70, 1313 i 2291), powiększony o 40-krotność uchwalonej przez radę gminy stawki części stałej tej opłaty, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1. Natomiast według art. 37d ust. 9 u.p.z.p., jeżeli rada gminy nie określiła wysokości stawek opłaty reklamowej, o których mowa w ust. 1, wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności maksymalnej stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, powiększony o 40-krotność maksymalnej stawki części stałej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. g tej ustawy, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 ww. uchwały, działka nr [...] oraz [...] obr. [...] jedn. ewid. P. przy ul. S. G. - R., na której znajduje się przedmiotowy słup plakatowo - reklamowy, znajduje się w Strefie I, zgodnie z załącznikiem graficznym, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 uchwały. Zgodnie z § 13 pkt. 2 lit. b) uchwały krajobrazowej, dopuszcza się sytuowanie słupa plakatowo – reklamowego ("okrąglak") na całym obszarze miasta, z wyłączeniem Podobszaru 1 III Strefy, w odległości nie mniejszej niż 15 m od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej. Ponadto zgodnie z § 13 pkt 3 lit. b) słup taki powinien posiadać zwieńczenie w formie walca o średnicy do 1,6 m i wysokości 0,5 m. Przedmiotowy "okrąglak" zlokalizowany na dz. nr [...] oraz [...] obr[...] jedn. ewid. P. przy ul. S. G. - R., nie odpowiadał wyżej opisanym warunkom uchwały, w okresie wskazywanym w decyzji, a to z uwagi na fakt, że jego zwieńczenie w formie kopuły o podstawie sześciokąta nie zostało dopuszczone uchwałą w I Strefie. Już w tym miejscu warto przypomnieć, że decyzją z dnia 29 lutego 2024 r. nr SKO.Dr./4122/142/2023, na mocy której uchyliło poprzedzającą ją decyzję administracyjną organu I instancji w całości i orzekło co do istoty sprawy nakładając na spółkę R. sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości [...] zł za umieszczenie od dnia 24 marca 2023 r. do dnia 12 lipca 2023 r. ww. urządzenia reklamowego przy ulicy S. G.-R. oraz nałożyło na spółkę obowiązek dostosowania przedmiotowej reklamy do przepisów uchwały krajobrazowej. Określony w decyzji okres obejmuje czas od wszczęcia postępowania do dnia wydania przez Prezydenta Miasta Krakowa decyzji kończącej to postępowanie. Decyzja Kolegium jest ostateczna i prawomocna, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 693/24 oddalił skargę. Obecnie prowadzone postępowanie dotyczy tego samego słupa, dotkniętego tą samą niezgodnością z uchwałą reklamową (zwieńczenie w kształcie kopuły o podstawie sześciokąta - zamiast wymaganego powołanym wyżej przepisem zwieńczeniem w formie walca o średnicy do 1,6 m i wysokości 0,5 m.). Termin, za jaki wymierzono karę z kolei obejmuje czas od wydania poprzedniej decyzji (13 lipca 2023 r.) do ostatniego potwierdzonego momentu, w którym słup nadal był niedostosowania do wymogów uchwały reklamowej (5 grudnia 2023 r.). Fakt niezgodnego z uchwałą zwieńczenia słupa w tym okresie wynika z protokół z kontroli przeprowadzonych w dniach 13.07.2023 r., 17.07.2023 r., 24.07.2023 r., 28.07.2023 r.., 04.08.2023 r., 21.08.2023 r., 25.08.2023 r., 01.09.2023 r., 07.09.2023 r., 18.09.2023 r., 25.09.2023 r., 04.10.2023 r. 11.10.2023 r., 19.10.2023 r., 24.10.2023 07.11.2023 r., 16.11.2023 r., 29.11.2023 r., 05.12.2023 r. (w tej ostatniej dacie brak w ogóle zwieńczenia). Dopiero podczas kontroli w dniu 19.12.2023 r, stwierdzono, iż przedmiotowy słup plakatowo-reklamowy typu "okrąglak" został dostosowany do przepisów uchwały krajobrazowej. Te ustalone w toku postępowania przez organy okoliczności faktyczne, w świetle akt sprawy nie budzą wątpliwości. Podstawowe zarzuty skargi koncentrują się na twierdzeniach, że to nie skarżąca spółka jest podmiotem odpowiedzialnym za dostosowanie przedmiotowego "okrąglaka" do wymogów uchwały reklamowej i to nie na nią owa kara powinna zostać nałożona. Wbrew tym zarzutom okoliczność ta została w zaskarżonej decyzji wyjaśniona w sposób bardzo szczegółowy i wyczerpujący. W aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 9 czerwca 2020 r. T. K. działającego w imieniu spółki Agencja [...] sp. z o.o. (Dotychczasowy właściciel) i J. R. działającego w imieniu spółki R. sp. z o.o. (Nowy właściciel), w którym poinformowano, że z dniem 9 czerwca 2020 r. spółka Agencja [...] sp. z o.o. sprzedała część aktywów swojego przedsiębiorstwa na rzecz spółki R. sp. z o.o. (k. 36 akt administracyjnych). Trafnie organy zatem ustaliły, że właśnie tego dnia - czyli przed wejściem w życie uchwały krajobrazowej - spółka R. sp. z o.o. stała się jedynym właścicielem słupów plakatowo - reklamowych i nośników reklamowych kupionych od spółki Agencja [...] sp. z o.o. Sąd w pełni podziela stanowisko organów, że niewątpliwie w dacie pierwszej czynności kontrolnej stwierdzającej niezgodność słupa z uchwałą krajobrazową i wszczęcia postępowania w tej sprawie, podmiotem odpowiedzialnym za ten nośnik i wyłącznie nim dysponującym była i jest skarżąca. Nieuzasadnione są także zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. Analiza akt przedmiotowej sprawy oraz uzasadnienia do zaskarżonej decyzji prowadzą do wniosku, że organy na gruncie tego postępowania uczyniły zadość wszystkim powyższym obowiązkom. W sposób szczegółowy i drobiazgowy zebrały oraz rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Organy obu instancji dokładnie przeanalizowały treść zapisów uchwały krajobrazowej i prawidłowo przyjęły, że przedmiotowy słup narusza przepisy wskazanej uchwały. Jak już wspomniano – takie stanowisko w odniesieniu do tego samego słupa zostało już zaakceptowane w prawomocnym wyroku WSA w Krakowie sygn. 693/24. Niezależnie od podnoszonych w skardze zarzutów, Sąd nie dostrzegł jakichkolwiek innych podstaw, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonej decyzji. Sąd podziela przy tym ocenę analogicznego stanu faktycznego i prawnego dokonanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjne w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. II SA/Kr 1142/25. Z powyższych względów zaskarżoną decyzję Sąd uznał za prawidłową i oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.