II SA/Kr 874/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: odrzucić skargę kasacyjną skarżącego J. M. na postanowienie z dnia 20 grudnia 2007 r. o odrzuceniu skargi postanowienia z dnia 25 lutego 2008 r. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. M. na decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości z uwagi na jej wniesienie po terminie. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 lutego 2008 r. W dniu 18 lutego 2008 r. pełnomocnik skarżącego zaskarżył postanowienie o odrzuceniu skargi pismem zatytułowanym "zażalenie", załączając do swego pisma znaczki opłaty skarbowej w kwocie 100 zł. Pismem z dnia 21 lutego 2008 r. tut. Sąd zwrócił znaki opłaty sądowej pełnomocnikowi skarżącego, informując go jednocześnie, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stosuje się opłat w formie znaków. Pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 lutego 2008 r. Środek zaskarżenia nie został opłacony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz. 1270) opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Skoro obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości uiszczenia opłaty sądowej w znakach opłaty sądowej, jak uczynił to pełnomocnik w niniejszej sprawie, środki w postaci opłaty skarbowej nie mogły być przedmiotem rozdysponowania przez Sąd na poczet kosztów procesu sądowo- administracyjnego. Zgodnie z art. 221 ppsa pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca się je bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Na marginesie wypada zaznaczyć, że na postanowienie o odrzuceniu skargi przysługuje na podstawie art. 173 § 1 ppsa skarga kasacyjna, a nie zażalenie jak mylnie podał pełnomocnik skarżącego. Jednakże ze względu na fakt, że od obydwu środków zaskarżenia przysługuje wpis w stałej wysokości, okoliczność ta nie wpływa na treść rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 221 ppsa, należało orzec jak w sentencji postanowienia.