II SA/Kr 867/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Grażyna Firek WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 maja 2008 r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego J. S. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...].12.2007r. znak [...], na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 roku, Nr 156, poz. 1118) oraz art. 123 § 1 k.p.a. orzeczono o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych przy budowie muru oporowego ( umocnienie skarpy potoku [...] w km +910 + 945) na działkach nr 1 i nr 2 obr. [...] w Z., wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę z dnia [...].02.2006r. znak [...], przeniesionym na obecnych inwestorów decyzją z dnia [...].12.2006r., jak również nałożono na inwestorów - M. B., J. P. i W. P. obowiązek przedłożenia inwentaryzacji budowlanej oraz ekspertyzy technicznej potwierdzającej zgodność wykonanych robót budowlanych pod względem spełnienia wymagań podstawowych dotyczących bezpieczeństwa konstrukcji, użytkowania oraz naruszenia przepisów z zakresu gospodarki wodnej, zagospodarowania terenu oraz techniczno- budowlanych. W uzasadnieniu powyższego podano iż w dniu [...].12.2007r., w czasie rutynowej kontroli inwestycji ustalono, że nadal prowadzone są roboty budowlane związane z umocnieniem skarpy potoku [...], w sposób istotnie odbiegający od warunków udzielonego pozwolenia na budowę. Długość obiektu została zwiększona z 33,50 do 35,50 m. Zwiększono też wysokość muru oporowego na odcinku początkowym i środkowym. Projekt budowlany przewidywał wysokość muru na odcinku początkowym 1,60m, na środkowym wysokość zmienną od 1,60 do 5,20 m oraz na odcinku końcowym od 5,1 do 5,3 m. Inwestor wykonał natomiast konstrukcję oporową na całej długości o stałej rzędnej, na początkowym odcinku o wysokości ok. 4,30m oraz na końcowym - 5,45 m. Ponadto stopa muru oporowego w dnie potoku została wykonana na całej długości obiektu, podczas gdy projekt przewidywał pozostawienie dna w górnym i środkowym odcinku w stanie nienaruszonym. W tym kontekście wyjaśniono, że zgodnie z art. 36a ust. 5 ustawy - Prawo budowlane nieistotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu bądź innych warunków pozwolenia nie wymagają decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, o ile nie dotyczą podstawowych parametrów technicznych obiektu. Zmiana parametrów przedmiotowej inwestycji pozwala jednakże zakwalifikować ją jako odstępstwo istotne. Powołując dalej treść art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 50 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane wskazano, że w takim przypadku przepisy pozwalają wstrzymać wykonanie robót budowlanych oraz nałożyć na inwestora obowiązek przedstawienia ekspertyz i ocen technicznych. Z postanowieniem organu pierwszej instancji nie zgodziły się M. B., J. P. i W. P., które wnosząc w terminie zażalenie oraz zarzucając naruszenia art. 7, k.p.a. art. 77 k.p.a. i art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy - Prawo budowlane domagały się jego uchylenia. Skarżące wskazywały, że roboty przy budowie muru oporowego zostały zrealizowane na podstawie ostatecznej decyzji Starosty [...], z zachowaniem wszelkich formalności związanych z procesem budowlanym. Budowa była prowadzona pod nadzorem projektanta, inspektora nadzoru inwestorskiego oraz kierownika budowy, a obiekt został wytyczony przez geodetów. Zmiany w wysokości muru oporowego zaakceptował projektant, uznając je za nieistotne. Długości muru w punktach granicznych nie uległy zmianie, natomiast wysokość została w niektórych miejscach obniżona, a w niektórych podniesiona do poziomu działki. Skarżące podnosiły, że organ nadzoru budowlanego wydał w dniu 5.07.2007r. postanowienie nr [...] o wstrzymaniu prowadzonych robót budowlanych, przy czym w ustawowym terminie z art. 51 ust. 1 nie wydał następnie żadnej decyzji. Ponieważ od czasu tego rozstrzygnięcia zakres robót przy budowie muru oporowego nie uległ zmianie, nowe postanowienie jest bezzasadne. Skarżące zarzucały, że nie brały udziału w wizji lokalnej [...].12.2007r. Wskazywały także, że postępowanie w tej samej sprawie prowadzi Starosta [...], co jest niezgodne z prawem. