II SA/Kr 91/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Drukarni " [....] " Sp. z o.o. w K. na decyzję Wojewody [....] z dnia 9 października 2008 r. nr [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 15 czerwca 2009 r. znak: [....] ygn. akt II SA/Kr 91/09 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi Drukarni "[....] " Sp. z o.o. w K. na decyzję Wojewody [....] z dnia 9 października 2008 r. nr [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 27 czerwca 2008 r. W punkcie II wyroku sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego została wniesiona skarga kasacyjna, która do chwili obecnej nie została rozpatrzona. W dniu [....] 2009 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. nr [....] z dnia 15 czerwca 2009 r. udzielającej pozwolenia na budowę, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności jako "wydanej w przedmiocie objętym granicami skargi kasacyjnej". Wydana decyzja dotyczy bowiem tego samego przedmiotu, co uchylona przez Sąd decyzja z dnia 27 czerwca 2007 r. Podstawę do wstrzymania wykonania decyzji, zdaniem strony skarżącej stanowi art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie zagłębiając się w kwestię możliwości i poprawności wydania przez Prezydenta Miasta K. decyzji z dnia 15 czerwca 2009 r., należy stwierdzić, że jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów ustawy wstrzymanie wykonania dotyczy jedynie tych decyzji, które zostały zaskarżone do sądu administracyjnego. Wstrzymanie wykonania orzeczenia uzasadnione jest koniecznością przeciwdziałania niebezpieczeństwu wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie mogłoby spowodować wykonanie ostatecznej decyzji, która następnie zostałaby uchylona w wyniku uwzględnienia skargi. Wydanie nowej decyzji, nawet w tej samej sprawie, nie rodzi po stronie Sądu uprawnienia do orzekania w przedmiocie wstrzymania jej wykonania. Należy również stwierdzić, że przepis art. 135 ppsa nie ma zastosowania w sytuacji orzekania przez Sąd w kwestii incydentalnej jaką jest rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Zgodnie z powołanym przepisem Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przedstawiona zasada niezwiązania sądu administracyjnego granicami skargi powinna być rozumiana w ten sposób, że zakresem rozpoznania sądu administracyjnego objęte są wszystkie rozstrzygnięcia wydane w danej sprawie administracyjnej, niezależnie od tego, w jakim stadium postępowania administracyjnego zostały wydane w granicach stosunku administracyjnoprawnego, wyznaczającego daną sprawę administracyjną. Jednakże zastosowanie ww. zasady ograniczone jest do fazy merytorycznego orzekania przez Sąd, natomiast nie można z niej wywodzić uprawnienia sądu do wstrzymania wykonania wszystkich aktów i czynności podjętych w toku postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.