II SA/Kr 900/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S, K.B. i H.J. , na decyzję postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi S.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 1999 r. znak: [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki, a następnie zawieszone ze względu na śmierć skarżącej. Postępowanie zostało podjęte postanowieniem z dnia 13.06.20123 r., a to wobec ustalenia przez Sąd, że następcami prawnymi zmarłej skarżącej są: W.S., K.B. i H.J. , W piśmie z dnia 17.07.2012 skarżący W.S cofnął skargę. Skarżące K.B. i H.J. nie odpowiedziały na zarządzenie z dnia 10.08.2012 r. wzywające do podania, czy skargę podtrzymują, czy też ją cofają. Zarządzenie powyższe zawierało pouczenie, że brak odpowiedzi w zakreślonym terminie potraktowany zostanie przez sąd jako nie podtrzymywanie przedmiotowej skargi (jej cofnięcie). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271 zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tjedn. Dz. U. z 2012 r., póz. 270; dalej ustawa powoływana jako p.p. s. a). Wobec powyższego właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działający w oparciu o przepisy powołanej ustawy. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. W niniejszej sprawie skarżący W.S. cofnął złożoną do sądu skargę. Jednocześnie wobec braku odpowiedzi K.BV. i H.J. na zarządzenie z dnia 10.08.2012 r., Sąd stosownie do zawartego w tym zarządzeniu pouczenia uznał, że pozostałe skarżące także skargę cofają. Należy dodatkowo wskazać, że skarżący W.S. poinformował Sąd, że obiekt budowlany (szopa) będący przedmiotem zaskarżonej decyzji został dawno rozebrany. Zatem, w takich okolicznościach brak reakcji na zarządzenie wzywające do złożenia oświadczenia o popieraniu lub cofnięciu skargi jednoznacznie świadczy o tym, że następcy prawni skarżącej nie są zainteresowani dalszym popieraniem skargi. Zasadne zatem jest stanowisko, iż skargę cofają. Jednocześnie cofnięcie skargi w tej sprawie sąd uznał za dopuszczalne. Podstawą prawną postanowienia jest art. 161 § l pkt l p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.