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30.05.2008r., znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 123 i art. 144 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 roku, Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) -uchylono zaskarżone postanowienie w całości. Orzekając w ten sposób zacytowano fragment protokołu kontroli robót budowlanych przy przedmiotowej inwestycji z dnia [...].02.2007r., w którym odnotowano istnienie wątpliwości co do jego konstrukcji. Przytoczono dalej fragmenty protokołu kolejnej kontroli przeprowadzonej dnia [...].07.2007r., podając odnotowane w nim parametry wysokości muru oporowego, zmienione w relacji do projektu budowlanego. Jak wyjaśniono, w dniu 5.07.2007r. organ pierwszej instancji wydal w oparciu o art. 50 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane postanowienie znak [...] o wstrzymaniu robót budowlanych. Wskazano nim, że z zebranych materiałów dowodowych jednoznacznie wynika fakt dokonania przez inwestora istotnego odstąpienia od warunków pozwolenia na budowę. W dokumentacji budowy znajduje się rysunek zmian oraz wpis do dziennika budowy projektanta o zmianie wysokości muru oporowego, lecz w ocenie organu sama zgoda projektanta na odstępstwo nie upoważnia inwestora do odstąpienia od warunków pozwolenia na budowę bez jego zmiany. W ocenie organu pierwszej instancji zmiana wysokości muru jest odstępstwem istotnym. Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 28.09.2007r. zawiadomił strony o przeprowadzeniu dowodu z oględzin w dniu [...].10.2007r. Protokół z tej daty zawiera pomiary oraz szczegółowy opis muru oporowego. Dnia [...].12.2007r. przeprowadzono kolejną kontrolę, zaś 27.12.2007r. organ pierwszej instancji wydał zaskarżone postanowienie. Mając na uwadze te okoliczności w dalszych wywodach stwierdzono, że organ pierwszej instancji nie uczynił zadość wymogom ustawy - Prawo budowlane oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. Podstawą materialnoprawną kwestionowanego postanowienia jest art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy- Prawo budowlane, który przewiduje wstrzymanie robót budowlanych. Zgodnie z art. 50 ust. 4 tej ustawy, postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność z upływem 2 miesięcy od jego doręczenia, chyba że w tym terminie wydano decyzję, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo 51 ust. 1. Zebrany materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że organ pierwszej instancji wstrzymał roboty budowlane postanowieniem z dnia 5.07.2007r. z uwagi na istotne odstępstwa od pozwolenia na budowę. W terminie określonym w art. 50 ust. 4 ustawy- Prawo budowlane nie wydał jednak decyzji kończącej postępowanie, a tym samym postanowienie straciło moc. Niewydanie decyzji z art. 51 ustawy - Prawo budowlane oznacza, że ustaje zakaz prowadzenia robót budowlanych. W takiej sytuacji, zgodnie z zasadą powagi rzeczy osądzonej nie jest dopuszczalne ponowne wydanie postanowienia wstrzymaniu robót budowlanych (po utracie ważności pierwszego), opartego na tych samych przesłankach co poprzednie. Zatem wydanie skarżonego postanowienia w oparciu o te same przesłanki co poprzednio jest niedopuszczalne i oznacza, że zostało ono wydane z naruszeniem prawa. Powyższe oznacza, że organ nadzoru budowlanego może ponownie przeprowadzić postępowanie naprawcze w trybie art. 50 - 51 ustawy- Prawo budowlane, o ile przesłanki uzasadniające wstrzymanie prowadzenie robót budowlanych będą inne niż te, na które powołał się pierwotnie. Tymczasem, w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji wydał kolejne postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych w oparciu o tą samą podstawę prawną i w tych samych okolicznościach faktycznych, a zatem z naruszeniem prawa. Ponadto, w aktach sprawy brak wypisów i wyrysów z rejestru gruntów, co uniemożliwia weryfikację prawidłowości ustalenia kręgu stron postępowania. Odnośnie wskazań na postępowanie toczącego się przed Starostą [...] w zakresie pozwolenia wodno-prawnego wyjaśniono, że nie może ono podlegać ocenie organów nadzoru budowlanego. Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30.05.2008r. znak [...] J. S. domagał się jego uchylenia, pozostawienia w mocy postanowienia organu pierwszej, jak również zasądzenia kosztów postępowania. Skarżący zarzucał naruszenie art. 50 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że w dniu 5.07.2007r. organ pierwszej instancji wydał w oparciu o ten przepis i doręczył skarżącemu postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych. Uzasadniając powyższe wskazywał, że zgodnie z art. 50 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie dwóch miesięcy od dnia doręczenia postanowienia, a nie od dnia jego wydania. Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych z dnia 5.07.2007r. znak [...], na które powołuje się organ pierwszej instancji nie zostało nigdy doręczone skarżącemu. Skoro zatem nie zostały spełnione przesłanki z art. 50 ust. 4 ustawy- Prawo budowlane, postanowienie to, nawet jeśli zostało wydane, nie wywołało skutku res iudicata. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wnosił o jej oddalenie. podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W odniesieniu do zarzutów skargi przyznawał, że postanowienie z dnia 5.07.2007r. istotnie nie zostało doręczone skarżącemu, jednak doręczono je zobowiązanym. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że weszło ono do obrotu prawnego i wywołało skutki przewidziane w przepisach prawa. Uczestniczki - M. B., J. P. i W. P. wnosiły o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami, wnioskami oraz powołana podstawą prawną skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. W sytuacji, gdy przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest zaskarżalne w myśl art. 3 § 2 pkt 2, przewidziane w art. 123 § 1-2 k.p.a. postanowienie organu administracji publicznej, nie rozstrzygające o istocie sprawy, lecz dotyczące poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania administracyjnego, kontrola ta ogranicza się li tylko do badania prawidłowości zaskarżonego orzeczenia oraz poprzedzającego jego wydanie postanowienia tego samego organu lub organu pierwszej instancji w kwestii incydentalnej i nie może dotyczyć niezwiązanych z nim bezpośrednio zagadnień materialnoprawnych. Mając na uwadze treść powołanych na wstępie orzeczeń, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych oraz dołączonych do sprawy sygn. akt II SA/Kr 833/08 w zakresie zgromadzonego materiału i przebiegu postępowania, skargę należy uznać za zasadną. Uwzględniany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia przy wydaniu zaskarżonego postanowienia, a także postanowień Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 5.07.2007r. nr [...] znak [...] oraz nr [...] z dnia 27.12.2007r. znak [...] art. 50 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. z 2006 roku, Nr 156, poz. 1118 - w skrócie Pb) stanowił, że : - ust. 1. W przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. - ust. 2. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy: 1) podać przyczynę wstrzymania robót; 2) ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń. - ust.3. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. - ust. 4. Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1. -ust. 5. Na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych służy zażalenie. Uzupełnienie powyższej regulacji stanowią przepisy zawarte w art. 50a pkt 2, art. 51 i art. 52, które regulują dalszy bieg postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego w warunkach objętych hipotezą art. 50 ust.1 pkt 1-4 Pb, skutki niezastosowania się adresata postanowienia o wstrzymaniu wykonania robót budowlanych do wynikających z niego obowiązków, jak również tryb postępowania w przypadkach istnienia przesłanek z art. art. 50 ust.1 pkt 1-4 Pb, w sytuacji zakończenia robót budowlanych. Czyniona z uwzględnieniem zasad wykładni i dyrektyw dotyczących ich wyników analiza powyższych regulacji wskazuje po pierwsze, że wydanie nakazu wstrzymania robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 jest dopuszczalne tylko przed ich zakończeniem. Po wtóre, prowadzi ona do wniosku, że przedmiotowe postanowienie, odnoszące się do tego samego obiektu budowlanego i tego samego stanu faktycznego może być wydane tylko raz, przy czym zakaz powtórnego orzekania w takim przypadku jest aktualny o ile dojdzie do skutecznego doręczenia postanowienie choćby jednemu z adresatów nakazu wstrzymania robót budowlanych. W szczególności, stosownie do art. 123 § 1 - 2 k.p.a. - w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia; postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie spraw, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Z art. 126 k.p.a. wynika, że do postanowień stosuje się odpowiednio między innymi art.110 k.p.a., który stanowi iż organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Powołany przepis rozróżnia wydanie decyzji od jej doręczenia. W orzecznictwie przyjmuje się trafnie, że przed doręczeniem decyzja istnieje, natomiast nie wiąże również organu, zaś skutki prawne wywiera dopiero z chwilą jej doręczenia, ten właśnie moment zamyka możliwość jakiejkolwiek zmiany w decyzji, czy powtórnego orzekania ( por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4.12. 2000 r., FPS 16/00, wyrok NSA z 26.03.2001r. V SA 90/00 - zam. zb. LEX nr 51328, wyrok wsa z 22.11.2005 r. II SA/Wa 1591/05 - zam. zb. LEX nr 192504, wyrok z 22.11.2005r. wsa II SA/Wa 1591/0 - zam. zb. LEX nr 192504 ). Ponadto, jak trafnie wskazuje się w wyroku NSA z dnia 22.06.2007r. sygn. akt II OSK 239/07 ( zam. zb. LEX nr 345938 ) - " Skuteczne doręczenie przynajmniej jednej ze stron postępowania już powoduje, że decyzja wywołuje skutki prawne wobec jej wejścia do obrotu prawnego " . Postanowienie z art. 50 ust. 1 Pb jako prowadzące w skutkach do ingerencji w sferę praw obywateli ma przede wszystkim charakter materialnoprawny, podobnie jak przewidziany w tym przepisie termin ograniczenia prawa do realizacji robót budowlanych. Dotkliwym następstwem naruszenia obowiązku wstrzymania robót budowlanych w okresie ważności przedmiotowego postanowienie jest przewidziany w art. 50a pkt 2 Pb obligatoryjny nakaz wydania w drodze decyzji rozbiórki części obiektu budowlanego wykonanego po doręczeniu tego orzeczenia albo doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu poprzedniego. Koniecznym jednak warunkiem wywołania wszystkich wyżej wymienionych skutków - analogicznie jak w przypadku decyzji, jest doręczenie postanowienie co najmniej jednemu z adresatów zawartych w nim nakazów. O ile takie doręczenie nie nastąpi, bez względu na przyczyny tego stanu rzeczy, nie ma przeszkód do ponownego wydania postanowienia na podstawie art. 50 ust. 1 Pb, ani też przesłanek do stosowania sankcji z art. 50a pkt 2 Pb. Należy też zwrócić uwagę, że wydanie decyzji na podstawie art. 50a pkt 2 Pb, uniemożliwia dalsze prowadzenie postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 3, do czasu wykonania obowiązku zawartego w takiej decyzji ( tak R. Dziewiński, P.Ziemski, Prawo budowlane, Komentarz, wyd. II, Dom Wydawniczy ABC, str.226). Uwzględniając, że dla wydania decyzji na postawie art.50a pkt2 Pb ustawodawca nie przewidział terminu o charakterze matarialnoprawnym, wyżej wskazany pogląd należy uznać za aktualny także w sytuacji, w której pomimo wystąpienie w nim przewidzianych przesłanek nie doszło jeszcze orzeczenia rozbiórki części obiektu budowlanego wykonanego po doręczeniu postanowienia albo doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego. W kwestiach proceduralnych wskazać należy dalej, że stosownie do art. 124 § 2 k.p.a. postanowienie, na które służy zażalenie lub skarga do NSA, oraz które zostało wydane na skutek zażalenia na postanowienie, powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Z unormowania tego wynika, że organ wydający postanowienie w opisanych warunkach ma obowiązek przedstawienia argumentów i ocen prawnych, którymi kierował się dokonując subsumcji w ścisłym powiązaniu z konkretnymi okolicznościami sprawy. Mający w tym przypadku zastosowanie z racji odesłania zawartego w art. 126 k.p.a. przepis art. 107 § 3 kpa stanowi, że uzasadnienie faktyczne powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodem odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Odnosząc te ogólne uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy uznać, że organ drugiej instancji słusznie dostrzega i eksponuje jako istotną dla wydanego rozstrzygnięcia kwestię uprzedniego doręczenia stronom postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 5.07.2007r. nr [...] znak [...], dotyczącego tego samego obiektu budowlanego, w którym również wskazano jako podstawę prawną art. 50 ust. 1 pkt 4 Pb. W tym zakresie budzi jednak zastrzeżenia, że organ drugiej instancji nie czyni konkretnych ustaleń, ze wskazanie będących ich podstawą dowodów, co do faktu doręczenie stronom tego postanowienia. W przedstawionych wraz z odpowiedzią na skargę aktach administracyjnych brak pocztowych lub innych dowodów doręczenia jakiemukolwiek podmiotowi postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 5.07.2007r. nr [...] znak [...]