II SA/Kr 908/06

Kraków, dnia 28 maja 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2006 roku, znak [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: skargę odrzucić. Niniejsza sprawa została wszczęta na skutek skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] 2006 roku, znak [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.), do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, zaś w myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata; w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym w sytuacji nieopłacenia skargi § 3 art. 220 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220§1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym, którego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi. Stosownie do zarządzenia z dnia [...] 2007 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500, 00 zł. - w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie o uiszczenie wpisu z pouczeniami zostały doręczone skarżącemu w dniu [...] stycznia 2007 roku, przy czym do dnia [...] maja 2007 roku oplata nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd biorąc za podstawę art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.