II SA/Kr 866/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Danielec po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na decyzję Wojewody z dnia 22 lutego 2002 r., nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2005 r., sygn. akt. II SA/Kr 866/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wobec niewykonania przez skarżącego zarządzenia sądu na skutek czego nie można nadać sprawie dalszego biegu. W ciągu trzech lat od daty wydania postanowienia o zawieszeniu żadna ze stron postępowania nie złożyła wniosku o podjęcie postępowania, ani skarżący nie wykonał zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o Ustroju Sądów Administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Dlatego też właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. W myśl art. 130 § 1 powołanej ustawy, sąd umarza postępowanie zawieszone z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 ppsa, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został złożony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania. W niniejszej sprawie wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony przez żadną ze stron we wskazanym powyżej terminie. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 130 § 1 i art. 131 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.