II SA/Kr 879/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy K. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] maja 2021 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za odprowadzanie wód postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z dnia 27 maja 2021 r., znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Ż. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 20 stycznia 2021 r., [...] w sprawie określenia podmiotowi Gminie K. za okres IV kwartału 2018 r. opłaty zmiennej w wysokości [...] zł za odprowadzanie wód opadowych z ul. [...] w K. do potoku [...], na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia 2 kwietnia 2014 r., znak: [...] W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Gmina K. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. W uzasadnieniu wniosku podała, że wykonanie decyzji w praktyce skutkować będzie koniecznością uiszczenia przedmiotowej opłaty, a tym samym może stanowić nienależne świadczenie, prowadząc również do uszczerbku majątkowego w budżecie jednostki samorządu terytorialnego. Strona skarżąca zaznaczyła, że organ doręczył jej kolejne decyzje w przedmiocie ustalenia opłaty stałej lub zmiennej za odprowadzanie wód. W ocenie strony skarżącej, brak wstrzymania wykonania decyzji narazi Gminę K. na szkodę lub konieczność prowadzenia długotrwałego procesu związanego z ewentualnym żądaniem zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej określanej jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony, albowiem strona skarżąca nie wykazała w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14). W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę przywołana w uzasadnieniu wniosku argumentacja nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia. Należy zaznaczyć, że obowiązek o charakterze pieniężnym ma z natury odwracalny charakter, w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi. Warto również zwrócić uwagę, że adresatem decyzji jest Gmina K. i trudno założyć, aby nałożone obciążenie finansowe mogło realnie wpłynąć na sytuację materialną jednostki samorządu terytorialnego. Zważywszy natomiast na fakt, że Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie jest organem administracji publicznej, obawy strony skarżącej co do trudności w wyegzekwowaniu zwrotu nienależnego świadczenia pieniężnego wydają się być mocno przesadzone. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji