II SA/Kr 888/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października 2016 r. sprawy ze skargi P.N. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 maja 2016 r.; znak: [....] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę. Skarżący P.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 maja 2016 r. [....] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2016 r. (k. 19) wezwano skarżącego aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, własnoręcznie podpisał wniesioną do sądu skargę. Zarządzenie to zawierało pouczenie, iż nieusunięcie w zakreślonym terminie braku formalnego skargi spowoduje jej odrzucenie. Nadto, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. wezwał skarżącego do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierające oba wskazane wyżej pisma, skierowana została na adres podany w skardze przez skarżącego P.N. Wobec niezastania adresata w dniu 23 sierpnia 2016 r., doręczyciel pozostawił awizo w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. W dniu 30 sierpnia 2016 r. opisaną wyżej przesyłkę sądową – awizowano powtórnie. Natomiast w dniu 7 września 2016 r. przesyłkę tę zwrócono do nadawcy (sądu). Do dnia orzekania, skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniesionej skargi, jak również nie uiścił należnego od skargi wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać jej podpis. Skarga wniesiona przez P. N. podpisu nie zawierała, w związku z czym niezbędne było wezwanie skarżącego do jej podpisania . Nadto, stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, zgodnie z § 2 powołanego przepisu są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. P.N. wnosząc do sądu skargę, wpisu nie uiścił, zatem zasadnie wezwany został zarządzeniem z dnia 4.08.2016 r. do uzupełnienia tegoż braku skargi. Zarządzenie to zawierało prawidłowo określoną wysokość należnego od skargi wpisu oraz stosowny, wynikający z przepisów rygor, mający zastosowanie w przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Oba wezwania kierowane do skarżącego należy więc ocenić jako mające oparcie w przepisach prawa. Kluczową kwestią w niniejszej sprawie jest ocena prawidłowości doręczenia skarżącemu przesyłki sądowej zawierającej wskazane powyżej wezwania. Wobec bowiem faktu, iż skarżący nie odebrał osobiście kierowanej do niego przesyłki sądowej, w sprawie tej będzie miał zastosowanie tryb doręczenia korespondencji sądowej określony w art. 73 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 tegoż przepisu. Ten ostatni przepis stanowi, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Paragraf 3 powołanego przepisu mówi, że w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Jak wynika z adnotacji zawartej na kopercie zawierającej korespondencję sądową kierowaną do skarżącego, przesyłka ta awizowana była pierwszy raz w dniu 22 sierpnia 2016 r. wraz z pozostawieniem w oddawczej skrzynce pocztowej informacji o możliwości jej odbioru w Urzędzie Pocztowym w M. Drugie awizowanie tej przesyłki miało miejsce w dniu 30 sierpnia 2016 r. Zachowane więc zostały przez doręczyciela terminy od których uzależniona jest skuteczność doręczenia w opisanym trybie. Przepis art. 73 § 4 p.p.s.a. stanowi, że w przypadku doręczania korespondencji sądowej w sposób określony w tym przepisie, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w powołanym wyżej § l tego przepisu (czyli w 14-m dniu od dnia pierwszego awizowania tej przesyłki). Skoro pierwsze awizowanie tej przesyłki, jak wskazano - miało miejsce w dniu 22 sierpnia 2016 r. to należy uznać, że skuteczne doręczenie skarżącemu wezwań o uzupełnienie braków fiskalnych i formalnych skargi miało miejsce w dniu 5 września 2016 r. Od tego dnia bieg rozpoczął siedmiodniowy termin do uzupełnienia wymienionych braków. Termin ten zaś upłynął w dniu 12 września 2015 r. Mimo jego upływu, skarżący nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnych skargi, wobec czego sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz orzekł jak w sentencji postanowienia.