II SA/Kr 875/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie WSA Aldona Gąsecka -Duda AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2007r. sprawy ze skargi K.Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji, II określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego K.Z. kwotę 500 zł ( pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania WSA/wyr. l - sentencja wyroku Dnia 15.03.2004r. B. i J. P. złożyli do Starosty T. wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku rekreacji indywidualnej z garażem, po rozebraniu istniejącego garażu na działce nr "1" przy ul. S. w Z. Do wniosku dołączono projekt budowlany, decyzje o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W trakcie postępowania organ I-instancji nałożył na inwestorów wykonanie następujących obowiązków: podpisanie opisu do projektu zagospodarowania działki, wyjaśnienie niespójności opisu do projektu, zmiany projektu zagospodarowania działki, naniesienia danych dotyczących garażu do rozbiórki, określenia sposobu wjazdu na działkę, dołączenia opinii od zarządcy drogi i zmiany północnego rzutu budynku (akta administracyjne sprawy, karta nr 27). Starosta T. decyzją z dnia [...].06.2004r. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku rekreacji indywidualnej z garażem na działce nr "1" w Z. przy ul. S., uzasadniając to niezgodnością odległości projektowanego budynku od istniejącego budynku na działce nr "2" z budowlanymi przepisami technicznymi. Od decyzji tej B. i J. P. wnieśli odwołanie i Wojewoda decyzją z dnia [...].09.2004r. uchylił w całości zaskarżoną decyzje i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia podnosząc, że organ I-instancji nie uwzględnił aneksu do projektu budowlanego przedmiotowego budynku oraz oświadczenia sąsiada K.R. o wykonaniu izolacji z naklejonej warstwy wełny mineralnej i tynku mineralnego na zewnętrznej powierzchni ściany północnej budynku drewnianego usytuowanego na działce nr "2" przy ul. S. w Z. Zmieniło to kwalifikację pożarową ściany tego budynku i to należy uwzględnić w ponownie prowadzonym postępowaniu. Wskazano również na braki w projekcie budowlanym w zakresie oświadczeń projektantów o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i wiedzą techniczną, informacji dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz zgody właściciela działki nr "3" na przejazd do projektowanego budynku. W trakcie ponownie prowadzonego postępowania I-instancyjnego, przedłożono organowi I-instancji zaświadczenia o wpisaniu na listę inżynierów budownictwa projektantów (W.M. i A.O.) oraz kopie decyzji o nadaniu im uprawnień budowlanych. Wyjaśnienia złożyła architekt G. N.-K. Starosta T. decyzją z dnia [...].02.2005r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku rekreacji indywidualnej z garażem na działce nr "1" w Z. przy ul. S. (kategoria III). W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że projekt zagospodarowania terenu został uzgodniony z rzeczoznawcą ds. przeciwpożarowych. Działka nr "4" jest własnością inwestorów jej odległość do sąsiedniej działki nr "5" wynosi 5 metrów. Według oświadczenia inwestora w projekcie budowlanym zostało uwzględnione, że cześć utwardzonego terenu zostanie zrekultywowana, ponieważ stanowi on dojazd do garażu przewidzianego do rozbiórki. Na działce nr "1" nie ma budynków przeznaczonych do rozbiórki. Starosta T. podniósł również, że do przedmiotowej inwestycji została wydana decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, a sam projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wytycznymi zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestorzy uzyskali wszystkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie. Decyzję tą doręczono K.Z. dnia 4.03.2005r. i dnia 16.03.2005r. wniósł on odwołanie do Wojewody, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu nie zachowania odległości między istniejącym budynkiem na działce nr "5" a projektowaną budową i związanym z tym zagrożeniem pożarowym. W odwołaniu podniesiono, że budynek odwołującego usytuowany na działce nr "5" jest tylko częściowo otynkowany i stąd nieprawidłowo przyjęto w projekcie budowlanym, że budynek ten jest w całości otynkowany. Planowana inwestycja będzie znajdowała się w odległości 9,6 metra od całkowicie drewnianej ściany domu odwołującego się K.Z. Zdaniem odwołującego inwestorzy już dokonali samowoli budowlanej i stąd ich zapewnienia nie mają żadnej mocy dowodowej. Już bowiem dobudowana ściana miała być w całości murowana, a została wykonana w konstrukcji drewniano-murowanej i taka ściana w razie pożaru stwarza zagrożenie dla życia. Zarzucono, że biegły rzeczoznawca ds. ochrony przeciwpożarowej nie uwzględnił drewnianej ściany budynku odwołującego i stąd ta opinia również nie powinna być przyjmowana bez zastrzeżeń. Odwołujący podniósł, że według przepisów między ścianami powinna być w tej sprawie zachowana odległość 16 metrów, a jest tylko 9,6 metra. Podniesiono, że droga oznaczona jako działka nr "4" prowadząca do działki nr "1" jest utwardzona i odległość od działki nr "4" do projektowanego budynku wynosi 1 metr. Podniesiono, że na terenie inwestycji nie wskazano trasy chodnika do bocznego wejścia i zapewnienia inwestora o dochowaniu wymogu zachowania biologicznej części działki nie są wiarygodne. W odwołaniu podniesiono, że toczą się postępowania przeciwko pracownikom Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego i Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego związane z inwestycjami na działce inwestorów. Wojewoda decyzją z dnia [...].05.2005r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że zatwierdzony projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z obowiązującymi przepisami i kompletny. W zakresie spełnienia norm ochrony przeciwpożarowej usytuowanie i rodzaj ścian projektowanego budynku zostało uzgodnione w dniu 6.01.2005r. z rzeczoznawcą ds. zabezpieczenia przeciwpożarowego. Projekt budynku będzie miał konstrukcję murowaną i będzie posiadał szereg zabezpieczeń przeciwpożarowych, aczkolwiek uzasadnienie tej decyzji zawiera stwierdzenie, iż według oświadczenia projektanta ściana oddzielenia pożarowego projektowanego budynku zmniejsza odległość od sąsiednich budynków poniżej wymaganej. Organ II-instancji wskazał, że projekt budowlany przewiduje zabezpieczenie 70 % udziału powierzchni biologicznie czynnej na terenie inwestycji, zaś odległość projektowanego budynku od działki nr "4" wynosi 1,5 metra i jest to odległość prawidłowa. Decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę została wydana w okresie ważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzję organu odwoławczego doręczono K.Z. dnia 12.05.2005r. i strona ta w dniu 10.06.2005r. wniosła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy administracji naruszyły art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 61 § 4 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 107 k.p.a. i art. 109 k.p.a. oraz przepisy dotyczące ochrony przeciwpożarowej i przepisy dotyczące warunków technicznych budynków. Podniesiono, że w zaskarżonej decyzji zawarto stwierdzenie, iż ściana oddzielenia pożarowego zmniejsza odległość od sąsiednich budynków poniżej wymaganej, co potwierdza naruszenie przepisów ochrony przeciwpożarowej. Skarżący wskazał, iż w poprzednio wydanej przez Starostę T. decyzji odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego właśnie ze względu na niezachowanie tej odległości. Wskazano w skardze, że inwestorzy mogą projektowany budynek usytuować w inne części swojej działki. Celem wyjaśnienia wątpliwości należało przeprowadzić rozprawę administracyjna w tej sprawie, a szereg ustaleń poczyniono stosując notatki służbowe lub wyjaśnieniami inwestorów i projektanta. Tym samym nieprawidłowe i niepełne zabranie materiału dowodowego narusza treść art. 7, 77 i 107 k.p.a. Skarżący podniósł, że z projektu budowlanego nie wynika zapewnienie przestrzegania współczynnika 70 % powierzchni biologicznie czynnej. Na działce nr "1" nie rozstrzygnięto sprawę samowoli budowlanej poprzedniej budowy, a nowa budowa jedynie fikcyjnie nosi nazwę "budynek rekreacji indywidualnej". Skarżący podniósł również, że w postępowaniu administracyjnym nie bała udział jego żona B.Z., współwłaścicielka działki nr "5", czym naruszono art. 64 i 109 k.p.a. Do skargi dołączono odpis z księgi wieczystej KW nr [...]. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawarta w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów skargi podniesiono, że nie zostało wykazane naruszenie przepisów dotyczących uprawnień sąsiadów nieruchomości, na której ma być realizowana przedmiotowa inwestycja, a w samej skardze nie wskazano na konkretne naruszenia przepisów technicznych w tej sprawie. Na rozprawę nie stawiły się strony ani uczestnicy postępowania na prawach stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący w dniu 10 czerwca 2005r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...].05.2005r., doręczoną skarżącemu 12 maja 2005r. Skarga została zatem wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu. Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Wojewoda, którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w Krakowie. Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje obszar Województwa [...]. Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ja decyzja organu I-instancji podlegają uchyleniu jednakże częściowo z innych przyczyn niż wskazane zostały w skardze. Sąd administracyjny nie jest bowiem związany zarzutami podniesionymi w skardze i zobowiązany jest dokonać samodzielnej kontroli podejmowanych w sprawie rozstrzygnięć. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016) stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W postępowaniu brał udział jeden ze współwłaścicieli działki nr "5" K.Z., nie brał udziału drugi współwłaściciel – B.Z. Zasadnie podnosi więc w skarżący w swojej skardze, że organy administracji nieprawidłowo ustaliły krąg osób będących stronami w tym postępowaniu. Pominięcie jednej ze stron stanowi istotną wadę postępowania, będącą przesłanką wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.). Ponadto organy administracji w tej sprawie nie ustosunkowały się do określenia takiego, a nie innego kręgu stron. Należy bowiem mieć na uwadze, że w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dodatkowo brali udział właściciele i współwłaściciele następujących działek: nr "6" (K.M., K.K., K.G.), nr "7" (K.R., R.H., W.J.), nr "8" (M.J.) oraz nr "9" (S.A.). Ani Starosta T., ani Wojewoda nie uzasadniły przyjęcie na potrzeby postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego ustalonego w tej sprawie kręgu stron tylko do inwestorów oraz K.Z. i K.R. Wbrew twierdzeniom organów administracji, projekt budowlany nie zawiera opinii rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Wprawdzie w aktach sprawy znajduje się opinia odnośnie zachowania wymogów z zakresu zabezpieczeń przeciwpożarowych (akta postępowania administracyjnego, karta nr 36), ale sporządzona ona została 31.08.1999r. na potrzeby innego postępowania i nie wiadomo, czy na potrzeby tej sprawy była ona "aktualna". Odręczna notatka sporządzona przez architekta z dnia 4 maja 2005r. (akta postępowania administracyjnego, karty nr 120-121) nie może zastępować opinii biegłego ds. zabezpieczenia przeciwpożarowego. Należy bowiem uznać, że na potrzeby niniejszej sprawy nie została w ogóle sporządzona opinia biegłego ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Wprawdzie organy administracji mogły w ramach postępowania administracyjnego uznać za dowód opinię sporządzoną w innym postępowaniu administracyjnym, ale wówczas wymagane było zajęcie przez organ prowadzący postępowanie wyraźnego stanowiska co do dopuszczenia danego dokumentu jako dowodu w tej sprawie i co do przyjęcia, że taki dowód stwierdza stan rzeczywisty na datę prowadzenia postępowania administracyjnego. Tym samym w tej sprawie wymagane było bądź to wydanie postanowienia przez organ prowadzący postępowanie co do zaliczenia w poczet dowodów opinii biegłego z 31.08.1999r., bądź też złożenia oświadczenia przez tego samego biegłego co do aktualności jego opinii na potrzeby kolejnego postępowania administracyjnego. Takie jednak oświadczenie mógł złożyć tylko biegły sporządzający opinię z 31.08.1999r., a nie inna osoba, nie posiadająca uprawnień ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Sam projekt budowlany zawiera wprawdzie informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (akta postępowania administracyjnego, karty nr 55-57), ale informacja ta nie jest przez kogokolwiek podpisana. Tym samym nie wiadomo kto ją sporządził, i czy osoba sporządzającą tą informację posiadała ku temu uprawnienia (była osobą uprawnioną). Budzi wątpliwość zakres sporządzonego na potrzeby wydania pozwolenia na budowę projektu budowlanego. Wprawdzie strona tytułowa tego projektu, jak również przedmiot rozstrzygnięcia pozwolenia na budowę wskazują na budynek rekreacji indywidualnej z garażem na działce nr "1" w Z. przy ul. S., ale z wyjaśnień architekta sporządzającego projekt budowlany (akta postępowania administracyjnego, karta nr 37) wynika, że inwestycja ta obejmuje również wjazd na teren działki. Tą wątpliwość należało wyjaśnić. Ponadto sam projekt budowlany zawiera szereg uchybień. Na stronie tytułowej projektu budowlanego nie zamieszczono nazwisk wszystkich projektantów na stronie tytułowej: A.O. i W.M., co stanowi naruszenie § 3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133), zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie projektu budowlanego". Na rysunkach będących immanentną częścią projektu budowlanego nie ma adresu obiektu budowlanego i skali sporządzenia rysunku, co narusza treść § 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego. Projekt budowlany nie ma ciągłej numeracji stron i arkuszy, co stanowi naruszenie § 5 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego. Ponadto projekt budowlany nie jest oprawiony w sposób uniemożliwiający jego dekompozycję i to stanowi naruszenie § 6 ust. 1 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego. Dodatkowo w ramach projektu zagospodarowania działki (części projektu budowlanego) nie zamieszczono danych określających wpływ eksploatacji górniczej na działkę nr "1", skoro wprost w projekcie budowanym stwierdzono, że znajduje się ona w strefie górniczej (projekt budowlany - strona pierwsza nienumerowana opisu do projektu zagospodarowania terenu) i tym samym brak określenia wpływu eksploatacji górniczej na projektowaną inwestycję stanowi naruszenie § 8 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego. Projekt zagospodarowania działki nr "1" nie zawiera odległości projektowanego budynku od budynku nr 2 (co stanowi naruszenie § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego). Dodatkowych wyjaśnień wymaga uzasadnienie zachowania odległości ścian projektowanego budynku od innych budynków, w tym budynku skarżącego. W niniejszej sprawie organy administracji dokonały błędnej wykładni art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Zgodnie z tym artykułem projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Z akt sprawy nie wynika, aby na obszarze obejmującym działkę nr "1" przy ul. S. w Z. obowiązywał w dacie wydania pozwolenia na budowę miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Organy administracji ustalały zgodność projektu budowlanego z treścią wydanej pod rządem ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Badanie takiej zgodności byłoby dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zostało wszczęte przed datą 11 lipca 2003 r. Tak jednak w tej sprawie nie było, bowiem postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zostało wszczęte 15 marca 2004 r. Tym samym tak Starosta T., jak i Wojewoda mieli obowiązek ustalić, czy w tej sprawie istniał wymóg uzyskania decyzji o warunkach zabudowy na podstawie ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i jeżeli taki obowiązek istniał, to wówczas należało zwrócić się do wnioskodawców o jej przedłożenie. Jeżeli zaś obowiązuje na tym terenie plan miejscowy, to wówczas obowiązkiem organów administracji była ocena zgodności projektu budowlanego z treścią obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Należy bowiem wyraźnie stwierdzić, że decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, wydana pod rządem ustawy z 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym i decyzja o warunkach zabudowy wydawana na podstawie ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym to dwie różne decyzje administracyjne. Ta pierwsza stanowiła jedynie doprecyzowanie ustaleń zawartych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Decyzja o warunkach zabudowy wydawana na podstawie ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określa wskaźniki zabudowy na podstawie zupełnie innych przesłanek. Należy zauważyć, że nawet porównując projekt budowlany z treścią decyzji z dnia 15.07.2003r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, nie dochowano wymogu zgodności między treścią tej decyzji i warunkami zawartymi w projekcie budowlanym. Z ww. decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że maksymalna wysokość okapu ma wynosić 4,2 metra, a w projekcie budowanym wskazano na 5 metrów jako maksymalna wysokość okapu. Ustosunkowując się do podniesionego w skardze zarzutu co do zachowania wymaganej odległości między ścianami budynków, w tym projektowanego budynku i budynku skarżącego należy wyjaśnić, iż ze znajdującego się w aktach sprawy materiału dowodowego w postaci zdjęć budynku skarżącego wynika, iż ściana usytuowana od strony projektowanego budynku nie jest ścianą zbudowaną wyłącznie z drewna. Natomiast zgodnie z projektem budowanym obejmującym zamierzoną inwestycję ściany zewnętrzne projektowanego budynku na działce nr "1" maja zostać zbudowane z pustaka "porotherm" o szerokości 25 cm i od zewnątrz ocieplone wełną mineralną. Ściana zewnętrza poddasza ma zostać zbudowana tak jak ściana parteru. Stąd wynika, że ściany te zostaną zbudowane z innych materiałów niż drewno. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że zarówno zaskarżona decyzja Wojewody jak i poprzedzająca ją decyzja organu I-instancji naruszają przepisy prawa materialnego oraz postępowania w stopniu uzasadniających ich uchylenie. Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. w tej sprawie właściwe organy administracji prowadząc postępowanie powinny przede wszystkim ustalić, czy przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne zostało już wykonane i stosownie do tego podjąć dalsze czynności w tej sprawie. W przypadku uznania za dopuszczalne dalsze merytoryczne prowadzenie w tej sprawie postępowania, należy prawidłowo ustalić krąg stron, uzupełnić projekt budowlany oraz ustalić, czy jest wymagana decyzja ustalająca warunki zabudowy i stosownie do tych ustaleń zakończyć postępowanie w sprawie poprze wydanie decyzji. Mając na uwadze powyższe okoliczności, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt a, b i c P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 34 Prawa budowlanego, a także § 3, 4, 5, 6 i 8 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego), a także przepisy postępowania administracyjnego (art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a.) poprzez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych w sprawie przesłanek, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszono art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stanowiącym przesłankę wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 152 P.p.s.a., uwzględniając skargę określono wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przy czym w tym zakresie rozstrzygnięcie to utraci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania obejmuje kwotę uiszczonego wpisu.