II SA/Kr 878/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 listopada 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę B. J. reprezentowana przez pełnomocnika L. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 12 listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta z 27 stycznia 2006 r., znak: [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi, podając, że na zaskarżone postanowienia przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Ponadto organ nadmienił, że B. J. nie była stroną tego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jednocześnie przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 127 § 3 w zw. z art. 144 kpa od postanowienia wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie przysługuje zażalenie, jednakże strona niezadowolona z postanowienia może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. W niniejszej sprawie skarżąca winna była wnieść w pierwszej kolejności wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a dopiero od postanowienia wydanego w wyniku rozpoznania tego wniosku przysługiwałaby jej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Z uwagi na fakt, że strona skarżąca nie wyczerpała przewidzianych środków zaskarżenia, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a.