II SA/Kr 879/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.P. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 30 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym postanawia: przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 września 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 879/12. Wyrokiem z 5 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.P. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z 30 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym. Wyrok z uzasadnieniem został doręczony skarżącej 27 września 2012 r. W dniu 10 października 2012 r. r. J.P. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z 19 października 2012 r. ustanowił dla J.P. radcę prawnego. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w wykonaniu opisanego wyżej postanowienia wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika w osobie r. pr. D.M.-K. o czym powiadomił ją w piśmie z 8 listopada 2012 r. W dniu 19 listopada 2012 r. r. pr. D.M.-K. jako pełnomocnik skarżącej przedłożyła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że pismo Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu pełnomocnikiem zostało jej doręczone 13 listopada 2012 r. zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie. Wskazała, że jednym z niezbędnych wymogów formalnych postępowania kasacyjnego jest wniesienie skargi przez podmiot kwalifikowany. Skarżąca takim podmiotem nie jest, a przy tym oczekiwała na rozstrzygnięcie w zakresie prawa pomocy, nie dochowała więc terminu bez swojej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 Ppsa nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie. Przepis art. 175 § 1 Ppsa wprowadza wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z art. 177 § 1 Ppsa termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 30 dni od doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W związku z doręczeniem skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 27 września 2012 r. termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 29 października 2012 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga kasacyjna sporządzona przez radcę prawnego została złożona po upływie ustawowego terminu. Należy jednak zauważyć, że skarżąca jeszcze przed doręczeniem jej wyroku z uzasadnieniem złożyła wniosek o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Jakkolwiek okoliczność ta nie wpływa na bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej to jednak czynności podjęte w celu ustanowienia radcy prawnego w celu sporządzenia zgodnie z ustawowym wymogiem przez niego skargi kasacyjnej stanowią przyczynę uzasadniającą wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Skoro bowiem strona nie posiadała pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej należy uznać, że uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jej winy. Nie do przyjęcia byłaby sytuacja w której strona ponosiłaby ujemne konsekwencje wynikające z długotrwałej procedury ustanowienia jej pełnomocnika w ramach pomocy prawnej. Ponadto wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem wymaganego w art. 87 § 1 Ppsa 7- dniowego terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 Ppsa, należało orzec jak w sentencji.