. Nie ma w nich także potwierdzających ten fakt notatek urzędowych, czy innych zapisków. Takich bezpośrednich dowodów brak również w aktach administracyjnych dołączonych do sprawy sygn. akt II SA/Kr 833/08, które Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał dodatkowo na wezwanie Sądu w piśmie z dnia procesowym z dnia 15.12.2008r. Zaznajomiony z całością zgromadzonych akt administracyjnych pełnomocnika Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. potwierdzając na rozprawie dnia 29.01.2009r. istniejący nadal brak dowodów doręczenia stronom powyższego postanowienia nie składał żadnych dalszych wniosków. Przedstawione wraz z odpowiedzią na skargę akta administracyjne wskazują jedynie pośrednio, że J. S. nie figuruje w rozdzielniku do postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 5.07.2007r. nr [...] znak [...], w którym ówcześnie uwzględniono jako strony wyłącznie M. B., J. P. i W. P. Ponadto, z pisma tychże stron do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 26.07.2007r., a także z pisma J. S. do organ pierwszej instancji z dnia 10.08.2007r. wynika, że stronom znany był fakt wydania postanowienia z dnia 5.07.2007r. nr [...] znak [...]. Powyższe nie jest jednak równoznaczne z istnieniem dowodu doręczenia tego postanowienia. Kwestia doręczenia M. B., J. P. i W. P. przedmiotowego postanowienia jest w sprawie niniejszej istotna nie tylko dla oceny prawidłowości wydania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia 27.12.2007r. znak [...]. Zważyć należy bowiem, że z pisma J. S. z dnia 10.08.2007r. przesyłanego organowi pierwszej instancji wraz z dowodami jeszcze przed upływem dwóch miesięcy od daty 5.07.2007r. wynika iż pomimo wstrzymania robót budowlanych takie prace nadal były prowadzone, zaś ich efektem miał być dalszy odcinek muru oporowego postawiony prostopadle do strumienia na długości 5-6m, wysokości 6m. W tym stanie rzeczy, skoro brak dowodów doręczenia stronom postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 5.07.2007r. nr [...] znak [...], zaskarżone postanowienie organu drugiej instancji należy uznać za dowolne. Naruszenie przy jego wydaniu wymogów z art. 7k.p.a., art. 77 k.p.a. oraz art. art. 124 § 2 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a., mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zaś powyższe stanowi konieczną i wystarczająca przesłankę do jego uchylenia na podstawie art. 145 §1 pkt 1 c p.p.s.a Powołane wyżej istotne uchybienia nie są zresztą jedyne, bowiem treść zaskarżonego postanowienia nasuwa dalsze zastrzeżenia co do prawidłowości wykonania przez organ drugiej instancji obowiązku ponownego wszechstronnego rozpatrzenia sprawy. W szczególności, w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zawarto stwierdzenia, które naprowadzają na dopuszczalność ponownego przeprowadzenia przez organ nadzoru budowlanego postępowania naprawczego w trybie art. 50 - 51 ustawy- Prawo budowlane, o ile przesłanki uzasadniające wstrzymanie prowadzenie robót budowlanych będą inne niż te, na które powołał się pierwotnie. Nie jest jednak wiadomym, czy takie podstawy zachodzą w niniejszej sprawie. Powyższe stwierdzenie nie zostało bowiem rozwinięte oraz odniesione do stanu faktycznego sprawy sygnalizowanego w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia 27.12.2007r. znak [...], w którym akcentuje się okoliczności dalszego prowadzenia przez inwestorski robót budowlanych. W tymże postanowieniu organu opisano szczegółowo stan zaawansowania prac i stwierdzonych odstępstw od projektu budowlanego, który jest ona znacznie szerszy od opisanego w uzasadnieniu postanowienia z dnia 5.07.2007r. nr [...] znak [...]. Na te wszystkie fakty - podobnie jak na brak dowodów doręczenia stronom powyższego postanowienia, należało zwrócić uwagę w postępowaniu zażaleniowym , rozważając je oraz poddając merytorycznej ocenie także pod kątem zmiany okoliczności sprawy. O ile podstawą do uchylenia postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia 27.12.2007r. znak [...] był brak w aktach administracyjnych wypisów i wyrysów z rejestru gruntów uniemożliwiający weryfikację prawidłowości ustalenia kręgu stron postępowania, należy zauważyć, że stosowne dowody mogły zostać zgromadzone w toku postępowania zażaleniowego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w pkt I. sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 145 §1 pkt 1 c p.p.s.a. Rzeczą organu drugiej instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie eliminacja wytkniętych oraz wydanie stosownego rozstrzygnięcia, przy możliwości uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego na zasadach określonych w art.136 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a oraz art. 205 §2 p.p.s.a. ----------------------- 2