II SA/Kr 870/96

oddala skargę. Zdaniem Sądu w przedstawionym składzie orzekającym zasada wyrażona w art. 14 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509/ doznaje wyjątku w sytuacji, gdy najemca wyraża zgodę na zamieszkiwanie z nim jego małoletniego dziecka, a wynajmujący takiej zgody nie udziela, nawet bez uzasadnionej przyczyny. Wynika to ze sformułowania tego artykułu mówiącego, o "umowie podnajmu lokalu (...)", "oddaniu w bezpłatne używanie lokalu (...)". Z małoletnim liczącym sześć lat /jak w niniejszym przypadku/ nie można zawrzeć umowy podnajmu, ani oddać mu lokal w całości lub w części do bezpłatnego użytkowania, gdyż nie może on być stroną takich umów. Małoletni taki, podlegający władzy rodzicielskiej korzysta z opieki i wychowania rodziców, którzy zapewniają mu warunki zamieszkania i wychowania i oni decydują o jego zamieszkaniu. Trudno sobie natomiast wyobrazić racjonalne czy uzasadnione przyczyny odmowy wynajmującego zameldowania takiego dziecka u jednego z rodziców.