II SA/Kr 888/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie WSA Aldona Gąsecka- Duda WSA Mariusz Kotulski/ spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2012 r. sprawy ze skargi JŁ. na decyzję Wojewody z dnia 2 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala W dniu 2.08.2011r. inwestor – J.Ł. złożył wniosek o wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "nadbudowa polegająca na przebudowie dachu z płaskiego na dwuspadowy (20°) w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, położonym na działce nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K". W dniu 17.10.2011r. organ I instancji wydał decyzję o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Rozstrzygniecie to następnie zostało uchylone i przekazane do ponownego rozpatrzenia decyzją Wojewody [....] z dnia 21.12.2011r. znak: [....] . Ustosunkowując się do postanowienia organu I instancji z dnia 28.12.2011r., w którym nałożono obowiązek wprowadzenia w projekcie budowlanym rozwiązań dotyczących nadbudowy kominów, na znajdującym się w bezpośrednim sąsiedztwie budynku nr [....] na działce nr [....] obr. [....] , inwestor przedłożył 4 egzemplarze poprawionego projektu ww. inwestycji. Prezydent Miasta K. w decyzji z dnia 31.01.2012r., działając na podstawie art.28, art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2, art. 35 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zmianami) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, póz. 1071 ze zmianami), odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji podniósł, że obowiązki nałożone na inwestora w postanowieniu z dnia 28.12.2011r. nie zostały zrealizowane. Stwierdzono bowiem, że wnioskodawca nie uwzględnił koniecznej nadbudowy przewodów kominowych na budynku sąsiednim nr [....] położonym na działce nr [....] obr. [....] i nie złożył oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ administracyjny wskazał, że w dalszym ciągu nie spełniono przepisów rozporządzenia, ponieważ dołączony do ekspertyzy konstrukcyjnej aneks, nie zawiera badań podłoża gruntowego, a jedynie odniesienie do stanu podłoża w 1977r. W odwołaniu od ww. decyzji, inwestor podniósł, że sporny przewód kominowy jest nieczynny, w związku z czym rozstrzygnięcie organu I instancji jest bezpodstawne. Wojewoda [....] w decyzji z dnia 2 kwietnia 2012r., wydanej na podstawie art. 81 ust. 1 i 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. nr 243 poz. 1623 z 2010 r. ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 98 poz. 1071 z 2000r. ze zm.), utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. U uzasadnieniu wskazano, że przedmiotem projektu budowlanego, jest przebudowa części dachu nad budynkiem mieszkalnym, polegająca na rozbiórce istniejącej konstrukcji stropodachu w budynku na działce nr [....] i budowie w jego miejsce konstrukcji dachu dwupołaciowego z kątem nachylenia 20°. Jak wynika z projektu budowlanego ścianę oddzielenia pożarowego, projektowaną wzdłuż ściany granicznej z nieruchomością nr [....] , przewiduje się posadowić na podciągu opartym w trzech miejscach na ścianach konstrukcyjnych budynku na działce nr [....] , prostopadłych do ściany granicznej. Wskutek przebudowy zostanie podniesiona ściana oddzielenia pożarowego, co spowoduje, że przewód kominowy, należący do instalacji budynku na działce nr [....] , a który znajduje się w ścianie granicznej, zostanie częściowo przysłonięty przez nową ścianę oddzielenia pożarowego. Niemniej projektant przewidział przedłużenie przewodu wentylacyjnego w konstrukcji przebudowywanego dachu, czyli na terenie działki nr [....]. W ocenie organu odwoławczego, rozwiązanie to uznać należy za niemożliwe do zaakceptowania, ponieważ nie zapewnia ono poszanowania interesu osób trzecich. Podano, że na działce nr [....] nie ustanowiono żadnej służebności względem działki nr [....] . Organ II instancji podniósł również, że przedmiotowe rozwiązanie wymagałoby przebicia się do kanału wentylacyjnego. Z ustaleń dokonanych w trakcie postępowania odwoławczego, wynika, że ściana, w której znajduje się sporny przewód kominowy w całości należy do sąsiedniej nieruchomości nr [....] , co oznacza, że przyjęte rozwiązanie wymagałoby zgody właścicieli działki nr [....] , której inwestor nie posiadał. Przeprowadzona w sprawie rozprawa administracyjna nie doprowadziła do porozumienia, współwłaściciel działki nr [....] ponownie oświadczył, że nie wyraża zgody na żadne roboty budowlane w obrębie jego nieruchomości. Inwestor dnia 19 marca 2012 r. zwrócił się o załączenie do akt sprawy opinii nr 05/XIII/12 z dnia 15 marca 2012r., w której kominiarz stwierdza, że sporny cyt.: "(...) komin od kilkunastu lat jest nieczynny. Zamurowany ponad dachem". Dnia 20 marca 2012r. wpłynęło pismo współwłaściciela sąsiedniej działki nr [....] , w którym przyznano, że komin faktycznie jest zamurowany, ale cyt.: "współwłaściciele budynku nr [....] (działka nr.....) na pewno nie zamurowali otworu". Projektanci nie zdeklarowali wprowadzenia do projektu budowlanego żadnego innego rozwiązania budowlanego, które byłoby zgodne z prawem i respektowałoby interes prawny współwłaścicieli sąsiedniej działki. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że istniejący przewód kominowy, nawet jeżeli w chwili obecnej nie jest użytkowany z uwagi na zamknięcie (zamurowanie) otworu wylotowego, jest urządzeniem związanym z budynkiem sąsiadującym z terenem inwestycji. Projektowane roboty budowlane nie mogą trwale ograniczać praw użytkowników budynku sąsiedniego, które nabyli z decyzją pozwolenia na budowę swojego obiektu. Zdaniem Wojewody [....] , przedmiotowy projekt budowlany nie spełnia wymagań art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w odniesieniu do § 142 ust. 1 ww. rozporządzenia. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem, J.Ł. , reprezentowany przez radcę prawnego J.S. , wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, żądając uchylenia jej oraz poprzedzającej ją decyzję organu I instancji. Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: - przepisów prawa materialnego (art. 145 § 1 pkt l lit. "a" p.p.s.a.), tj.: a) art. 5 ust. 1 pkt 9) ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. 2010r. Nr 243 póz. 1623 z późn. zm.), b) § 142 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. - w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.) w zw. z § 2 pkt 4) i 7), § 3 pkt 18)-22) oraz § 19 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999r. - w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz.U. Nr 74, poz. 836 z późn. zm.) poprzez uznanie, że przedmiotowy projekt budowlany, złożony przez stronę skarżącą, nie spełnia wymagań art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w odniesieniu do § 142 Rozporządzenia o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż nie zapewnia m.in. poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt. 9)). - przepisów postępowania, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt l lit. "c"), tj.: art. 7, art. 8, art. 77 § l, art. 80 i art. 107 § 3 kpa poprzez: - niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, - załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego, - nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów skarżącego i nie podanie przyczyn, z powodu których argumentom skarżącego odmówiono wiarygodności. W uzasadnieniu skargi podniesiono, ze urządzenie/obiekt znajdujący się na dachu budynku położonego na sąsiedniej działce [....] , który kilkadziesiąt lat temu pełnił funkcję komina, obecnie jedynie zewnętrznie przypomina komin, jednakże kominem nie jest. Skarżący na podstawie normy PN EN(...) oraz przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...) wskazał, że elementem koniecznym do określenia charakteru jakiegoś urządzenia czy obiektu jako komina jest przede wszystkim jego funkcjonalność i sposób użytkowania, a nie wygląd zewnętrzny i jego usytuowanie. Uznał, że istniejącą sytuację można porównać do ściany z oknem, które zostało trwale zamurowane, mimo, iż od zewnątrz będzie widoczna wnęka i obramienie okienne, a wewnątrz w miejscu wmurowania okna będą wisiały zasłony przy wnęce z parapetem to taka ściana będzie traktowana jako ściana oddzielenia pożarowego, a nie ściana z oknem. Zamurowanego okna nie można nazwać "nieużytkowanym oknem" gdyż nie spełnia ono swojej podstawowej funkcji doświetlenia pomieszczenia. Zarzuca organom administracyjnym używanie zwrotu "istniejący przewód kominowy" czy "nieużytkowany przewód kominowy" w odniesieniu do przewodu, który nie posiada wylotu, nie może odprowadzać spalin zużytego powietrza, nie posiada ciągu, który mógłby być zakłócony, a udrożnienie go wymaga opracowania projektu i wykonania robót budowlanych. Wobec powyższego organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję w oparciu o przepis § 142 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich sytuowanie, naruszył ten przepis poprzez jego błędną wykładnię, gdyż przepisu tego nie można chwili wydawania decyzji stosować do urządzenia/obiektu, którego pozostałość istnieje na dachu, w granicy inwestycji (ul. [....] i ul. [....] w K. ). W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja narusza również przepis art. 5 ust. 1 pkt 9) Prawa budowlanego, bowiem ww. projekt budowlany nie narusza interesu osób trzecich tj. właścicieli budynku przy ul. [....] (działki....). Wydając zaskarżoną decyzję, w szczególności iż dotyczy ona inwestycji przy granicy sąsiedniej nieruchomości, organ administracji powinien mieć zwłaszcza na uwadze konstytucyjny obowiązek równego traktowania wobec prawa oraz przepisy konstytucyjne o ochronie prawa własności. Niedopuszczalne jest ewidentne faworyzowanie interesów osoby trzeciej (tj. właścicieli działki [....] onr. [....] w K. ) kosztem lekceważenia interesów strony (tu: skarżącego, właściciela działki [....] obr. ....). Uzasadniony interes osób trzecich, o którym mowa w art. 5 ust.1 pkt 9) ustawy Prawo budowlane, należy postrzegać jako wynikający z konkretnego przepisu prawa materialnego, interes prawny, a nie interes faktyczny. W przytoczonym w skardze fragmencie uzasadnienia wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 11.05.2011r. wskazano m.in., że "w celu oceny, czy nie zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich w rozumieniu art. 5 Prawa budowlanego, konieczne jest ustalenie, czy wzniesienie danego obiektu budowlanego odpowiada warunkom techniczno-budowlanym i czy nie powoduje pogorszenia warunków sanitarnych oraz uciążliwości dla otoczenia. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich, o której mowa w art. 5 Prawa budowlanego, obejmuje szeroki zakres badania oddziaływania jednej nieruchomości na sąsiednie działki budowlane, a wyliczenie zawarte w art. 5 ust. 1 pkt. 9) ma charakter jedynie przykładowy. Zasada ochrony interesów osób trzecich podlega ograniczeniom wynikającym z ustaw, w tym m.in. z przepisów Prawa budowlanego. Nie można bowiem dopuścić do sytuacji, w której uprawnienia właściciela nieruchomości sąsiedniej całkowicie ograniczają uprawnienia inwestora." Zarzucono organom naruszenie zasady równości stron, dając pierwszeństwo interesom faktycznym, a nie prawnym właścicieli nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością skarżącego. W skarżonej decyzji organ akceptuje, oraz sam przyczynia się do blokowania realnego zamierzenia inwestycyjnego skarżącego, zgodnego z przepisami prawa budowlanego w celu rezerwacji jedynie hipotetycznej możliwości udrożnienia nieużywanego od ponad 30 lat przewodu kominowego, bez szczegółowego zbadania kiedy, i czy w ogóle będzie to możliwe z uwagi na przepisy prawa budowlanego dot. przewodów kominowych i stan techniczny zamurowanych przewodów kominowych. Negatywna ocena takiego stanowiska znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2005 r. II OSK 672/2005 (Lex Polonica nr 2140867). W ocenie skarżącego, realizacja zamierzenia inwestycyjnego w żaden sposób nie narusza interesu prawnego właścicieli działki [....] (art. 5 ust. 1 pkt 9) Ustawy Prawo budowlane), gdyż w chwili rozpatrywania wniosku o wydanie pozwolenia na budowę rzeczony komin nie istniał i nadal nie istnieje, w związku z czym nie ma mowy aby sąsiedztwo nowej ściany oddzielenia pożarowego niedopuszczalnie zakłóciło ciąg przewodu kominowego, którego de facto nie ma. Jest to sytuacja nie do zaakceptowania, gdyż obecność trwale niefunkcjonującego urządzenia na sąsiednim dachu i obstrukcja ze strony właścicieli sąsiedniej nieruchomości, ingeruje w prawa właścicielskie skarżącego, uniemożliwiając mu przebudowę dachu, oraz zabezpieczenie własnego budynku (mienia) przed zamakaniem i niszczeniem z powodu nieszczelnego dachu, a organ sytuację tę aprobuje. Zarzucono także, że nie została wyjaśniona należycie okoliczność, czy istniejący przewód kominowy faktycznie mógłby spełniać swoje funkcje (przewodów wentylacyjnych), gdyby został udrożniony, czy dochodzi do pomieszczeń, które zgodnie z przepisami prawa budowlanego wymagają przewodów wentylacyjnych, czy właścicielom sąsiedniej nieruchomości zamurowany przewód kominowy jest czegokolwiek potrzebny, kiedy i w jakim celu mieliby udrożnić niewykorzystywany od ponad lat przewód kominowy. Organ w ogóle pominął ekspertyzę kominiarską przedstawioną przez skarżącego oraz nie rozważył słuszności interesów skarżącego i właścicieli sąsiedniej nieruchomości. Wytknięto organom również nie przeprowadzenie postępowania dowodowego w kierunku ustalenia czy w ogóle może dojść do naruszenia jakiegokolwiek (a nie "prawidłowego") działania przewodu wentylacyjnego w kontekście stanu technicznego w chwili rozstrzygania (zamurowany komin), w kontekście brzmienia ekspertyzy kominiarskiej, dokumentów z roku 1977 oraz twierdzeń współwłaścicieli nieruchomości sąsiedniej. Organ nie zbadał, czy jeżeli ten przewód zostałby udrożniony, to czy w ogóle jest on potrzebny z uwagi na funkcjonalność pomieszczeń, jakie miałby "obsługiwać". Należało zadać także pytanie w jaki sposób właściciele/użytkownicy budynku przy ul. [....] użytkowali ten budynek, skoro przez wiele lat pomimo obowiązku wykonywania corocznych przeglądów kominiarskich nie stwierdzili, że jeden z przewodów kominowych jest zamurowany. Poza tym, w trakcie w/w rozprawy, współwłaściciele działki nr [....] wyraźnie stwierdzili, że nie wyrażają zgody na żadne roboty budowlane w obrębie swojej nieruchomości oraz nie wykazali żadnej woli ugody, co również nie zostało w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i ocenione. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "Upsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić ją, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga zgodnie z art. 151 ustawy podlega oddaleniu. Skarga jest nieuzasadniona, a żaden z jej zarzutów nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżoną przez skarżącego decyzję Wojewody [....] z dnia 2 kwietnia 2012r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 31 stycznia 2012r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na nadbudowę polegającą na przebudowie dachu z płaskiego na dwuspadowy (20°) w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, położonym na działce nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego ani procesowego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Obowiązkiem właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej jest przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdzenie m.in. zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 35 Prawa budowlanego). Z przepisów Prawa budowlanego wynika, iż pozwolenie na budowę może być udzielone jedynie wówczas, gdy wszystkie wymienione w