II SA/Kr 906/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara- Dubiel WSA Iwona Niżnik- Dobosz (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2015 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 27 maja 2015 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją nr [...] z dnia 27 maja 2015 r., znak [...] na podstawie: - art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.); - art. 48 ust. 1 i ust. 4, a także art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm., dalej u.p.b.); po rozpatrzeniu odwołania skarżącego – M.K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 maja 2014 r., znak: [...], którą nakazano skarżącemu rozbiórkę klatki schodowej, dobudowanej od północnej strony do budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [..] w T., wykonanej jako rozbudowa tego budynku bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: na skutek pisma Z.K. z dnia 12 października 2006 r. którym powiadomiono Inspektorat Nadzoru Budowlanego, że przy ul. [...], na posesji M.K. została nielegalnie wybudowana za pasem zabudowy klatka schodowa w kierunku do drogi, co jest niezgodne z prawem budowlanym, PINB przeprowadził w dniu 17 listopada 2006 r. oględziny przedmiotowego budynku z których sporządzono protokół wraz ze szkicem i dokumentacją fotograficzną. W dniu 20 września 2007 r. PINB przeprowadził przy udziale stron i wezwanych świadków rozprawę administracyjną w sprawie ustalenia daty budowy zewnętrznej klatki schodowej budynku mieszkalnego skarżącego na działce Nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w T. Za pismem z dnia 19 sierpnia 2008 r., znak: [...], Wydz. Urbanistyki i Budownictwa Urzędu Miasta poinformował organ I instancji, iż na terenie obejmującym w/w działkę z dniem 31.12.2002 r. miejscowy plan zagospodarowania utracił ważność. Dla powyższego terenu nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Postanowieniem z dnia 24 września 2013 r., znak: [...], w oparciu o art. 77 k.p.a., PINB wezwał skarżącego do przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowego budynku mieszkalnego obejmującego zewnętrzną klatkę schodową w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania niniejszego postanowienia, a następnie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2014r., znak: [...], w oparciu o art. 48 ust. 2 w zw. z art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego nakazał wstrzymanie prowadzonych robót budowlanych związanych z rozbudową przedmiotowego budynku o zewnętrzną klatkę schodową oraz nałożył na skarżącego obowiązek przedłożenia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania niniejszego postanowienia określonych w w/w postanowieniu dokumentów. Po wydaniu, w dniu 15 maja 2014 r., zawiadomienia na podstawie m.in. art. 10 k.p.a., dnia 27 maja 2014 r. PINB wydał skarżoną decyzję, którą wraz z odwołaniem skarżącego przesłał do organu odwoławczego za pismem z dnia 16 czerwca 2014 r. We wspomnianym piśmie przewodnim PINB poinformował, iż nie znalazł podstaw do zastosowania art. 132 k.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po dokonaniu kontroli prawidłowości postępowania administracyjnego organu I instancji i wydanej przez niego decyzji, dokonał aktu powtórnego rozpatrzenia sprawy w granicach zakreślonych przez postępowanie pierwszoinstancyjne i stwierdził, iż organ ten uczynił zadość przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy Prawo budowlane. Organ ten dokonując analizy kręgu stron postępowania przyjętego przez organ I instancji stwierdził, iż pozostaje on tożsamy w postępowaniu odwoławczym. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadził postępowanie w sprawie wykonanych przez skarżącego robót budowlanych polegających na rozbudowie budynku mieszkalnego o klatkę schodową na działce nr [...] obr. [...], znajdującej się przy ul. [...] w T. bez uzyskania wymaganego pozwolenia na budowę. Na wstępie organ zaznaczył, iż stosowanie trybu naprawczego odnośnie samowoli budowlanej, określonego w art. 48 ust 1 u.p.b. winno mieć miejsce w przypadku wybudowanego lub będącego w budowie bez wymaganego pozwolenia na budowę obiektu budowlanego lub jego części. Jednym z warunków koniecznych, jakie muszą zostać spełnione by zastosowanie mógł mieć wspomniany artykuł jest zaistnienie budowy w rozumieniu przepisów u.p.b., czyli wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, odbudowę, rozbudowę czy też jego nadbudowę. W rezultacie dokonanych w dniu 17 listopada 2006 r. czynności kontrolnych organ I instancji ustalił, iż wykonane przez skarżącego roboty budowlane zakwalifikowane winny być jako rozbudowa, o której mowa w art. 3 pkt 6 u.p.b. Organ podniósł, iż jak wynika z akt przedmiotowej sprawy skarżący oświadczył, że nie posiada żadnej dokumentacji związanej z przedmiotowym budynkiem, tj. zarówno projektu budowlanego jak i decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto oświadczył, że jest inwestorem wykonanej rozbudowy. Skutkiem niedopełnienia przez inwestora obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę zewnętrznej klatki schodowej na działce nr [...] przy ul. [...] w T., było wdrożenie przez PINB trybu określonego w art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego oraz nałożenie obowiązku przedłożenia w określonym terminie wymaganych w art. 48 ust. 3 p.b. dokumentów. Organ I instancji w dniu 30 stycznia 2014 r. znak: [...] wydał w przedmiotowej sprawie postanowienie, którym zobowiązał skarżącego do przedłożenia dokumentów w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. Przedmiotowe postanowienie doręczono skarżącemu dnia 3 lutego 2014 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie przedłożył żądanych dokumentów. Następstwem braku przedstawienia wspomnianych dokumentów w związku z treścią art. 48 ust. 4 p.b. była konieczność zastosowania przez PINB art. 48 ust. 1 p.b. i wydania decyzji o rozbiórce. Organ podkreślił, że niedotrzymanie terminu przedstawienia dokumentów wymienionych w art. 48 ust. 3 p.b. obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego. Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie sądowo-administracyjnym w wyniku uchybienia terminu strona traci przyznane jej prawo do legalizacji samowoli budowlanej i w efekcie sprawa zostaje załatwiona w trybie zwykłym, tj. przez wydanie decyzji o nakazie rozbiórki. Co do zarzutów zawartych w odwołaniu skarżącego z dnia 4 czerwca 2014r. organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż postanowienie z dnia 30 stycznia 2014r. znak: [...] skarżący odebrał osobiście w dniu 3 lutego 2014 r. w trybie zgodnym z art. 42 § 1 k.p.a. Zatem termin do złożenia: ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane upłynął z dniem 3 maja 2014r. Z akt sprawy wynika, że w powyższym terminie inwestor nie przedłożył żądanych dokumentów, a tylko przedłożenie kompletu dokumentów upoważnia organ do podjęcia dalszych kroków legalizacyjnych. Ponadto przed upływem wyznaczonego terminu postanowieniem z dnia 30 stycznia 2014 r. inwestor nie złożył wniosku o zmianę terminu do wykonania nałożonych obowiązków mimo, iż przed upływem tego terminu uzyskał jeden z żądanych dokumentów tj. decyzję nr [...] Prezydenta Miasta o warunkach zabudowy z dnia 7 lutego 2014r. Organ nadmienił, że przedłożenie do odwołania w/w decyzji jako jednego z wymaganych dokumentów nie ma wpływu na fakt niedotrzymania wyznaczonego terminu do przedłożenia kompletu dokumentów postanowieniem PINB, co uniemożliwia ponowne wdrożenie procedury legalizacyjnej. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję wniósł skarżący zarzucając jej naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, dające podstawę do wznowią postępowania administracyjnego. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji. Skarżący zarzucił naruszenie art. 7 i 8 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie istoty sprawy i wybiórcze potraktowanie zebranego materiału dowodowego i dowolną jego ocenę a w konsekwencji poczynienie błędnych ustaleń dotyczących tego kiedy odwołujący dopuścił się samowoli budowlanej, co ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, albowiem przesądza o tym, które przepisy należy stosować przy załatwianiu niniejszej sprawy. Skarżący zarzucił brak ustalenia dokładnej daty dokonanej rozbudowy, przez nie zastosowanie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2007 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 99, poz. 665), który stanowi, iż do obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ administracji publicznej, jeśli budowa została zakończona po dniu 31 grudnia 1994 roku a przed dniem 11 lipca 1998 roku, i przed dniem 11 lipca 2003 r. nie zostało wszczęte postępowanie administracyjne przez właściwy organ nadzoru budowlanego, nie stosuje się do dnia 1 stycznia 2008 r. przepisów art. 48 - 49b ustawy, o której mowa w art. 1 Skarżący podkreślił, iż kluczowym stał się w tym przypadku fakt ustalenia daty dokonanej rozbudowy. Organ I instancji jako daty dokonanej rozbudowy przyjął okres między 1998 a 1999 r. Wobec powyższych ustaleń wszczął stosowne postępowanie w trybie art. 48 ustawy prawo budowlane. W wyniku wydawanych aktów prawnych i odwołań skarżącego do organu II instancji, skarżoną decyzją nakazano rozbiórkę dobudowanej klatki schodowej. Jednak zdaniem skarżącego, decyzje te zostały wydane z naruszeniem prawa. Po pierwsze nie ustalono dokładnej daty zakończenia rozbudowy jego budynku, co wydaje się sprawą kluczową w świetle obowiązujących przez cały okres toczącej się sprawy przepisów, a w szczególności ustawy z dnia 10 maja 2007 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 99, poz. 665). Zastosowanie bowiem przepisów w/w ustawy w świetle posiadanej decyzji o warunkach zabudowy pozwoliłoby bowiem na zalegalizowanie dokonanej samowoli budowlanej w oparciu o tą ustawę, bez ponoszenia dotkliwych opłat z tytułu błędnie według skarżącego zastosowania art. 48 ustawy Pb przez organy zarówno I jak i II instancji. Zdaniem skarżącego, w świetle pojawienia się ustawy z dnia 10 maja 2007 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane, organy nadzoru budowlanego powinny w sposób nie budzący żadnej wątpliwości ustalić datę zakończenia budowy i wszcząć procedurę określoną cytowaną wyżej ustawą. Nie zastosowanie się wówczas do obowiązujących przepisów uważa on za poważne naruszenie prawa. Skarżący poinformował także, iż inwestycja posiada prawomocne warunki zabudowy jak również spełnia wszelkie zapisy zapisane w w/w warunkach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W dniu 14 października 2016 r., sygn. akt SA/Kr 906/15, WSA w Krakowie wydał postanowienie w sprawie przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest zatem ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu. Sąd jednak podkreśla w tym miejscu, że w świetle zaś art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). Skarga nie jest uzasadniona z przyczyn wskazanych poniżej. W kontrolowanej sprawie jest bezsprzeczne, że jej przedmiotem jest zgodność z prawem wykonanych przez skarżącego robót budowlanych polegających na rozbudowie budynku mieszkalnego o klatkę schodową na działce nr [...] obr. [...], znajdującej się przy ul. [...] w T. bez uzyskania wymaganego pozwolenia na budowę. Zgodnie z treścią art. 48 ustawy art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.): "1.Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. 2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo b) ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. 3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie: 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2. 4. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1. 5. Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona". Artykuł 3 ww. Prawa budowalnego stanowi, że "Ilekroć w ustawie jest mowa o: 6) budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego; 7) robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego". W sprawie był zastosowany tryb naprawczy odnośnie samowoli budowlanej, określony w przywołanym powyżej art. 48 ust 1 u.p.b., który ma miejsce w przypadku wybudowanego lub będącego w budowie bez wymaganego pozwolenia na budowę obiektu budowlanego lub jego części. Jednym z warunków koniecznych, jakie muszą zostać spełnione by zastosowanie mógł mieć wspomniany artykuł jest zatem zaistnienie budowy w rozumieniu ww. przywołanych przepisów u.p.b., czyli wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, odbudowę, rozbudowę czy też jego nadbudowę. Zdaniem Sądu, w rezultacie dokonanych w dniu 17 listopada 2006 r. czynności kontrolnych/oględzin organy administracyjne prawidłowo, zgodnie z prawem ustaliły, iż wykonane przez skarżącego roboty budowlane zakwalifikowane powinny być jako rozbudowa, o której mowa w art. 3 pkt 6 u.p.b. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, skarżący oświadczył, że nie posiada żadnej dokumentacji związanej z przedmiotowym budynkiem, tj. zarówno projektu budowlanego jak i decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto oświadczył, że jest inwestorem wykonanej rozbudowy. Podczas oględzin w dniu 17.11.2006 r. stwierdzono, że na ww. działce istnieje jednopiętrowy budynek mieszkalny jednorodzinny o tradycyjnej konstrukcji murowanej. Do budynku, od strony północnej, dobudowana jest zewnętrzna klatka schodowa, prowadząca na piętro budynku oraz do piwnic. Konstrukcja klatki schodowej - murowana na fundamentach żelbetowych, schody na piętro żelbetowe, od strony ulicy w poziomie parteru i piętra - otwory okienne. Wejście do klatki schodowej i budynku od strony południowo-wschodniej. Podczas kontroli ustalono również, że inwestorem rozbudowy był obecny właściciel budynku M.K. Inwestor oświadczył ponadto że zewnętrzną klatkę schodową wykonano w obrębie istniejącego uprzednio ganku, w 1994 r. W sprawie występują wykluczające się nawzajem zeznania świadków, dotyczące czasu wykonania rozbudowy. Wobec powyższego, dopuszczono dowód w postaci kopii zdjęcia lotniczego, obejmującego przedmiotowy budynek, z dnia 11.05.1997 r. Zdjęcie zostało przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej dnia 11.05.1997 r. Zdjęcie, bez wątpienia, przedstawia przedmiotowy budynek przed wykonaniem zewnętrznej klatki schodowej. Wnioskiem z powyższego jest, że klatka schodowa z całą pewnością nie została wykonana przed 1997 r. Zatem należy podzielić stanowisko organów, że najbardziej prawdopodobną datą wykonania przedmiotowej klatki schodowej jest w okolicznościach sprawy rok 1998/1999. Wykonanie przedmiotowej klatki schodowej należy zdaniem Sądu zakwalifikować jako rozbudowę budynku. Przez rozbudowę należy bowiem rozumieć zmianę charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego, jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość (wniosek a contrario z definicji legalnej "przebudowy" - art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane) /wyrok WSA w Olsztynie z dnia 5 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 81/121. Skutkiem niedopełnienia przez inwestora obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę zewnętrznej klatki schodowej na działce nr [...] przy ul. [...] w T., było - zgodne z prawem - wdrożenie przez PINB trybu określonego w art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego oraz nałożenie obowiązku przedłożenia w określonym terminie wymaganych w art. 48 ust. 3 p.b. dokumentów. W przekonaniu Sądu, ustalony przez organ stan faktyczny kwalifikuje się do zastosowania wobec niego procedury określonej w art. 48 Prawa budowalnego. W aktach sprawy znajduje się wydane przez organ I instancji w dniu 30 stycznia 2014 r. postanowienie, którym zobowiązał skarżącego do przedłożenia dokumentów w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. Przedmiotowe postanowienie doręczono skarżącemu dnia 3 lutego 2014 r. Bezsprzeczne jest, że w wyznaczonym terminie skarżący nie przedłożył żądanych dokumentów. Ponadto przed upływem tego terminu nie złożył wniosku o jego zmianę, pomimo, że przed upływem terminu uzyskał decyzję Prezydenta Miasta z dnia 7 lutego 2014 r. o warunkach zabudowy. Następstwem braku przedstawienia wspomnianych dokumentów w związku z treścią art. 48 ust. 4 p.b. była konieczność zastosowania przez PINB art. 48 ust. 1 p.b. i wydania decyzji o rozbiórce. Decyzja organu I instancji została poddana kontroli instancyjnej, w ramach której organ dokonał po raz drugi aktu stosowania prawa i prawidłowo, zdaniem Sądu, podzielił w sprawie stanowisko organu I instancji, utrzymując decyzję w mocy. W myśl art. 3. ustawy z 10 maja 2007 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz.U. 2007.99.665): "1. Do obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ administracji publicznej, jeżeli budowa została zakończona po dniu 31 grudnia 1994 r. a przed dniem 11 lipca 1998 r., i przed dniem 11 lipca 2003 r. nie zostało wszczęte postępowanie administracyjne przez właściwy organ nadzoru budowlanego, nie stosuje się do dnia 1 stycznia 2008 r. przepisów art. 48-49b ustawy, o której mowa w art. 1. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, na właścicielu spoczywa obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. W razie nieuzyskania pozwolenia na użytkowanie, właściwy organ nadzoru budowlanego nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części. 3. Właściciel obiektu budowlanego jest obowiązany dołączyć do wniosku o pozwolenie na użytkowanie inwentaryzację powykonawczą obiektu budowlanego, sporządzoną przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane i ekspertyzę techniczną, potwierdzającą przydatność obiektu do użytkowania oraz oświadczenia, o których mowa w art.57 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1. 4. Jeżeli obiekt budowlany, o którym mowa w ust. 1, nie narusza: 1) przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, 2) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego w dniu zakończenia budowy albo w dniu orzekania - właściwy organ nadzoru budowlanego, po protokolarnym potwierdzeniu zgodności inwentaryzacji powykonawczej ze stanem faktycznym, wydaje, z zastrzeżeniem ust. 5, decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie. 5. Jeżeli obiekt budowlany, o którym mowa w ust. 1, narusza przepisy lub ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w zakresie umożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, właściwy organ nadzoru budowlanego, w drodze postanowienia, nakłada obowiązek usunięcia tych naruszeń w wyznaczonym terminie. W razie niewykonania obowiązku w terminie, organ ten nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części". W nawiązaniu do przywołanego stanu prawnego trzeba zauważyć, ze w skardze M.K. zarzuca, że organ błędnie ustalił datę, kiedy skarżący dopuścił się samowoli budowlanej, co ma istotne znaczenie, albowiem przesądza o tym, które przepisy należy stosować przy załatwieniu sprawy. Zdaniem skarżącego, ustalenie błędnej daty dokonanej rozbudowy, spowodowało niezastosowanie art. 3 ust. 1 ustawy z 10.05.2007 o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz.U. 2007.99.665). Odnosząc się do ww. zarzutów skargi Sąd zauważa, że z treści przywołanych powyżej ustępów 2, 3, 4 i 5 artykułu 3 ustawy z dnia 10 maja 2007 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz.U. nr 99 poz. 665) wynikały obowiązki, które powinien spełnić właściciel obiektu, umożliwiające legalizację obiektu (lub jego części). Przede wszystkim do właściciela należała inicjatywa wystąpienia do organu o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie samowolnie zrealizowanego obiektu lub jego części. Obowiązkiem właściciela, który chciał korzystać z omawianego stanu prawnego było dołączenie do wniosku o pozwolenie na użytkowanie inwentaryzacji powykonawczej obiektu budowlanego sporządzonego przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane i ekspertyzę techniczną potwierdzającą przydatność obiektu do użytkowania oraz oświadczenie o braku sprzeciwu Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Państwowej Straży Pożarnej. Ponadto podkreślić należy, że ustawa z dnia 10 maja 2007 r. miała ograniczony zakres czasowy - obowiązywała tylko do 01.01.2008. Wniosek wraz z ww. dokumentami powinien być złożony do PINB w tym terminie. Jak wynika z akt sprawy i odpowiedzi organu na skargę, Skarżący nie przedłożył w organie nadzoru budowlanego, w terminie zakreślonym ww. ustawą wniosku o pozwolenie na użytkowanie ani dokumentów wymaganych tą ustawą umożliwiających wydanie decyzji pozwolenia na użytkowanie. Tak więc, nawet gdyby hipotetycznie założyć, że skarżący wybudował sporne schody w okresie od 01.01. 1994 r. do 11.07.1998 – to nawet przy teoretycznym zaistnieniu takiej sytuacji ma podstaw prawnych do legalizacji tych schodów w trybie ustawy z 10 maja 2007 o zmianie ustawy Prawo budowalne, gdyż skarżący w terminie zakreślonym tą ustawą nie złożył wniosku o pozwolenie na użytkowanie i nie złożył dokumentów umożliwiających uzyskanie pozwolenia na użytkowanie. W tej sytuacji nie budzi zastrzeżeń, przyjęcie przez kontrolowane organy administracyjne, że rozbudowa budynku o przedmiotowe schody miała miejsce na przełomie lat 1998/1999 i że organ przeprowadził postępowanie legalizacyjne według przepisów ustawy Prawo budowlane. Jednocześnie skarżący nie dołączył żadnych nowych dokumentów, z których wynikałoby doprecyzowanie terminu przedmiotowej rozbudowy. Skarżący nie przedłożył w terminie relewantnym/istotnym dla sprawy dokumentów umożliwiających legalizację rozbudowy domu. W tej sytuacji uzasadniony jest, jako zgodny z prawem, kwestionowany przez skarżącego nakaz rozbiórki. Z uwagi na powyższe trzeba stwierdzić, że zarówno kwalifikacja robót budowlanych jak i zastosowany tryb naprawczy jest zgodny z prawem, co powoduje, że działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddala skargę.