II SA/Kr 899/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędzia WSA Paweł Darmoń Protokolant: Urszula Czerwińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2014 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 10 kwietnia 2014 r., znak: [....] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania budynku gospodarczego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody [....] na rzecz skarżącego J.K. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. [pic] W dniu [...] lipca 2012 r. J. K. zgłosił w Starostwie Powiatowym w N. zamiar budowy budynku gospodarczego na działce nr [...] położonej w S. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] (doręczoną inwestorowi [...] sierpnia 2012 r.), wydaną na podstawie art. 30 ust. 5 i ust. 6 pkt 2 oraz art. 32 ust. 4a w związku z art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, Starosta N. zgłosił sprzeciw w sprawie zgłoszenia przez J. K. zamiaru wykonania ww. robót. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, że zgłaszane zamierzenie zlokalizowane jest na terenie obszaru Natura 2000 [...] PIENINY oraz, że "przedmiotowa inwestycja może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000". Odwołanie od powyższej decyzji złożył, z zachowaniem terminu J. K. Odwołujący nie podzielił stanowiska organu I instancji i zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż działka nr [...] w S. zlokalizowana jest na terenie obszaru Natura 2000, gdy "działka stanowiąca własność skarżącego leży poza obszarem Natury 2000 w odległości przeszło [...] m od granicy wskazanego obszaru Natury 2000"; naruszenie przepisów postępowania poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej faktycznej i prawnej zaskarżonej decyzji w przedmiocie uznania, że planowana inwestycja może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 [...] P. Wojewoda M. decyzją z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na ww. decyzję Wojewody M. została wniesiona, przez J. K., skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 643/13, uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody M. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...] Wojewoda M., ponownie rozpoznając odwołanie J. K. od decyzji Starosty N. z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, że mając na względzie stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zawarte w wyroku z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 643/13, organ dokonując ponownej analizy akt przedmiotowej sprawy uznał, że wniesiony sprzeciw należy utrzymać w mocy. Zgłoszenie z dnia [...] lipca 2012 r. dotyczyło zamiaru budowy budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy do 25 m , na działce nr [...] położonej w S. W ocenie organu I instancji, działka, której dotyczy powyższe zgłoszenie zlokalizowana jest w obszarze specjalnej ochrony ptaków - Natura 2000 [...] P. Natomiast zdaniem odwołującego działka stanowiąca jego własność "leży poza obszarem Natury 2000 w odległości przeszło [...] m od granicy wskazanego obszaru". Konfrontując lokalizację planowanego zamierzenia inwestycyjnego z materiałami źródłowymi Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (GDOŚ) oraz Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w K. RDOŚ) organ atwierdził, że działka nr [...] w S. znajduje się w obszarze Natura 2000 [...] "P.". Jest to specjalny obszar ochrony siedlisk. W oparciu o Standardowy Formularz Danych dla obszarów specjalnej ochrony (OSO) dla obszarów spełniających kryteria obszarów o znaczeniu wspólnotowym (OZW) dla specjalnych obszarów ochrony (SOO) na terenie tego obszaru stwierdzono 1 gatunek nietoperzy z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej. Obszar obejmuje również żerowisko nietoperzy. Obecne są tereny podmokłe, z których kilka zostało zaklasyfikowane jako siedlisko 7230 (Górskie i nizinne torfowiska zasadowe o charakterze młak, turzycowisk i mechowisk). Obszar ten stanowi fragment większego korytarza ekologicznego o znaczeniu międzynarodowym - Korytarz Karpacki, łączącego P. z B., ważnego dla innych gatunków zwierząt - dużych drapieżników i kopytnych - tj. rysi, wilków i jeleni. Zarówno Standardowy Formularz Danych, jak i lokalizacja tego obszaru na mapie są dostępne na stronie internetowej GDOŚ. Obszar ten znajduje się również na "Liście obszarów mających znaczenie dla Wspólnoty w województwie małopolskim" (wg ustaleń z 1 września 2012 r.) na stronie RDOŚ w Krakowie w pozycji 65, obejmuje powierzchnie 569,15 ha i sąsiaduje z innymi obszarami naturowymi tzn. graniczy od zachodu z obszarem ESE Natura 2000 PLB 120008 Pieniny, a od wschodu z obszarem ESE Natura PLH 120025 Małe Pieniny. W kontekście powyższego mimo, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga budowa "wolnostojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki", to należy wziąć pod uwagę regulację art. 29 ust. 3 Prawa budowlanego, zgodnie z którą "pozwolenia na budowę wymagają przedsięwzięcia, które wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz przedsięwzięcia wymagające przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, zgodnie z art. 59 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko". W celu udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy zgłoszona inwestycja wymaga pozwolenia na budowę konieczne stało się ustalenie, czy zgłoszone przedsięwzięcie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, zgodnie z art. 59 ustawy z 3 października 2008 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Art. 59 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że realizacja planowanego przedsięwzięcia innego niż mogące znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli: 1) przedsięwzięcie to może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony, 2) obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 został stwierdzony na podstawie art. 96 ust. 1. Jak podnosi się w piśmiennictwie, z postanowień art. 59 ust. 1 i 2 ustawy wynika, że przedsięwzięcia, których realizacja musi być poprzedzona przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko, mogą być usystematyzowane w dwie podstawowe grupy - takie, w których obowiązek ten wynika bezpośrednio z mocy prawa oraz takie, w stosunku do których obowiązek ten został nałożony w formie indywidualnego aktu administracyjnego. Do pierwszej z nich należy zakwalifikować planowane przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz te mogące znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a nie związane bezpośrednio z ochroną tego obszaru lub niewynikające z tej ochrony. Do drugiej grupy trzeba natomiast zaliczyć planowane przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny został stwierdzony w formie postanowienia wydanego na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy oraz te mogące oddziaływać na obszary Natura 2000, w stosunku do których obowiązek taki został nałożony przez organ upoważniony do wydania jednej z decyzji wymienionych w art. 96 ust. 2 ustawy (K. Gruszecki: Komentarz do art. 59 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - wersja elektroniczna w bazie LEX). Przedmiotem zgłoszenia był budynek gospodarczy. Prawo budowlane nie zawiera definicji "budynku gospodarczego". Dlatego pojęcie budynku gospodarczego (opierając się na jego potocznym znaczeniu), należy interpretować jako budynku dodatkowego, pomocniczego, służącego mieszkańcom, użytkowanego w celu magazynowania, przechowywania sprzętu, towaru, zapasów, wykonywania prostych prac warsztatowych. Budowa budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy [...] m2 nie jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, jednakże oddziaływania takiego z góry wykluczyć nie można, gdy się przyjmie, że budynkiem takim jest nie tylko budynek do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu, zapasów, ale także budynek przeznaczony do wykonywania prostych prac warsztatowych. Nie jest w tym stanie rzeczy istotna deklaracja zgłaszającego do czego będzie mu służył ten obiekt, lecz rzeczywisty dopuszczalny charakter zamierzenia inwestycyjnego. Planowane przedsięwzięcie może zatem potencjalnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a zatem obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 wymaga ustalenia na podstawie art. 96 ust. 1 cyt. ustawy. Przepis ten stanowi, że "organ właściwy do wydania decyzji wymaganej przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia, innego niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, jest obowiązany do rozważenia, przed wydaniem tej decyzji, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na Natura 2000". Regulacja ta oznacza zatem, że analiza tego ("rozważenie"), czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 może nastąpić przed wydaniem decyzji wymaganej przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia. Decyzją taką w przypadku realizacji inwestycji budowlanej jest pozwolenie na budowę (art. 96 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 72 ust. 1 ustawy). W stanie faktycznym niniejszej sprawy konieczne jest przeprowadzenie postępowania poprzedzającego wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. W tym stanie rzeczy zasadnym jest zgłoszenie sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego stanowiącego, że właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę wynika z art. 29 ust. 3 Prawa budowlanego. W podstawie prawnej inkryminowanej decyzji powołano art. 30 ust. 6 pkt 2 oraz art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego. Zgodnie z przepisem art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego organ wnosi sprzeciw, kiedy budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Skoro teren inwestycji nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, to w uzasadnieniu należało wyraźnie wskazać ów przepis, z naruszeniem którego miałaby się wiązać realizacja zamierzonej inwestycji, a tego organ I instancji nie uczynił. Co więcej, niniejsze postępowanie dotyczy zgłoszenia, zatem powołanie w podstawie prawnej przepisu art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego, zgodnie z którym "nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1", nie znajduje uzasadnienia. Powyższe stanowi niewątpliwie uchybienie, jednakże wobec braku możliwości przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, organ odwoławczy uznał za właściwe utrzymanie w mocy decyzji o sprzeciwie. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się J. K. zaskarżając wyżej opisaną decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w ustawowym terminie. Rozstrzygnięcie uznał za krzywdzące i sprzeczne z prawem. Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji zarzucając: 1) naruszenie art. 29 ust. 3 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że planowana budowa budynku gospodarczego będzie wymagała pozwolenia na budowę; 2) naruszenie art. 126 w związku z art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nie wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł. Uzasadnienie nie zawiera również powodów i przesłanek świadczących o możliwości znacznego oddziaływania wspomnianego budynku gospodarczego na obszar Natura 2000; 3) decyzja jest również sprzeczna ze stanowiskiem Głównej Dyrekcji Ochrony Środowiska oraz orzecznictwem NSA; 4) naruszenie art. 59 ust. 2 ust. Z dnia 3 października 2008 r. "o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziel społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenie oddziaływania na środowisko " poprzez uznanie, że zgłoszony budynek nie jest bezpośrednio związany z ochroną tego obszaru i nie wynika z tej ochrony. W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie widząc podstaw do jej zmiany z powodu zarzutów zawartych w treści skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", uprawniony a zarazem zobowiązany jest do zbadania, czy w sprawie objętej skargą organy administracji naruszyły przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania, a tym samym czy skarga jest zasadna, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji. W tej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który wyrokiem z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 643/13 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody M. z dnia [...] marca 2013 r. utrzymującą w mocy sprzeciw organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Ponownie rozpoznając tą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie związany jest poglądem wyrażonym w tej sprawie w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na zasadzie art. 153 P.p.s.a. Oznacza to, że w tej sprawie ponownie oceniając działanie organu administracji, Sąd pierwszej instancji zobowiązany jest rozpoznać ją kierując się poglądem prawnym zawartym w prawomocnym wyroku. Wiążące wskazania zawarte w uzasadnieniu ww. wyroku z dnia 22 października 2013 r. sprowadzają się do zobowiązania Wojewody M. do należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i dokonania prawidłowej subsumpcji. W szczególności Wojewódzki Sąd Administracji wskazał, że organ odwoławczy zweryfikował ustalenia organu I instancji co do położenia działki należącej do skarżącego i w tym zakresie poczynił własne i poprawne ustalenia, ale dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy nie było to wystarczające. Decyzja organu I instancji została wydana na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym sprzeciw nosi się wówczas, kiedy budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Nie wskazano, jakie to inne przepisy zgłoszenie narusza i nie zastępuje takiego określenia jedynie przytoczenie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W świetle przepisu art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko organ administracji architektoniczno-budowlanej był zobowiązany do samodzielnego rozważenia i oceny przed wydaniem tej decyzji, czy dane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar "Natura 2000". W tej sprawie organy nie dokonały takiej oceny, a przesłanka z art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego w ogóle nie została wyjaśniona. Nie dostrzeżono, że w uzasadnieniu decyzji organu I instancji podano jeszcze inną podstawę zgłoszonego sprzeciwu, mianowicie przepis art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Nie wskazano przy tym, skąd wynika obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę obiektu opisanego w zgłoszeniu. Nie wiadomo też skąd organ odwoławczy wywiódł obowiązek inwestora dołączenia do zgłoszenia, i to bez wezwania do uzupełnienia dokumentacji "stanowiska regionalnego dyrektora ochrony środowiska". Ponadto, jak podniósł to Sąd organy administracji w swych rozważaniach całkowicie pominęły przepis art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego uprawniający organ do nałożenia, w drodze decyzji o wniesieniu sprzeciwu, obowiązku uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków, pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych, wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. Dokonując ponownego rozpoznania sprawy należy przede wszystkim ocenić, czy Wojewoda M. w sposób prawidłowy ustalił wszystkie w sprawie istotne okoliczności wymienione w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 października 2013 r. W ocenie Sądu ponownie rozpoznającego sprawę organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nie wykonał prawidłowo wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 października 2013 r. i nie uzasadnił wystąpienia przesłanki wynikającej z art. 29 ust. 3 w związku z art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.). Zgodnie z powołanym przepisem (art. 29 ust. 3 Prawa budowlanego) "pozwolenia na budowę wymagają przedsięwzięcia, które wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, oraz przedsięwzięcia wymagające przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko". Art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm.) stanowi zaś, że przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć: 1) mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 tej ustawy; 3) mogących znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a nie będących bezpośrednio związanymi z ochroną tego obszaru lub nie wynikających z tej ochrony; 4) przedsięwzięć, wobec których obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 został stwierdzony na podstawie art. 96 ust. 1 ww. ustawy. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Wojewoda M. w tej sprawie stwierdził wystąpienie przesłanki opisanej powyżej w pkt 4 – tj. takiej sytuacji, w której inwestycja polegająca na budowie budynku gospodarczego o powierzchni [...]v m2 na działce nr [...] w miejscowości S .i objęta zgłoszeniem skarżącego, wymagałaby przeprowadzenia oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 i taki obowiązek został stwierdzony na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej w skrócie "ustawa o udostępnieniu informacji o środowisku"). Z powołanego art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnieniu do informacji o środowisku wynika, że organ właściwy do wydania decyzji wymaganej przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia jest obowiązany do rozważenia, przed wydaniem tej decyzji, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Opisane powyżej w art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku rozważanie możliwości potencjalnego i to znaczącego oddziaływania na obszar Natura 2000 nie może być dowolne. Uznaniowość, z jakiej korzysta organ administracyjny nigdy nie może być dowolnością. W każdym przypadku, gdy przepisy prawa pozwalają na wybór kilku potencjalnych możliwości rozpoznania sprawy, organ administracyjny wybierając jeden ze sposobów ma obowiązek go uzasadnić zwłaszcza wówczas, gdy jest to sposób załatwienia sprawy sprzeczny z żądaniem strony. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Wojewoda M. nie stwierdził potencjalnie znacząco oddziaływania projektowanego budynku gospodarczego o wymiarach [...] m2 na obszar Natura 2000. Wojewoda stwierdził jedynie, że takiego oddziaływania "z góry" wykluczyć nie można ponieważ projektowany budynek będzie także przeznaczony do wykonywania prostych prac warsztatowych. W ocenie Sądu to stanowczo zbyt ogólne uzasadnienie. W szczególności organ nie wykazał, jaka jest zależność między prostymi pracami warsztatowymi a ochroną obszaru Natura 2000. Obszar Natura 2000 znajduje się w oddaleniu ponad [...] kilometra od działki nr [...] w miejscowości S.. Jedynym dokumentem, który uzasadniałby – w ocenie Wojewody – podtrzymanie w tej sprawie sprzeciwu jest standardowy formularz danych obszaru Natura 2000 [...] P. w S. (akta administracyjne organu II instancji, karty nr [...]-[...]). Z tego formularza w ogóle nie wynika, aby lokalizowanie budynków warsztatowych poza obszarem Natura 2000 miało mieć negatywny wpływ na florę, faunę tego obszaru lub migracje zwierząt. Nawet z tabelki nr [...] obrazujące czynniki wpływu na ten obszar nie wymieniono budynków gospodarczych, a nawet ewentualnego hałasu. Tym samym trafnie skarżący podnosi w skardze, że skoro nietoperze mają swoje legowiska w budynkach kościelnych, czy nawet w piwnicach – to w jaki sposób negatywnie będzie wpływać na te ssaki wybudowanie budynku gospodarczego. Tak postawiona przez skarżącego wątpliwość jest w pełni zasadna, a to dlatego, że to nie sam zgłaszający, ale organ administracji winien wykazać, na czym miałoby polegać potencjalne znaczące oddziaływanie danej inwestycji na obszar Natura 2000 r. Samo zasugerowanie braku możliwości wykluczenia nie stanowi przyznania, że taki wpływ będzie. Nie wiadomo także, co mają oznaczać owe proste prace warsztatowe – czy będą one źródłem hałasu, czy może innych emisji? Co istotne, w tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 643/13 wyraźnie nałożył na organ odwoławczy obowiązek wyjaśnienia okoliczności uzasadniających podtrzymanie sprzeciwu akcentując, że to właśnie organ odwoławczy ma obowiązek ustalić ewentualne istnienie takiej przesłanki. Pobieżne i ogólne wskazanie na istnienie przesłanki wyłączającej skuteczne dokonanie zgłoszenia przez Wojewodę Małopolskiego nie stanowi wykonania obowiązku wynikającego z ww. wyroku. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w związku z brakiem uzasadnienia w zaskarżonej decyzji wystąpienia przesłanki lub przesłanek wynikających z art. 29 ust. 3 Prawa budowlanego, a w szczególności z art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku – decyzja podtrzymująca sprzeciw była niezasadna. Tym samym stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w tej sprawie skarżący prawidłowo i skutecznie dokonał zgłoszenia budowy budynku gospodarczego na działce nr [...] w miejscowości S. Zgodnie z tym przepisem roboty budowlane polegające na budowie wolno stojącego parterowego budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy do [...] m2, mogą zostać zrealizowane na podstawie skutecznie dokonanego zgłoszenia. Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, ponieważ zostały one wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (błędna wykładnia art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w związku z art. 29 ust. 3 Prawa budowlanego, a przez organ I instancji - także art. 30 ust. 6 pkt 2 i art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego oraz art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku). Taka zaś wada uzasadnia, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a., uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W związku z upływem terminu prawa materialnego, o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, wynoszącym 30 dni liczone od daty dokonania zgłoszenia budowy budynku gospodarczego przez inwestora oraz wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji organu I instancji zawierającej sprzeciw wobec tego zgłoszenia i decyzji organu II instancji utrzymującej w mocy ten sprzeciw - w przypadku uprawomocnienia się tego wyroku dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego co do badania prawidłowości wniosku inwestora z dnia [...] lipca 2012 r. nie ma podstaw prawnych. Sąd informuje ponadto inwestora, że dokonane przez niego zgłoszenie dotyczy wybudowania tylko budynku gospodarczego, a nie innego budynku i ewentualna zmiana jego przeznaczenia wymaga przestrzegania przepisów Prawa budowlanego. Wstrzymano wykonywanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 P.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a.