II SA/Kr 875/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2007 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący J.K. wniósł o wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji ................ Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia ........Decyzją powyższą .....WINB nakazał skarżącemu jako właścicielowi budynku przy ul........... zamurowanie otworu okiennego w poziomie II piętra budynku, cegłą pełną. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący podniósł, iż wykonanie decyzji związane będzie z koniecznością poniesienia znacznych kosztów finansowych, które okażą się zbyteczne w przypadku uwzględnienia skargi. Zdaniem skarżącego bezzasadne jest wykonywanie prac budowlanych, które wiążą się z ingerencją w zagospodarowany budynek mieszkalny, a następnie podejmowanie prac związanych z przywróceniem stanu poprzedniego w przypadku uznania przez sąd zasadności skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), w skrócie ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając treść obowiązku nałożonego na skarżącego w kontekście przepisu art. 61 § 3 ppsa stwierdzić należy, że przesłanki przewidziane w art. 61 § 3 ppsa nie zachodzą. Zdaniem Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji polegające na zamurowaniu otworu okiennego nie może prowadzić do powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, bądź trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest natomiast przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu samo tylko wniesienie skargi do sądu, co wynika z treści przepisu art. 61 § 1 ppsa, ani też konieczność poniesienia pewnych kosztów związanych w wykonaniem decyzji. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Przepis art. 61 § 3 ppsa nie może być interpretowany rozszerzająco, ponieważ niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwić funkcjonowania i stosowania norm prawa administracyjnego. W tym stanie rzeczy, skoro nie zachodzą przesłanki do wstrzymania zaskarżonej decyzji, należało w oparciu o przepis art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzec jak w sentencji.