II SA/Kr 90/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg T. H., C. H., P. H., P. H., Z. B., M. L., J. L., R. L., A. M., J. R., H. P., R. R., R. R., E. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2016 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 października 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 90/17 w ten sposób, że w komparycji postanowienia w miejsce słów: "po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2016 r." wpisać słowa: "po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2017 r.". Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 156 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Natomiast zgodnie z art. 156 § 2 p.p.s.a. dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Możliwe jest więc również sprostowanie oczywistej omyłki zawartej w postanowieniu. Aby można było jednakże dokonać sprostowania postanowienia wymienione w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości wyraża się w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z dnia 23 października 2013 r., II OSK 990/12, CBOSA). Przedmiotem sprostowania może być zatem, np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności – poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu. W wyniku oczywistej omyłki w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 października 2017 r. w części dotyczącej daty, doszło do oczywistej omyłki pisarskiej i wskazania "po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2016 r." zamiast "po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2017 r". W tym stanie rzeczy na podstawie art. 156 §1 i § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.