II SA/Kr 886/16
PostanowienieWSA w Krakowie2016-10-19
Skład orzekający: Renata Ranicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazali, że znajdują się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, uznając, że skarżący nie wykazali w sposób wystarczający swojej trudnej sytuacji materialnej. Mimo ponoszonych wydatków, skarżący dysponowali znacznymi środkami na koncie bankowym, w tym z tytułu pożyczki mieszkaniowej, które mogły zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny.Stan faktyczny
Skarżący A. i G. T. złożyli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wskazali na miesięczny dochód brutto, posiadany majątek oraz stałe zobowiązania. Wnioskodawcy uzupełnili wniosek, przedstawiając dodatkowe dokumenty finansowe, w tym wyciąg z konta bankowego. Referendarz uznał, że przedstawione informacje były niewystarczające do oceny sytuacji materialnej.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek skarżących A. i G. T. o zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. i G. T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie remontu ogrodzenia p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżących A. i G. T. o zwolnienie od kosztów sądowych.
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A. i G. T. o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 6 października 2016 r., sprawie skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 czerwca 2016 r.
We wniosku skarżący oświadczyli, iż prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z małoletnia córką W. T. Ich wspólny miesięczny dochód brutto wynosi 4.130 zł i składa się na niego wynagrodzenie za pracę skarżącego w wysokości [...] zł i wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości [...] zł.
Według oświadczenia w skład posiadanego przez skarżących majątku wchodzi dom o pow. [...] m2, nieruchomość rolna o pow. [...] ha oraz samochód osobowy marki [...].
Na uzasadnienie wniosku skarżący podali, iż wnoszą o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z uwagi na złą sytuację finansową. Skarżący jest jedynym żywicielem rodziny, którego dochody netto wynoszą [...] zł. Dochód skarżącej do 22 września 2016r. wynosił [...] zł i stanowił go zasiłek macierzyński. Natomiast od 23 września 2016 r. skarżąca będzie przebywała na urlopie wychowawczym. Tak więc na utrzymanie rodziny i ponoszenie kosztów z tytułu prowadzenia gospodarstwa domowego skarżący mogą przeznaczyć około 600 zł na osobę, w tym utrzymanie domu i ponoszenie opłat z tego tytułu. Skarżący wymienili też jakie ponoszą stałe zobowiązania miesięczne: prąd- [...] zł, woda –[...] zł, gaz – [...] zł, podatek rolny – [...] zł.
W opinii referendarza informacje przekazane przez skarżących we wnioskach o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające do oceny ich rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej, w związku z czym, działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 23 września 2016 r., skarżący zostali wezwana do jego uzupełnienia.
W piśmie z dnia 6 października 2016 r., uzupełniającym wniosek skarżący wyjaśnili, iż nie uzyskują dochodu z gospodarstwa rolnego, ponieważ użytki rolne wydzierżawili oni E. T. ( dowód kserokopia umowy dzierżawy z 30 sierpnia 2012 r.). Oświadczyli, iż nie korzystają z pomocy opieki społecznej a także programu 500+. Do pisma dołączyli kserokopie następujących dokumentów: zaświadczenie o dochodzie skarżącej, zeznanie podatkowe skarżących za rok 2015, faktura VAT za internet – [...] zł, odcinek opłat za telewizję cyfrowa – [...] zł, nakaz płatniczy za łączne zobowiązanie podatkowe za rok 2016 – [...] zł, odcinki opłat za energie elektryczna – [...] zł, informacja o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi – [...] zł, wyciąg z konta bankowego skarżącego za okres od lipca do 4 października 2016 r.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.
W niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy wymienionych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy. Wskazuje ona, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. To strona ma wskazać taką sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzającą do uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 października 2009 r., sygn.. akt II SA/GL 823/09).
W przedmiotowej sprawie skarżący skutecznie nie wykazali, iż znajdują się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie. Jak wynika z przedłożonego do akt spray wyciągu z konta bankowego należącego do skarżącego w dniu 21 lipca 2016 r. została przelana na jego konto kwota [...] zł tytułem pożyczki mieszkaniowej. Od tego wiec dnia skarżący dysponowali znaczną kwotą pieniężną, która sukcesywnie przeznaczali na codzienne koszty utrzymania. Z pieniędzy tych dokonywali wszelkich opłat, regulowali koszty miesięcznego utrzymania, przeznaczali ją nie tylko na wydatki konieczne. Na bieżącą też skarżący otrzymywał wynagrodzenie za pracę, podobnie jak skarżąca do 22 września 2016 r. Na dzień 4 października 2016 r. saldo na rachunku bankowym zamykało się kwotą [...] zł. W opinii orzekającego brak jest powodów dla których dokonywane przez skarżących opłaty, które nie mają charakteru koniecznych (opłaty za internet, telewizje cyfrową, paliwo, zaliczki na pobyt wakacyjny, spłaty kredytu) miałyby pierwszeństwo przed kosztami sądowymi. Skoro skarżący na bieżąca dysponują środkami pieniężnym zgromadzonymi na rachunku, mogę ich część przeznaczyć na zapłatę kosztów sądowych, bez wywoływania uszczerbku dla utrzymania konieczne siebie czy rodziny.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło