II SA/Kr 901/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Wojewody [...] dnia [...] maja 2005r. [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę Stosownie do treści art. 214 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczonej dalej jak p.p.s.a.) - do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Artykuł 219 p.s.a stanowi, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (§1), gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (§ 2 zdanie pierwsze), przy czym w myśl art. 221 p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Sankcję za nienależyte opłacenie skargi przez adwokata lub radcę prawnego wpisem w wysokości stałej przewiduje art. 220 § 3 p.s.a. w postaci odrzucenia skargi z tym, że na zasadzie wyjątku od reguły przewidzianej w art. 221 p.s.a z mocy § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) sąd administracyjny ma obowiązek wezwania pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu stałego od skargi, a rozwiązanie to uzasadnione jest trybem wnoszenia skarg za pośrednictwem organów administracji publicznej oraz wymogiem wskazania nie tylko tytuł wpłaty i rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany, ale także sygnatury akt sądowych. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi M.M. na decyzję Wojewody [...] dnia [...] maja 2005r. [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty O. z dnia [...] 07.2004r. znak [...] nr [...], złożonej przez pełnomocnika wyżej wymienionego adwokata R.R. Zarówno przy skardze, jak i w aktach administracyjnych pomimo analogicznej reprezentacji skarżącego brak dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynika umocowanie dla adwokata do działania w imieniu M.M. Fakt jego udzielenia i skuteczność nie budzi jednak wątpliwości na tle wyjaśnień złożonych przez M.M. w piśmie z dnia 11.10.2005r., 27.10.2005r. oraz drugiego pełnomocnika T.M. w piśmie dnia 16.08.2005r., 26.10.2005r. z załącznikiem z 27.09.2005r., które wpływały tak z inicjatywy wyżej wymienionych, jak i na wezwania Sądu, przy czym uznanie, iż brak było takiego umocowania skutkowałoby uchybieniem terminowi do złożenia skargi Przedmiotowa skarga wniesiona przez adwokata nie została opłacona w dacie jej złożenie wpisem w wysokości stałej przewidzianym w § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami, co prowadziło do wezwania pełnomocnika skarżącego zgodnie z zarządzeniem z dnia 27.07.2005r. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500,00zł. - w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone adwokatowi R.R. w dniu 3.08.2005r., a więc przed datą wypowiedzenia mu z dniem 27.09.2005r. przez skarżącego i działającego w jego imieniu T.M. pełnomocnictwa do działania za M.M. w niniejszej sprawie, przy czym wpis w kwocie 500,00zł. został wpłacony w kasie sądu w dniu 16.08.2005r. po upływie siedmiodniowego terminu liczonego od daty doręczenia adwokatowi tego wezwania, który to termin zakończył bieg 10.08.2005r. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym, którego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności i prowadzi do odrzucenia skargi, co mając na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny biorąc za podstawę art. 220 § 3 p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.