powołanych przepisach warunki zostaną spełnione łącznie. Użyty w ust. 4 art. 35 powołanej ustawy zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno – budowlanej w razie spełnienia tych przesłanek jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Rozumując a contrario brak którejkolwiek z tych przesłanek uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepisy § 140 ust.1 oraz 142 ust.1 ww. rozporządzenia stanowią, że przewody (kanały) kominowe w budynku: wentylacyjne, spalinowe i dymowe, prowadzone w ścianach budynku, w obudowach, trwale połączonych z konstrukcją lub stanowiące konstrukcje samodzielne, powinny mieć wymiary przekroju, sposób prowadzenia i wysokość, stwarzające potrzebny ciąg, zapewniający wymaganą przepustowość, oraz spełniające wymagania określone w Polskich Normach dotyczących wymagań technicznych dla przewodów kominowych oraz projektowania kominów. Przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Wymaganie powyższe uznaje się za spełnione, jeżeli wyloty przewodów kominowych zostaną wyprowadzone ponad dach w sposób określony Polską Normą dla kominów murowanych. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in. poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. W analizowanej sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność, że skarżący podjął zamiar przebudowy części dachu nad budynkiem mieszkalnym, polegającej na rozbiórce istniejącej konstrukcji stropodachu w budynku na działce nr [....] i budowie w jego miejsce konstrukcji dachu dwupołaciowego z kątem nachylenia 20°. Inwestor postanowieniem organu I instancji z dnia 28 grudnia 2011r. został zobowiązany do usunięcia nieprawidłowości tegoż projektu poprzez m.in. wprowadzenie odpowiednich rozwiązań dotyczących nadbudowy kominów znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie budynku usytuowanym na działce nr [....] , zgodnie z dyspozycją § 142 ww. rozporządzenia. Spór dotyczył natomiast tego, czy ww. przepis rozporządzenia można było zastosować, z uwagi na fakt, że przewód kominowy, znajdujący się w granicy budynków położonych na działkach nr [....] i [....] , nie jest aktualnie użytkowany. Inwestor podważał zasadność nałożonego na niego obowiązku. Podkreślić przy tym należy, że przedmiotowy komin jest usytuowany w granicy działki inwestora, na styku ścian obu budynków [....] i [....] przy ul. [....] w K . W pierwszej kolejności zauważyć należało, że zgodnie z projektem budowlanym, ścianę oddzielenia pożarowego, projektowaną wzdłuż ściany granicznej z nieruchomością nr [....] , przewiduje się posadowić na podciągu opartym w trzech miejscach na ścianach konstrukcyjnych budynku na działce nr [....] , prostopadłych do ściany granicznej. Wskutek przebudowy zostanie podniesiona ściana oddzielenia pożarowego, co spowoduje, że przewód kominowy, należący do instalacji budynku na działce nr [....] , a który znajduje się w ścianie granicznej, zostanie częściowo przysłonięty przez nową ścianę oddzielenia pożarowego. Jak wynika z mającego w sprawie zastosowanie § 142 ww. rozporządzenia - Przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. W przepisie tym nie wprowadzono rozróżnienia na przewody kominowe użytkowane i nieużytkowane. Co więcej przewód kominowy wraz z kominem został wybudowany zgodnie z pozwoleniem na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym. Okoliczność ta nie budzi wątpliwości i nie była sporna w toku postępowania administracyjnego. To, że w chwili obecnej ów przewód kominowy oraz komin nie są użytkowane, a sam komin został zamurowany (co też nie jest sporne między stronami), nie ma znaczenia dla oceny stanu faktycznego. Zarówno przewód kominowy, jak i komin zostały on zrealizowane zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę, stanowią część konstrukcji obiektu budowlanego przewidzianą projektem technicznym i - co w żaden sposób nie zostało wykluczone - w każdej chwili może zostać odblokowany umożliwiając korzystanie z niego właścicielowi budynku na działce nr [....] . Zatem projekt budowlany dotyczący nadbudowy dachu powinien również uwzględniać nadbudowę przewodów kominowych w taki sposób, by zabezpieczyć je przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Nie można bowiem dopuścić do takiej sytuacji, w której nadbudowa dachu nieodwracalnie uniemożliwi właścicielowi sąsiedniego budynku możliwość uruchomienia nieczynnego przewodu kominowego. Nie można zgodzić się z argumentacją zawartą w skardze, z której wynika, że niedrożny przewód kominowy należało uznać za nieistniejący. Jak bowiem przyznaje sam skarżący, udrożnienie przewodu kominowego wymaga opracowania projektu i wykonania robót budowlanych, a zatem od właścicieli nieruchomości sąsiedniej zależy czy z takiej możliwości skorzystają. Przyznanie racji skarżącemu oznaczałoby pozbawienie osób trzecich możliwości uruchomienia znajdującego się na ich dachu przewodu kominowego. Jak wynika z pisma uczestnika postępowania z dnia 14 września 2012r. prawidłowe funkcjonowanie przewodu wentylacyjnego jest potrzebne do bezpiecznego użytkowania pomieszczenia kuchennego, otwór kominowy zostanie przez uczestnika udrożniony, w przeciwnym bowiem wypadku budynek nie będzie spełniał warunków bezpiecznego użytkowania. W projekcie budowlanym powinny być zawarte rozwiązania zgodne z prawem i respektujące interes prawny właścicieli sąsiedniej nieruchomości. Natomiast zaproponowane w projekcie ustalenia dotyczące przedłużenia przewodu wentylacyjnego w konstrukcji przebudowy dachu (już po stronie działki inwestora) - jak słusznie ocenił organ odwoławczy - naruszałyby interes osób trzecich, bowiem rozwiązanie to wymagałoby zgody właścicieli sąsiedniej nieruchomości (przede wszystkim w zakresie przeprowadzenia nowego odcinka przewodu kominowego i jego podłączenia do starego – wykazania się posiadaniem prawa do dysponowania nieruchomością nr [....] na cele budowlane), której inwestor nie posiadał. Przypomnieć należy, że na gruncie przepisów prawa administracyjnego i budowlanego brak jest takiej regulacji prawnej, która by tę zgodę zastępowała. Organ administracyjny nie ma żadnych możliwości, aby wpłynąć na postawę właściciela spornej nieruchomości, wbrew twierdzeniem zawartym w skardze. Mające w sprawie zastosowanie rozporządzenie w § 142 w ust. 2 w zw. z ust.1 odwołuje się do obowiązku zaprojektowania przewodów kominowych w sposób uniemożliwiający zakłócenie tzw. ciągu, poprzez odesłanie do treści Polskiej Normy. Polska Norma PN-89/B10425 przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane z cegły – wymagania techniczne i badania przy odbiorze w punkcie 3.3.2.1. przewiduje, że: a) przy usytuowaniu komina obok elementu budynku stanowiącego przeszkodę (zasłonę) dla prawidłowego działania przewodów, ich wyloty powinny znajdować się ponad płaszczyzną wyprowadzoną pod kątem 12 stopni w dół od poziomu najwyższej przeszkody (zasłony) dla kominów znajdujących się w odległości od 3 do 10 m od tej przeszkody przy dachach stromych; b) co najmniej na poziomie górnej krawędzi przeszkody (zasłony) dla kominów usytuowanych od 1,5 do 3 m od przeszkody . Złożony przez skrzącego projekt budowlany nie przewidywał rozwiązania tej kwestii, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego. Kwestie te jako wynikające z prawa sąsiedzkiego, o ile nie zostaną rozwiązane dobrowolnie wspólnie przez zainteresowane strony (tj. właścicieli działek nr [....] i [....] .) muszą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w postępowaniu cywilnym. Kwestie te nie mogą być jednak rozstrzygane przez organy administracyjne, ani przez sąd administracyjny. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż w toku postępowania nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zaskarżona decyzja Wojewody [....] jest zgodna z prawem. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.