II SA/Kr 891/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: NSA Jan Zimmermann (spr.) WSA (del.) Robert Sawuła Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi K. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego K. L. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 891/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w N. usunąć nieprawidłowości występujące w ociepleniu ściany szczytowej, przylegającej do mieszkania nr 7 w budynku mieszkalnym przy ul [...] w N. Decyzja ta została doręczona K. L., zam. w N. przy ul. [...] w dniu [...] 2004 r., lecz adresat był nieobecny (adnotacja na awizo), a następnie została ona przechowana w Urzędzie Miasta N. przez okres 7 dni i nie została w tym czasie podjęta. Od decyzji tej K. L. wniósł w dniu [...] 2005 r. odwołanie, w którym zawarł wniosek o przywrócenie terminu jego wniesienia, gdyż - jak stwierdził - o decyzji dowiedział się dopiero w dniu [...] 2005 r. a nie została mu ona prawidłowo doręczona. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] 2005 r. Nr [...] odmówił K. L. przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu WINB wskazał na wyjątkowość instytucji przywrócenia terminu i na to, że przywrócenie jest zależne od braku winy strony w uchybieniu terminu. W analizowanej sprawie zgłoszenie strony, że nie odebrała awizo, nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Na w/w postanowienie K. L. skierował w dniu [...] 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. Zarzucił on naruszenie art. 44, art. 58 § 1, art. 59 § 1 i § 2 i art. 123 k.p.a. oraz błędną ocenę stanu faktycznego i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i o zasądzenie kosztów procesowych. W uzasadnieniu skargi, a także w piśmie uzupełniającym z dnia [...] 2005 r., K. L. kwestionuje fakt otrzymania awiza. Jego zdaniem, nie ma żadnego dowodu świadczącego o treści tego awiza a nawet o jego istnieniu. Mogła je też zabrać postronna osoba, gdyż skrzynki listowe nie są zabezpieczone przed osobami trzecimi. Te właśnie uzasadnione wątpliwości w kwestii doręczenia, uzasadniają zdaniem skarżącego, przywrócenie terminu. Ryzyko doręczenie przesyłki w sposób domniemany ponosi zawsze doręczający. W analizowanym przypadku doręczycielem nie był zresztą urzędnik poczty, lecz goniec, co zwiększa jeszcze wątpliwości skarżącego. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Art. 58 K.p.a. przewiduje, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przepis ten nie wymaga zatem od wnioskodawcy udowodnienia (wykazania) braku winy w uchybieniu terminu, a jedynie uprawdopodobnienie braku tej winy. Pojęcie uprawdopodobnienia zawiera w sobie miejsce dla wątpliwości, które jednak - zgodnie z intencją cyt. przepisu - powinny być rozstrzygane na korzyść zainteresowanego. Przyjmuje się, że jako kryterium przy ocenie winy należy tu przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (Wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r. - I SA/Ka 1718/96). W analizowanej sprawie zaistniała właśnie taka sytuacja. Jak wykazał skarżący K. L., nie miał on żadnego wpływu na to, że awizo pozostawione przez posłańca nie dotarło do jego rąk. Uprawdopodobnił w sposób przekonujący, że awizo to mogło zaginąć w istocie w dowolny sposób, gdyż skrzynki listowe w jego domu nie są należycie zabezpieczone. Z akt sprawy nie wynika, żeby Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w ogóle badał te okoliczności i żeby zastanawiał się nad kwestią ich uprawdopodobnienia. Organ zadowolił się jedynie odczytaniem adnotacji posłańca. W opisanej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. naruszył art. 58 K.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego powodu Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm.). O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 tejże ustawy.