II SA/Kr 906/13

Kraków, dnia 9 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśnictwa C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez Skarb Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasów Państwowych Nadleśnictwa C. jak również wniosku o wstrzymanie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2013 r. nr[...] . Decyzją tą SKO w K. uchyliło pkt 3 decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 21 grudnia 2012 r. i w tej części umorzyło postępowanie w pozostałej części utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Opisaną wyżej decyzją organ I instancji orzekł o ustaleniu w stosunku do Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego – Lasy Państwowe Nadleśnictwo C. jednorazowej opłaty w kwocie 53 649,60 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w C. składającej się z działki nr [...] , spowodowanego uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu. W pkt 3 omawianej decyzji organ I instancji orzekł o terminie i sposobie uiszczenia opłaty, co w ocenie SKO w K. jest bezprawne dlatego też pkt 3, został uchylony i postępowanie w tym zakresie zostało umorzone. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2013 r. strona skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje naruszenie słusznego interesu strony przede wszystkim w zakresie wydatkowania środków publicznych. Ponadto podkreślono, że nie bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje fakt samego podmiotu zobowiązanego do zapłaty opłaty planistycznej, co stanowi także istotny element rozstrzygnięcia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazać przede wszystkim należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, to oznacza, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Przedmiotem niniejszego wniosku jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w części utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Niewątpliwie decyzja ta podlega wykonaniu, zatem wniosek o wstrzymanie jej wykonania nie jest bezprzedmiotowy. Jednakże wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Co więcej, nie przybliżyła też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., tzn. nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia jej znacznej szkody lub że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Mimo ciążącego na niej obowiązku nie przedstawiła żadnych dokumentów mogących świadczyć o jej trudnej sytuacji finansowej i tym samym umożliwiających Sądowi rzeczywistą jej ocenę. Poza tym należy zauważyć, że opłata z tytułu wzrostu wartości nieruchomości ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jej uiszczenia są odwracalne. Jej uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconej kwoty, wraz z naliczonym oprocentowaniem (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 października 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 611/09). Tym samym skoro na obecnym etapie postępowania trudno jest jednoznacznie stwierdzić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji grozi skarżącej niebezpieczeństwem, i to o skutkach niemożliwych do odwrócenia, a tylko taka sytuacja uzasadnia udzielenie ochrony tymczasowej, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.