II SA/Kr 883/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędzia WSA Waldemar Michaldo Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2014 r. sprawy ze skarg M. K. i Zjednoczonej Spółdzielni "[...]" w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 kwietnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić wnioski A. G. i A. B. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 5 lutego 2013 r. nr [....] , wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ l instancji ustalił - na wniosek A.G. - warunki zabudowy dla inwestycji p.n.: "budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na działkach nr nr [....] (obr......) wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [....] i budową zjazdu z działki nr [....] na działki: nr [....] i nr [....] (obr......) przy ul. [....] w K". W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że spełnione zostały łącznie warunki przewidziane w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz że uzupełniono materiał dowodowy w sprawie. Od powyższej decyzji odwołania w ustawowym terminie złożyli: A.M. , A.M. , E.P. , M.K. , B.W. , E.C. oraz Zjednoczona Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa [....] w K. (dalej w skrócie.....). Decyzją z dnia 29 kwietnia 2013 r. znak: [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , działając na podstawie art. 59 ust. 1, art. 60 i art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 z późn. zm.), § 3-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588) oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji podano, że przeprowadzono prawidłowo analizę urbanistyczno-architektoniczną, na podstawie której dokonano - zgodnie z wymogami przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. - niezbędnych ustaleń. Zaskarżona decyzja zawiera też wymagane określenia, o jakich mowa w art. 54 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tzn. rodzaj inwestycji, warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy w szczególności w zakresie warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, ochrony środowiska, przyrody, krajobrazu, dziedzictwa kulturowego, obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich oraz linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali. Wskazać również należy, że organ l instancji wykazał, iż spełnione zostały łącznie przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy, o których mowa w art. 61 ust. 1 ww. ustawy. Teren ma bowiem dostęp do drogi publicznej oraz wystarczające, jego uzbrojenie i nie wymaga też uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych. Ustalone dla nowej zabudowy warunki odpowiadają charakterystyce urbanistycznej pod względem kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Z powyższą decyzją nie zgodził się M.K. oraz [....] zaskarżając ją w ustawowym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżąca spółdzielnia zarzuciła zakwestionowanej decyzji naruszenie: * rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez nieprzeprowadzenie szczegółowej i rzetelnej analizy architektoniczno-urbanistycznej obszaru analizowanego w zakresie warunków zabudowy, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; * art. 28 K.p.a. poprzez nie uznanie za strony postępowania osób fizycznych posiadających odrębne prawo własności lokali mieszkalnych w budynku przy ul. [....] i tym samym pozbawienie ich prawa do ochrony swoich interesów w zakresie niekorzystnego wpływu planowanej inwestycji na warunki zamieszkania; - art. 7, 77 i 107 K.p.a. z uwagi na niewyczerpujące zebranie i zbadanie materiału dowodowego i niewystarczające wyjaśnienie stronie zasadności przesłanek podjętego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując swoje stanowisko zajmowane dotychczas w sprawie. W dniu 26 lutego 2014 r. A.G. złożył wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w tej sprawie. W uzasadnieniu swojego wniosku wnioskodawca podał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, ale ewentualny wyrok Sądu uchylający tak wydaną decyzję może doprowadzić do odpowiedzialności odszkodowawczej wynikającej z zawartej umowy. Wnioskodawca podał bowiem, że w dniu [....] 2011 r. zawarł umowę ze Spółką [....] sp. z o.o. [....] w sprawie sprzedaży praw z decyzji ustalającej warunki zabudowy. Dnia 28 czerwca 2013 r. Prezydent Miasta K. przeniósł odrębną decyzją ustalone warunki zabudowy (decyzja ustalająca te warunki jest przedmiotem skargi w tej sprawie) na rzecz Spółki [....] sp. z o.o. [....]. W związku z tym w razie uchylenia decyzji ustalającej warunki zabudowy może Spółka [....] sp. z o.o. [....] . domagać się od sprzedającego np. obniżenia kwoty sprzedaży. W takim zakresie wnioskodawca wskazuje, że to postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dotyczy jego interesu prawnego. Podobnej treści wniosek złożyła A.B. wskazując, że domaga się dopuszczenia do udziału w postępowaniu z powodu zawarcia w dniu 20 kwietnia 2011 r. umowy sprzedaży działki nr [....] Spółce [....] sp. z o.o. [....] . a jedynym celem zawarcia tej umowy był zamiar tej Spółki wybudowania na niej budynku. Tym samym w razie uchylenia warunków zabudowy, Spółka [....] sp. z o.o. [....] . może mieć roszczenia do sprzedawcy co do zawartej umowy i wnioskodawczyni naraziłaby się na odpowiedzialność odszkodowawczą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wnioskodawca A.G. w dniu 8 kwietnia 2008 r. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego, które ostatecznie zostało określone jako: "budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na działkach nr nr [....] (obr......) wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [....] i budową zjazdu z działki nr [....] na działki: nr [....] i nr [....] (obr......) przy ul. [....] w K". Jak wynika z wniosku A.G. i z dołączonego do tego wniosku wypisu aktu notarialnego w dniu 20 kwietnia 2011 r. zawarł on umowę sprzedaży ze spółką [....] sp. z o.o. spółka komandytowa, na podstawie której wnioskodawca (sprzedający) zbył tej Spółce prawo do przeniesienia przez właściwy organ praw wynikających z decyzji ustalających warunki zabudowy. Jak podał wnioskodawca po wydaniu zaskarżonej decyzji, Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 28 czerwca 2013 r. przeniósł decyzję ustalającą warunki zabudowy objęte skarga w tej sprawie na rzecz Spółki [....] sp. z o.o. [....] . Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. została wydana w dniu 29 kwietnia 2013 r., a skarga Zjednoczonej Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej [....] została wniesiona w dniu 11 czerwca 2013 r. Zgodnie z art. 33 § 1 P.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym a nie wniosła skargi, jest uczestnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym na prawach strony wówczas, gdy wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 listopada 2006 r. , sygn. akt II OSK 1285/05, opub. w LEX nr 318335 wyraził pogląd, zgodnie z którym przeniesienie praw z decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w toku postępowania sądowo-administracyjnego powoduje, że podmiot, który miał prawa uzyskane tą decyzją, traci je na rzecz tego podmiotu, na który prawa te zostały przeniesione. Tym samym w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym stroną staje się – stosownie do art. 33 § 1 P.p.s.a. - nabywca praw wynikających z tej decyzji. Z tym poglądem należy się zgodzić. Ustawodawca w art. 33 § 1 P.p.s.a. wskazał, że uczestnikiem postępowania na prawach strony jest osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, a zarazem wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. W przypadku jednak, gdy przejście praw i obowiązków wynikających z decyzji ustalającej warunki zabudowy nastąpiło po zakończeniu postępowania administracyjnego, to wydaje się być oczywistym fakt, że nabywca tych praw winien brać udział w postępowaniu właśnie w miejsce dotychczasowego zbywcy. Tak toczące się postępowanie sądowe w żaden sposób nie dotyczy interesu prawnego poprzedniego wnioskodawcy (inwestora), natomiast jego wynik niewątpliwie ma wpływ na prawa i obowiązki następcy prawnego (czyli podmiotu, na którego przeniesiona została zaskarżona decyzja). Tym samym wnioskodawca A.G. po wniesieniu skargi nie jest już adresatem tej decyzji, a takim adresatem stał się nabywca tych praw – Spółka [....] sp. z o.o. s.k., to ta właśnie Spółka jako następca prawny poprzedniego inwestora, stała się uczestnikiem na prawach strony w rozumieniu art. 33 § 1 P.p.s.a. Wnioskodawca podaje w swoim wniosku, że za jego udziałem w tej sprawie w charakterze uczestnika przemawia interes prawny. Ten interes prawny wnioskodawca upatruje w narażaniu się na ewentualną odpowiedzialność odszkodowawczą wobec Spółki [....] sp. z o.o. [....] . w ten sposób, że w razie uchylenia decyzji ustalającej warunki zabudowy (które została przeniesiona na rzecz tej Spółki), Spółka ta może kierować do wnioskodawcy żądania obniżenia ceny sprzedaży lub mogą być kierowane inne roszczenia odszkodowawcze. Sąd nie podziela stanowiska wnioskodawcy, że w tak opisanej sprawie przysługuje mu interes prawny, którego dotyczyłby wynik postępowania. Jednolicie podnosi się w orzecznictwie sądowym, że interes prawny to prawo danego podmiotu do określonego postępowania zmierzającego do wydania decyzji mające umocowanie w normie prawa materialnego. Interes prawny musi być osobisty, własny, indywidualny i znajdujący uzasadnienie w normie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych. Po stronie wnioskodawcy A.G. tak rozumiany interes prawny nie występuje. Ewentualna odpowiedzialność odszkodowawcza związana z zawartą umową przez wnioskodawcę nie stanowiła samodzielnej podstawy do uznania wnioskodawcy za stronę postępowania w postępowaniu administracyjnym. Nie ma również znaczenia dla wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy o określonej treści. Podnoszone przez wnioskodawcę okoliczności, co najwyżej wskazują na jego interes faktyczny, który należy kwalifikować jako stan, w którym dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej tak jak w przypadku posiadania interesu prawnego, ale nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mającego stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu administracji publicznej. Analogicznie należy także ocenić występowanie przesłanki posiadania interesu prawnego po stronie wnioskodawczyni A.B. Osoba ta sprzedała w dniu 20 kwietnia 2011 r. na rzecz Spółki [....] sp. z o.o. [....] . prawo własności nieruchomości opisanej jako działka nr [....] . Przestała więc posiadać jakiekolwiek prawa do ww. nieruchomości, a właścicielem jej stał się inwestor – Spółka [....] sp. z o.o. [....] . Tym samym po stronie tej wnioskodawczyni także nie ma żadnego interesu prawnego, rozumianego jako prawo tej osoby do skutecznego domagania się określonego postępowania organu administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji mające umocowanie w normie prawa materialnego. Interes prawny musi być osobisty, własny, indywidualny i znajdujący uzasadnienie w normie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych. Ponadto, podnoszona przez wnioskodawców kwestia odpowiedzialności odszkodowawczej ma zarówno charakter przypuszczalny, jak i nie wynika wprost - z nawet zakładając hipotecznie - uchylenia decyzji ustalającej warunki zabudowy. To sama Spółka będzie ewentualnie decydować, czy skorzysta w przeszłości z jakichkolwiek uprawnień związanych z zawartymi umowami. Ta jednak sytuacja nie może być uznana jako interes prawny po stronie wnioskodawców co do dopuszczenia ich do udziału w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że tak wniosek A.G. z dnia 26 lutego 2014 r. jak i wniosek A.B. z dnia 3 marca 2014 r. o dopuszczenie do udziału w tej sprawie w charakterze uczestników nie może zostać uwzględniony, ponieważ nie spełnia warunku wynikającego z art. 33 § 1 P.p.s.a. i tym orzeczono o odmowie dopuszczenia A.G. i A.B. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestników.