II SA/Kr 892/08

PostanowienieWSA w Krakowie2009-06-30

Skład orzekający: Wojciech Jakimowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest właściwym środkiem zaskarżenia na postanowienie referendarza sądowego oddalające wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu?
Ratio decidendi
Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne jako środek zaskarżenia na postanowienie referendarza sądowego oddalające wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Właściwym środkiem jest sprzeciw wniesiony do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 259 § 1 PPSA.
Stan faktyczny
Pełnomocnik z urzędu złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną. Referendarz WSA oddalił wniosek z powodu braku wymaganego oświadczenia. Pełnomocnik wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał zażalenie za niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Zażalenie odrzucić.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia adwokata A.Z. na postanowienie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 892/08 oddalające wniosek pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J.Ł. na decyzję Wojewody z dnia 20 czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o wypłatę odszkodowania p o s t a n a w i a zażalenie odrzucić. W dniu 24 kwietnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek adwokata A.Z. – pełnomocnika z urzędu skarżącego J.Ł. o przyznanie wynagrodzenia za bezpłatnie udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o wypłatę odszkodowania. Postanowieniem z dnia 8 maja 2009 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił przedmiotowy wniosek z uwagi na brak oświadczenia wymaganego w trybie § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Na powyższe postanowienie adwokat A.Z. wniósł za pośrednictwem tutejszego Sądu środek zaskarżenia w postaci zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Niniejsze zażalenie podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z treścią art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270) czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Do czynności tych natomiast, zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy należy m. inn. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Na takie postanowienie wydane przez referendarza sądowego pełnomocnikowi działającemu z urzędu przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu wniesionego do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 259 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie bezdyskusyjny pozostaje fakt, iż postanowienie z dnia 8 maja 2009 r. oddalające wniosek pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wydane zostało przez referendarza sądowego w trybie art. 258 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy, a zatem przysługiwał od niego sprzeciw do tutejszego Sądu. Skoro adwokat A.Z. wniósł zażalenie do NSA w Warszawie, to – jako niewłaściwy środek zaskarżenia – podlega ono odrzuceniu w oparciu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270), zgodnie z którymi wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę kasacyjną (odpowiednio zażalenie) wniesioną po upływie terminu, z innych przyczyn niedopuszczalną oraz taką, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W związku z tym, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło