II SA/Kr 883/13
PostanowienieWSA w Krakowie2013-11-06
Skład orzekający: Monika Rudzka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie pomimo prawidłowego doręczenia wezwania zgodnie z przepisami o fikcji prawnej doręczenia, podlega pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący M.K. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Wniosek został złożony bez zachowania wymaganej formy, a po otrzymaniu urzędowego formularza, skarżący przesłał go z danymi, które okazały się niewystarczające do oceny jego sytuacji majątkowej. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków, jednak przesyłka z wezwaniem wróciła do sądu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie".Rozstrzygnięcie
Pozostawiono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 29 kwietnia 2013 r. Nr: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy z a r z ą d z a pozostawić wniosek bez rozpoznania
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 29 kwietnia 2013 roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, skarżący M.K. złożył wniosek o zwolnienie go od obowiązku ponoszenia tej opłaty ze względu na sytuację majątkową.
W związku z tym, że wniosek o prawo pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, skarżącemu został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W zakreślonym terminie skarżący przesłał formularz "PPF", w którym oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną K.K. oraz dziećmi: M. ur. 2004 r. i K. ur. 2004 r. Wnioskodawca jest pracownikiem naukowym zarabiającym ok. 3.500 zł, mającym na utrzymaniu 4-osobową rodzinę. Spłaca kredyt hipoteczny za mieszkanie w wysokości 1.000 zł, a w skład jego majątku wchodzi mieszkanie wielkości 62 m².
Dane zawarte we wniosku były niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, dlatego na podstawie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został on wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie odpowiednich dokumentów i oświadczeń na okoliczność wykazania stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych, a to: dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych dochodów skarżącego (zaświadczenie z zakładu pracy lub potwierdzenie wpłaty wynagrodzenia na rachunek bankowy), oświadczenia czy żona skarżącego, K.K. , jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna i czy pobiera jakiekolwiek zasiłki – jeśli tak, należało przedłożyć na tę okoliczność zaświadczenie właściwego urzędu pracy, przedłożenie wykazów wszystkich posiadanych przez skarżącego oraz jego małżonkę rachunków bankowych i wyciągów obrazujących ich historię za okres ostatnich trzech miesięcy wraz z aktualnym saldem, przedłożenie kopii umowy kredytowej wraz z harmonogramem spłaty rat kredytowych, a także udokumentowanie aktualnymi rachunkami wysokości wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem rodziny (opłaty za prąd, gaz, wodę, wywóz ścieków, itp.), a także określenie wysokości wydatków ponoszonych na wyżywienie, ubranie, ubezpieczenie, podatki, telefon, ewentualne leczenie, itp. Przedmiotowe braki skarżąca winna była uzupełnić w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Przesyłka skierowana do skarżącego M.K. na adres podany w skardze, zawierająca wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, powróciła do tut. sądu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie".
Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie.
Kwestię fikcji prawnej doręczenia reguluje art. 73 p.p.s.a. Stosownie do jego treści w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w podanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, w jakim pismo pozostawało w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy
W niniejszej sprawie zastosowane zostały zasady wynikające z brzmienia cytowanych przepisów. Przesyłka skierowana do skarżącego M.K. , zawierająca wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy była awizowana po raz pierwszy w dniu 27 września 2013 roku. Doręczyciel pozostawił przesyłkę w Agencji Pocztowej w K. [...] , o czym umieścił zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. W dniu 7 października 2013 roku przesyłkę awizowano powtórnie, a następnie w dniu15 października 2013 roku dokonano zwrotu przesyłki do nadawcy z adnotacją "Zwrot - nie podjęto w terminie".
Skoro zatem skarżący nie odebrał przesyłki pod adresem wskazanym w skardze, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, w jakim pismo pozostawało w placówce pocztowej, tj. z dniem 11 października 2013 roku W tej sytuacji 7-dniowy termin do uzupełnienia wniosku upływał z dniem 18 października 2013 roku. W terminie tym braki nie zostały przez skarżącego uzupełnione.
Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy ma charakter sformalizowany. Po pierwsze, w art. 252 p.p.s.a. wprowadzony jest wymóg złożenia go na urzędowym formularzu, którego wzór określa Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Po drugie zaś, wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
Wniosek M.K. o przyznanie prawa pomocy nie zawierał wyczerpujących danych dotyczących stanu majątkowego skarżącego. Braków tych skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie, uniemożliwiając tym samym ocenę jego możliwości płatniczych.
W myśl art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie skarżący nie wykonał wezwania do uzupełnienia braków. W tym stanie rzeczy należało zarządzić o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło