II SA/Kr 869/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: I. oddalić wniosek o przedłużenie terminu sądowego do podpisania formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobiście przez skarżącą II. zarządzić pozostawienie wniosku skarżącej w przedmiocie przyznania prawa pomocy bez rozpoznania III. oddalić wniosek o zawieszenie postępowania Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek o przyznanie skarżącej A. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Przedmiotowy wniosek został podpisany przez M. W. działającą jako pełnomocnik skarżącej. Zarządzeniem z dnia [...] lipca 2008 r. pełnomocnik skarżącej została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez osobiste podpisanie formularza wniosku przez skarżącą w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W odpowiedzi, pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 8 sierpnia 2008 r. poinformowała, że skarżąca "przebywa poza miejscem zamieszkania i nie posiada stałego miejsca pobytu na który można przesłać korespondencję dlatego nie może podpisać formularza. Przewidywany termin powrotu to 30 października 2008 r." Zarządzeniem z dnia [...] września 2008 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Jako podstawę rozstrzygnięcia podał art. 257 ppsa. Odpis zarządzenia został pełnomocnikowi skarżącej doręczony w dniu 6 października 2008 r. W dniu 12 października 2008 (data nadania na poczcie) M. W. wniosła sprzeciw na ww. zarządzenie, wnosząc o "jego uchylenie i rozpatrzenie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]". W uzasadnieniu wskazała, że jakkolwiek ma kontakt z córką to jednak nie jest w stanie uzupełnić zaistniałego braku we wskazanym terminie. Podała, że skarżąca będzie w miejscu swojego pobytu w styczniu 2009 r. i do tego czasu wnosi o zawieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej ppsa) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 252 § 1 ppsa). Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ppsa wniosek taki składa się obligatoryjnie na urzędowym formularzu według wzoru, który zgodnie z art. 256 pkt 1 ppsa ustala Rada Ministrów. Konsekwencje nie złożenia wniosku w prawnie nakazanej formie określa art. 257 ppsa. W myśl tego przepisu wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Podnieść należy, że termin wymieniony w tym przepisie jest terminem sądowym. W myśl art. 84 p.p.s.a. Przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu. W piśmie z dnia 8.08.2008r pełnomocnik skarżącej nie podała żadnej ważnej przyczyny uzasadniającej przedłużenie terminu. Dlatego też orzeczono jak w punkcie I postanowienia. Skoro zatem wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych nie został podpisany osobiście przez skarżącą, mimo stosownego wezwania brak ten nie został uzupełniony w terminie, wniosek o przedłużenie terminu zakreślonego do podpisania wniosku przez skarżącą nie został uwzględniony, zasadne jest zarządzenie o pozostawieniu go bez rozpoznania. Dlatego też, na podstawie art. 257 ppsa, należało zarządzić jak w pkt II postanowienia. Wreszcie, odnosząc się do wniosku o zawieszenie postępowania, wskazać należy, że art. 126 ppsa uzależnia możliwość zawieszenia postępowania od zgodnego wniosku stron. Takiego skutku nie może zatem wywołać wniosek samej skarżącej. Dlatego też należało orzec jak w punkcie III postanowienia.