II SA/Kr 883/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. i J.C. na decyzję Naczelnika Miasta Z. z dnia 15 czerwca 1983 r. Nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości położonej w Z. o nr ewid. [...] za odszkodowaniem. postanawia skargę odrzucić. W dniu 6 lipca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga D.C. i J.C. na decyzję Naczelnika Miasta Z. z dnia 15 czerwca 1983 r. Nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości położonej w Z. o nr ewid. [...] za odszkodowaniem. Skarżący żądają stwierdzenia nieważności w/w decyzji oraz dokonania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zmian w ewidencji gruntów w taki sposób, by zapisy w ewidencji były zgodne ze stanem prawnym wywłaszczonej nieruchomości oraz z księgą wieczystą. Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie decyzja Naczelnika Miasta Z. określona w skardze jest wprawdzie decyzją ostateczną, ale nie została zaskarżona w drodze odwołania. Skarżący nie zrealizowali więc przed wniesieniem skargi do Sądu wyżej wskazanego ustawowego wymogu zaskarżenia jej w drodze odwołania do organu wyższej instancji. Tym samym nie zostały wyczerpane przez skarżących środki zaskarżenia, co powoduje, że skarga jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy. Na marginesie należy dodać, iż w sytuacji, gdy decyzja lub postępowanie poprzedzające jej wydanie obarczone są wadą określoną w art. 145 k.p.a. bądź art. 156 k.p.a., przepisy prawa przewidują możliwość wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego, pod warunkiem zachowania szeregu innych przesłanek określonych w k.p.a. Postępowanie dotyczące wznowienia lub stwierdzenia nieważności decyzji toczy się jednak przed organami administracji publicznej, a nie na drodze sądowoadministracyjnej. W odniesieniu do wniosku skarżących o dokonanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zmian w ewidencji gruntów w taki sposób, by zapisy w ewidencji były zgodne ze stanem prawnym nieruchomości oraz z księgą wieczystą, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie, stąd tylko właściwy starosta jest władny do dokonywania zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, takiej kompetencji zaś nie posiada wojewódzki sąd administracyjny. Ponieważ więc w tym zakresie skarga powyższa nie dotyczy spraw objętych określonym w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) zakresem właściwości sądu administracyjnego także z tego powodu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.